enancjomery formoterolu
Enancjomery formoterolu to stereoizomery tego leku, które są swoimi odbiciami lustrzanymi. Formoterol jest długo działającym beta-2 agonistą (LABA) stosowanym w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Występuje jako mieszanina racemiczna zawierająca dwa enancjomery: (R,R)-formoterol i (S,S)-formoterol.
Aktywność farmakologiczna formoterolu jest związana głównie z enancjomerem (R,R), który wykazuje około 1000-krotnie większe powinowactwo do receptorów beta-2 adrenergicznych niż enancjomer (S,S). To właśnie (R,R)-formoterol jest odpowiedzialny za rozszerzanie oskrzeli i efekt terapeutyczny, podczas gdy (S,S)-formoterol ma znikomą aktywność farmakologiczną.
W praktyce klinicznej dostępne są preparaty zawierające mieszaninę racemiczną formoterolu, a także arformoterol – czysty enancjomer (R,R). Stosowanie czystego aktywnego enancjomeru pozwala na zmniejszenie dawki leku przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej oraz potencjalnie ogranicza działania niepożądane związane z nieaktywnym enancjomerem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Foradil 12 mcg
Formoterol fumaranu dwuwodny, zawarty w produkcie leczniczym Foradil w dawce 12 μg w postaci proszku do inhalacji, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu wziewnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 266 pmol/l już po 5 minutach u zdrowych ochotników po dawce 120 μg. U pacjentów z POChP stosujących dawki terapeutyczne 12-24 μg dwa razy na dobę, średnie stężenia formoterolu w osoczu wahają się od 11,5 do 50,3 pmol/l w różnych punktach czasowych (10 min, 2 h, 6 h). Formoterol wiąże się z białkami osocza w 61-64% (w tym 34% z albuminami), a jego klirens nerkowy wynosi 150 ml/min. Okres półtrwania w fazie eliminacji osocza wynosi około 10 godzin, natomiast enancjomery (R,R)- i (S,S)- wykazują okresy półtrwania odpowiednio 13,9 i 12,3 godzin na podstawie wydalania w moczu. Wydalanie formoterolu w postaci niezmienionej stanowi 7-10% dawki u pacjentów z astmą lub POChP, z dominacją enancjomeru (S,S)- (60%) nad (R,R)- (40%).
albuminy, cytochrom P450, deformylacja, działanie terapeutyczne, enancjomery formoterolu, farmakokinetyka, formoterol, fumaran formoterolu, izoenzymy UGT, klirens nerkowy, O-demetylacja, okres półtrwania, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby