Dawkowanie i sposób podawania
L-ornityna

L-ornityna, obecna w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E i Aminomel 12,5E w formie chlorowodorku, występuje w stężeniach odpowiednio 2,42 g i 3,02 g na 1000 ml roztworu. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu metabolicznego pacjenta oraz funkcji narządów, z uwzględnieniem maksymalnych prędkości infuzji: dla Aminomel 10E do 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g/kg mc./godz.), a dla Aminomel 12,5E do 0,8 ml/kg mc./godz. (0,1 g/kg mc./godz.). Zalecane dawki dobowe L-ornityny przy prawidłowej przemianie materii wynoszą 19,33–24,2 mg/kg mc., przy podaży 6,4–10 ml/kg mc. preparatu, natomiast w stanach katabolicznych dawkę aminokwasów, w tym L-ornityny, należy zwiększyć do 2,0 g/kg mc., nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 20 ml/kg mc. dla Aminomel 10E (48,4 mg L-ornityny/kg mc.) i 16 ml/kg mc. dla Aminomel 12,5E (48,32 mg L-ornityny/kg mc.).

  1. Dawkowanie i sposób podawania L-ornityny
    1. Ogólne zasady dawkowania
    2. Maksymalna prędkość wlewu
    3. Zalecana dawka dobowa
    4. Maksymalna dawka dobowa
    5. Dawkowanie w populacjach specjalnych
  2. Sposób podawania L-ornityny
    1. Dostosowanie szybkości infuzji
    2. Czas trwania terapii
    3. Kontrola jakości przed podaniem
    4. Kolejne rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania L-ornityny

L-ornityna jest aminokwasem występującym w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E i Aminomel 12,5E, gdzie występuje w postaci chlorowodorku L-ornityny. W 1000 ml roztworu Aminomel 10E znajduje się 2,42 g L-ornityny (w przeliczeniu na ornitynę), natomiast w Aminomel 12,5E – 3,02 g (w przeliczeniu na ornitynę).12

Ogólne zasady dawkowania

Dawkowanie L-ornityny, podobnie jak innych aminokwasów w preparatach Aminomel, powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, stanu metabolicznego oraz funkcji narządów. Niezużytą część roztworu Aminomel należy zniszczyć i nie stosować do dalszych domieszek.34

Maksymalna prędkość wlewu

Prędkość wlewu preparatów zawierających L-ornitynę powinna być ściśle kontrolowana. Dla preparatów Aminomel zaleca się następujące maksymalne prędkości infuzji:56

Parametr Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Maksymalna prędkość wlewu (ml/kg mc./godz.) 1 ml 0,8 ml
Maksymalna prędkość wlewu (g/kg mc./godz.) 0,1 g 0,1 g
Krople/min. (przy wadze 70 kg) około 20 około 16

Zalecana dawka dobowa

Dawkowanie L-ornityny jest uzależnione od ogólnego zapotrzebowania pacjenta na aminokwasy. W przypadku prawidłowej przemiany materii, do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy wynoszącego 0,8-1,0 g/kg masy ciała, zaleca się następujące dawki dobowe:78

Preparat Zalecana dawka dobowa (ml/kg mc.) Zawartość L-ornityny (mg/kg mc.)
Aminomel 10E 8 – 10 ml 19,36 – 24,2 mg
Aminomel 12,5E 6,4 – 8 ml 19,33 – 24,16 mg

Maksymalna dawka dobowa

W stanach katabolicznych przemiany materii, podaż aminokwasów, w tym L-ornityny, należy zwiększyć do 2,0 g/kg masy ciała, zawsze mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii. Maksymalna dawka dobowa dla preparatów Aminomel wynosi odpowiednio:910

Preparat Maksymalna dawka dobowa (ml/kg mc.) Zawartość L-ornityny (mg/kg mc.)
Aminomel 10E 20 ml 48,4 mg
Aminomel 12,5E 16 ml 48,32 mg

Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg masy ciała u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo.1112

Dawkowanie w populacjach specjalnych

Dawkowanie u dzieci

U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego. Jeśli konieczne jest długotrwałe żywienie pozajelitowe, należy rozważyć jednoczesne podanie emulsji tłuszczowych w celu uniknięcia niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych.1314

Sposób podawania L-ornityny

L-ornityna w postaci preparatów Aminomel przeznaczona jest do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej.1516

W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji. Teoretyczna osmolarność Aminomel 10E wynosi 1145 mOsm/l, a Aminomel 12,5E – 1430 mOsm/l.17181920

Dostosowanie szybkości infuzji

Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji.2122

Czas trwania terapii

Czas stosowania preparatów zawierających L-ornitynę zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.2324

Kontrola jakości przed podaniem

Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego, w tym preparaty zawierające L-ornitynę, należy przed podaniem ocenić wizualnie na obecność cząstek i zmianę barwy.2526

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl