diagnozowanie choroby Alzheimera

Diagnozowanie choroby Alzheimera to złożony proces wymagający kompleksowej oceny klinicznej. Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu z pacjentem i jego rodziną, badania neurologicznego, testów oceniających funkcje poznawcze (np. MMSE, MoCA), oraz wykluczenia innych przyczyn zaburzeń pamięci i funkcji poznawczych.

Istotnym elementem diagnostyki są badania obrazowe mózgu, takie jak rezonans magnetyczny (MRI), które mogą uwidocznić charakterystyczny zanik mózgu, szczególnie w obszarze hipokampa i kory skroniowo-ciemieniowej. Tomografia emisyjna pojedynczego fotonu (SPECT) oraz pozytonowa tomografia emisyjna (PET) umożliwiają ocenę przepływu krwi i metabolizmu glukozy w mózgu, co może wskazywać na zmiany typowe dla choroby Alzheimera.

W ostatnich latach coraz większe znaczenie mają biomarkery oznaczane w płynie mózgowo-rdzeniowym (obniżone stężenie beta-amyloidu Aβ42 oraz podwyższone stężenie białka tau i fosfo-tau) oraz badania PET z wykorzystaniem znaczników wiążących się z płytkami amyloidowymi i zwojami neurofibrylarnymi. Nowe metody diagnostyczne obejmują również analizy genetyczne (szczególnie w przypadkach rodzinnego występowania choroby) oraz zaawansowane techniki neuroobrazowania funkcjonalnego.

Warto podkreślić, że pewne rozpoznanie choroby Alzheimera można postawić dopiero pośmiertnie, na podstawie badania histopatologicznego mózgu. Diagnostyka przyżyciowa dostarcza rozpoznania z określonym stopniem prawdopodobieństwa, dlatego niezwykle ważna jest obserwacja pacjenta i monitorowanie progresji objawów w czasie.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl