chlorowodorek L-ornityny
Chlorowodorek L-ornityny to związek chemiczny będący solą hydrochlorku aminokwasu L-ornityny. L-ornityna jest aminokwasem niebiałkowym, który odgrywa istotną rolę w cyklu mocznikowym (cyklu Krebsa-Henseleita) – procesie biochemicznym umożliwiającym usuwanie toksycznego amoniaku z organizmu.
W praktyce klinicznej chlorowodorek L-ornityny stosowany jest jako suplement diety oraz w niektórych schematach terapeutycznych. Wykazuje działanie hepatoprotekcyjne, wspierając funkcje wątroby i detoksykację organizmu. Jest również wykorzystywany w leczeniu hiperamonemii (podwyższonego poziomu amoniaku we krwi), szczególnie w przebiegu chorób wątroby, takich jak marskość czy encefalopatia wątrobowa.
Preparaty zawierające chlorowodorek L-ornityny znajdują zastosowanie jako wspomagające w regeneracji wątroby po uszkodzeniach toksycznych, wirusowych czy metabolicznych. W medycynie sportowej związek ten bywa stosowany jako suplement wspierający procesy anaboliczne i regeneracyjne po intensywnym wysiłku fizycznym, choć jego skuteczność w tym zakresie wymaga dalszych badań klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
L-ornityna – Przedawkowanie
L-ornityna, aminokwas niebiałkowy uczestniczący w cyklu mocznikowym, występuje w preparatach Aminomel 10E i Aminomel 12,5E w stężeniach odpowiednio 2,42 g/l i 3,02 g/l (w przeliczeniu na ornitynę). Przedawkowanie L-ornityny najczęściej wynika z nadmiernej objętości podanego roztworu lub zbyt szybkiej infuzji. Klinicznie manifestuje się objawami nietolerancji, takimi jak nudności, wymioty, dreszcze, a także poważniejszymi zaburzeniami metabolicznymi i elektrolitowymi, w tym kwasicą, azotemią, hiperwolemią, przewodnieniem oraz utratą aminokwasów przez nerki. Szczególnie niebezpieczne są powikłania związane z gospodarką wodno-elektrolitową, takie jak obrzęki obwodowe i płucne, hiperkaliemia (>5,5 mmol/l), hiperkalcemia (>2,6 mmol/l) oraz hipermagnezemia (>1,1 mmol/l), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca.
aminokwas niebiałkowy, azot mocznikowy, azotemia, chlorowodorek L-ornityny, choroba wątroby, cykl Krebsa-Henseleita, cykl mocznikowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperwolemia, hipoksemia, kwasica, L-ornityna, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
L-ornityna – Właściwości farmakodynamiczne
L-ornityna, występująca w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E i Aminomel 12,5E, pełni kluczową rolę w metabolizmie azotowym organizmu. W tych roztworach chlorowodorek L-ornityny występuje w stężeniach odpowiednio 2,42 g/1000 ml i 3,02 g/1000 ml, co stanowi 2,42% całkowitej zawartości aminokwasów (100 g/l i 125 g/l). Preparaty charakteryzują się osmolarnością 1145 mOsm/l (Aminomel 10E) i 1430 mOsm/l (Aminomel 12,5E), pH 6,0–6,3, zawartością azotu 15,6 g/l i 19,5 g/l oraz wartością energetyczną odpowiednio 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l). L-ornityna jest niezbędna w cyklu mocznikowym, umożliwiając detoksykację amoniaku i syntezę mocznika, co jest szczególnie ważne w stanach katabolicznych i zaburzeniach funkcji wątroby.
acetylocysteina, chlorowodorek L-ornityny, cykl mocznikowy, detoksykacja amoniaku, encefalopatia, katabolizm białek, kwasowość miareczkowa, L-aminokwas, N-acetylo-L-tyrozyna, osmolarność, parametry fizykochemiczne, równowaga azotowa, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, stan kataboliczny, stężenie amoniaku, synteza mocznika, zaburzenie funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-ornityna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-ornityna, obecna w preparatach Aminomel 10E (2,42 g/l) oraz Aminomel 12,5E (3,02 g/l) w formie chlorowodorku, jest składnikiem mieszanin aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania L-ornityny u kobiet ciężarnych i karmiących piersią są niewystarczające, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka. Charakterystyka produktów wskazuje na konieczność indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza przed podjęciem decyzji o terapii. Wskazane jest, aby pacjentki były informowane o braku danych dotyczących bezpieczeństwa, konieczności monitorowania parametrów biochemicznych i klinicznych oraz o potrzebie natychmiastowego zgłaszania niepokojących objawów podczas stosowania preparatów zawierających L-ornitynę.
5E, aminokwas, Aminomel 10E, Aminomel 12, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek L-ornityny, L-ornityna, mleko matki, parametry biochemiczne, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, płodność, płodność męska, płodność żeńska, roztwór aminokwasów, stosunek korzyści do ryzyka, żywienie pozajelitowe