melasma

Melasma to przewlekłe, nabyte zaburzenie pigmentacji skóry charakteryzujące się symetrycznymi, nieregularnymi, brunatnymi plamami zlokalizowanymi głównie na twarzy. Najczęściej występuje u kobiet w wieku rozrodczym o ciemniejszej karnacji (fototypy skóry III-V), szczególnie pochodzących z regionów o intensywnym nasłonecznieniu.

Patogeneza melasmy jest złożona i obejmuje interakcję czynników genetycznych, hormonalnych i środowiskowych. Kluczową rolę odgrywa ekspozycja na promieniowanie UV, które stymuluje melanocyty do nadmiernej produkcji melaniny. Zmiany hormonalne (ciąża, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, hormonalna terapia zastępcza) są istotnymi czynnikami wyzwalającymi lub nasilającymi objawy.

Klinicznie wyróżnia się trzy wzorce dystrybucji melasmy: centralny (policzki, nos, czoło, górna warga), żuchwowy (żuchwa i podbródek) oraz obwodowy (skronie i czoło). W diagnostyce pomocna jest lampa Wooda, która pozwala określić głębokość złogów melaniny i wyróżnić typ naskórkowy, skórny i mieszany melasmy.

Leczenie melasmy jest trudne i długotrwałe, wymagające podejścia multimodalnego. Podstawę terapii stanowi bezwzględna fotoprotekcja. W pierwszej linii stosuje się miejscowe środki depigmentujące zawierające hydrochinonę, kwas azelainowy, retinoidy, kwas kojowy czy kwas traneksamowy. W przypadkach opornych rozważa się peelingi chemiczne, mikrodermabrazję, mezoterapię, laseroterapię lub intensywne światło pulsacyjne (IPL).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl