kalmodulina
Kalmodulina jest białkiem wiążącym wapń, obecnym we wszystkich komórkach eukariotycznych. Odgrywa kluczową rolę w transdukcji sygnału wapniowego, uczestnicząc w wielu procesach komórkowych, takich jak skurcz mięśni, metabolizm, apoptoza, stan zapalny, działanie układu odpornościowego i pamięć.
W stanie podstawowym kalmodulina ma strukturę typu hantle z dwoma globularnymi domenami połączonymi elastycznym łącznikiem. Po związaniu jonów wapnia (Ca2+) przechodzi znaczącą zmianę konformacyjną, eksponując hydrofobowe powierzchnie, które umożliwiają interakcję z różnymi białkami docelowymi, w tym kinazami, fosfatazami, syntazą tlenku azotu i kanałami jonowymi.
W praktyce klinicznej znaczenie kalmoduliny związane jest z jej rolą w patofizjologii chorób sercowo-naczyniowych, neurologicznych i nowotworowych. Mutacje w genach kodujących kalmodulinę (CALM1, CALM2, CALM3) powiązano z dziedzicznymi arytmiami, takimi jak zespół długiego QT czy katecholaminergiczny wielokształtny częstoskurcz komorowy. Leki modulujące szlak kalmodulina-zależny znajdują zastosowanie w terapii nadciśnienia, choroby wieńcowej oraz zaburzeń neuropsychiatrycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek dwuwodny – Właściwości farmakodynamiczne
Wapnia chlorek dwuwodny, będący solą wapniową kwasu solnego z dwoma cząsteczkami wody krystalizacyjnej, stanowi istotne źródło jonów Ca²⁺ w preparatach farmaceutycznych. Jony wapnia odgrywają kluczową rolę w licznych procesach fizjologicznych, takich jak przewodnictwo nerwowe, skurcz mięśni (w tym mięśnia sercowego), aktywacja enzymów, uwalnianie hormonów oraz kaskada krzepnięcia krwi. W organizmie około 99% wapnia jest zmagazynowane w kościach, natomiast pozostały 1% w płynach ustrojowych pełni fundamentalne funkcje w homeostazie. Wapnia chlorek dwuwodny jest stosowany pozajelitowo do szybkiego uzupełniania hipokalcemii oraz jako składnik roztworów do dializy otrzewnowej (stężenia jonów Ca²⁺: 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l) i terapii nerkozastępczych, w tym CRRT, SLEDD i TPE, gdzie pełni rolę substytutu wapnia podczas regionalnej antykoagulacji cytrynianowej.
ciągła terapia nerkozastępcza, cykliczny adenozynomonofosforan, dializa otrzewnowa, dializoterapia, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hipokalcemia, homeostaza płynów i elektrolitów, inozytolo trifosforan, jon wapnia, kalmodulina, kaskada krzepnięcia krwi, kinaza białkowa, kompleks chelatowy, kompleks wapń-troponina, mięsień sercowy, niewydolność nerek, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, przekaźnictwo synaptyczne, przewodnictwo nerwowe, regionalna antykoagulacja cytrynianowa, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, skurcz mięśniowy, terapeutyczna wymiana osocza, terapia nerkozastępcza, troponina C, wapnia chlorek dwuwodny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Calcium chloratum WZF 67 mg/ml
Calcium Chloratum WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorek wapnia w stężeniu 67 mg/ml (0,46 mmol jonów wapnia na 1 ml), co odpowiada 4,6 mmol (183 mg) jonów wapnia w 10 ml ampułce. Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 1249 mosmol/kg, co jest istotne dla jego tolerancji po podaniu dożylnym. Należy do grupy farmakoterapeutycznej A12AA07, obejmującej preparaty wapnia stosowane w zaburzeniach przewodu pokarmowego i metabolizmu. Calcium Chloratum WZF umożliwia szybkie uzupełnienie niedoborów wapnia w stanach nagłych, gdzie konieczna jest natychmiastowa interwencja pozajelitowa.
chlorek wapnia, cholecystokinina, cykliczny adenozynomonofosforan, epinefryna, glukagon, hemostaza, inozytolo trifosforan, jon wapnia, kalmodulina, kaskada krzepnięcia krwi, kinaza białkowa, kompleks wapń-troponina, mięsień sercowy, mięsień szkieletowy, miokardium, niedobór wapnia, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, preparat wapnia, przestrzeń pozakomórkowa, przewodnictwo nerwowe, roztwór do wstrzykiwań, sekretyna, stężenie jonów wapnia, troponina C, wapnia chlorek dwuwodny, wazopresyna, związek mineralny