struktury nadgłośniowe
Struktury nadgłośniowe (łac. supraglottis) to anatomiczne elementy krtani zlokalizowane powyżej szpary głośni. Obejmują one nagłośnię (epiglottis), fałdy nalewkowo-nagłośniowe, fałdy przedsionkowe (fałdy rzekome), nalewki, dołki nagłośniowe oraz przestrzeń przedsionka krtani.
Z klinicznego punktu widzenia, struktury nadgłośniowe pełnią istotną funkcję ochronną dla dróg oddechowych, zapobiegając aspiracji płynów i pokarmów do tchawicy podczas połykania. Nagłośnia, jako najważniejszy element tych struktur, podczas aktu połykania odchyla się, zamykając wejście do krtani.
Patologie struktur nadgłośniowych mogą obejmować stany zapalne (zapalenie nagłośni – epiglottitis), nowotwory (rak nadgłośni), obrzęki pourazowe lub alergiczne oraz wady wrodzone. Zapalenie nagłośni stanowi szczególne zagrożenie ze względu na ryzyko obturacji dróg oddechowych i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Diagnostyka schorzeń struktur nadgłośniowych opiera się głównie na laryngoskopii pośredniej, bezpośredniej, fiberoskopii oraz badaniach obrazowych (TK, MRI). W przypadku nowotworów konieczne jest wykonanie biopsji i badania histopatologicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nagłośni – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie nagłośni (epiglottitis) to ostre, potencjalnie zagrażające życiu zakażenie struktur nadgłośniowych, które może prowadzić do krytycznej obturacji dróg oddechowych. Diagnostyka powinna być prowadzona z priorytetem zabezpieczenia drożności dróg oddechowych, szczególnie u dzieci, gdzie ryzyko nagłej niedrożności jest wysokie. Kluczowe objawy kliniczne to silny ból gardła nieproporcjonalny do obrazu jamy ustnej, dysfagia, ślinotok, gorączka, stridor oraz charakterystyczna pozycja trójnożna. Fiberoskopia laryngologiczna stanowi złoty standard diagnostyczny, umożliwiając bezpośrednią wizualizację obrzękniętej, wiśniowo-czerwonej nagłośni i struktur nadgłośniowych, przy minimalnym ryzyku wywołania niedrożności. Badania obrazowe, takie jak boczne zdjęcie RTG szyi (czułość 88-100%, swoistość 87-96%) z charakterystycznym „objawem kciuka” oraz tomografia komputerowa szyi (czułość 88-100%, swoistość ok. 96%) z kontrastem, są pomocnicze i powinny być wykonywane po zabezpieczeniu dróg oddechowych lub przy niskim podejrzeniu klinicznym.
białko C-reaktywne, dysfagia, fałdy nalewkowo-nagłośniowe, fiberoskopia, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, krup, martwicze zapalenie nagłośni, martwicze zapalenie powięzi szyi, morfologia krwi, niewydolność oddechowa, objaw kciuka, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, posiew krwi, pozycja trójnożna, rezonans magnetyczny, ropień nagłośni, ropień okołomigdałkowy, ropień zagardłowy, ślinotok, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, stridor, struktury nadgłośniowe, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie krtani i tchawicy, zapalenie nagłośni