hipestezja
Hipestezja (hypaesthesia) to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się zmniejszoną wrażliwością na bodźce czuciowe, takie jak dotyk, ból, temperatura czy wibracje. Stan ten występuje wskutek uszkodzenia dróg czuciowych w obwodowym lub ośrodkowym układzie nerwowym.
Przyczyny hipestezji mogą być różnorodne, obejmując neuropatie obwodowe, urazy nerwów, choroby demielinizacyjne (np. stwardnienie rozsiane), udary mózgu, guzy uciskające nerwy czy uszkodzenia rdzenia kręgowego. Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, badania elektrofizjologiczne (EMG, elektroneurografia), obrazowanie (MRI, TK) oraz ocenę progu czucia za pomocą monofilamentów i kamertonu.
Leczenie hipestezji ukierunkowane jest na przyczynę podstawową. W przypadku neuropatii metabolicznych kluczowa jest kontrola choroby podstawowej (np. cukrzycy). Stosuje się również leczenie farmakologiczne, fizjoterapię oraz w niektórych przypadkach interwencje neurochirurgiczne. Istotna jest także profilaktyka powikłań, zwłaszcza w obszarach ciała o zmniejszonej wrażliwości, gdzie pacjent może nie odczuwać urazów czy oparzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w badaniach klinicznych na ponad 1300 pacjentach z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej były to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i zależne od dawki. Odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwań była niższa (10,6% vs 15,6%). Lakozamid może powodować wydłużenie odstępu PR w EKG, co wiąże się z ryzykiem bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, choć bloki wyższego stopnia były rzadkie w badaniach kontrolowanych. Zgłaszano także przypadki wielonarządowych reakcji nadwrażliwości, w tym zespół DRESS, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, stan splątania, terapia wspomagająca, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Willfact 1000 j.m. 1000 j.m.
Produkt Willfact, zawierający ludzki czynnik von Willebranda (vWF) o niskiej zawartości czynnika VIII (≤10 j.m./100 j.m. vWF:RCo), jest stosowany w terapii choroby von Willebranda. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne i anafilaktyczne (częstość nieznana), zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (częstość nieznana, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka), powstawanie inhibitorów czynnika von Willebranda (częstość nieznana) oraz reakcje w miejscu podania (często). Działania niepożądane klasyfikowane są według systemu MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W badaniach klinicznych i obserwacyjnych obejmujących 226 pacjentów i 16 640 dni ekspozycji na lek, najczęściej zgłaszano reakcje w miejscu podania oraz objawy nadwrażliwości, takie jak świąd, uderzenia gorąca, zawroty głowy i parestezje (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1 000 do <1/100).
choroba von Willebranda, częstoskurcz, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik ryzyka zakrzepicy, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, hemofilia, hipestezja, inhibitor czynnika von Willebranda, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, system MedDRA, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenia układu nerwowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów częściowych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (n=1308) 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, często zależne od dawki. Lakozamid powoduje również zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg i 0,5% przy dawce 600 mg, bez przypadków bloku II stopnia lub wyższego. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była niższa dla lakozamidu (10,6% vs. 15,6%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, napad miokloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, senność, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Toksyna botulinowa typu A – Działania niepożądane
Toksyna botulinowa typu A, stosowana głównie w dermatologii estetycznej, wykazuje skuteczność terapeutyczną poprzez miejscowe osłabienie mięśni, jednak jej podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęstsze reakcje obejmują miejscowe objawy w miejscu iniekcji, takie jak ból, obrzęk, siniaki, świąd oraz reakcje farmakologiczne jak opadanie powiek (częstość od niezbyt często do często), efekt Mefistofelesa (często do niezbyt często) oraz asymetrię twarzy. W badaniach klinicznych produktu Letybo zgłaszano ból głowy u 1,7% pacjentów, ból w miejscu wstrzyknięcia u 0,3%, a opadanie powiek i kurcz powiek u 0,2%. Działania niepożądane są zwykle przejściowe i pojawiają się w pierwszym tygodniu po iniekcji, choć w rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze powikłania, w tym reakcje nadwrażliwości i rozprzestrzenianie się toksyny do miejsc odległych, co może prowadzić do osłabienia mięśni oddechowych, zaburzeń połykania i zachłystowego zapalenia płuc, potencjalnie zagrażających życiu.
Ogólnoustrojowe działania niepożądane obejmują bóle głowy (często do bardzo często), migrenę, zawroty głowy, parestezje oraz zaburzenia widzenia i mowy (rzadko). Zaburzenia narządu wzroku, takie jak obrzęk powiek, suchość oka (często), niewyraźne widzenie i opadanie powiek, są szczególnie istotne przy leczeniu okolic okołoocznych. Reakcje nadwrażliwości, choć rzadkie, mogą manifestować się wstrząsem anafilaktycznym, pokrzywką, obrzękiem tkanek miękkich i dusznością. Wśród innych zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się objawy grypopodobne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, skórne oraz żołądkowo-jelitowe. Ze względu na potencjalne ryzyko, konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów po zabiegu oraz edukacja dotycząca natychmiastowego zgłaszania objawów sugerujących rozprzestrzenianie się toksyny lub reakcje nadwrażliwości, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
asymetria twarzy, ból głowy, choroba posurowicza, Clostridium botulinum, duszność, efekt Mefistofelesa, hipestezja, kurcz powiek, migrena, niedociśnienie, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk powiek, obrzęk tkanek miękkich, opadanie brwi, opadanie powiek, opadanie powieki, opryszczka jamy ustnej, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja wazowagalna, suchość oka, suchość skóry, toksyna botulinowa typu A, wstrząs anafilaktyczny, wylew podspojówkowy, zaburzenia mowy, zachłystowe zapalenie płuc, zanik mięśni, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 200 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. W badaniach klinicznych u 1308 pacjentów z napadami częściowymi 61,9% leczonych lakozamidem zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Nasilenie objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego, z zależnością od dawki i możliwością złagodzenia po jej redukcji. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych częstość bloku I stopnia wynosiła do 0,7% przy dawce 200 mg, a po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również przypadki bloków II i III stopnia oraz arytmii. Działania niepożądane psychiczne obejmują depresję, stan splątania, bezsenność, a także rzadziej agresję, zaburzenia psychotyczne i myśli samobójcze. Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego najczęściej występują nudności, wymioty, zaparcia i biegunka. Reakcje skórne, w tym ciężkie jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, dyskineza, dyzartria, gorączka, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, nieprawidłowy wynik badania wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie uwagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 50 mg
Lakozamid, substancja czynna produktu leczniczego Zilibra, dostępna w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 1308 pacjentach z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo, a odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% vs. 1,6%. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. W badaniu monoterapii lakozamid vs. karbamazepina CR, częstość przerwania leczenia była niższa dla lakozamidu (10,6% vs. 15,6%). Występują również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, zespół DRESS, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia oraz reakcje nadwrażliwości, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania.
agranulocytoza, anoreksja, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dawka nasycająca, diplopia, dyzartria, enzymy wątrobowe, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napady częściowe, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 50 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTCS), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu. U pacjentów pediatrycznych profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak gorączka, zapalenie nosogardła, osłabienie apetytu oraz częstszą sennością (≥1/10). U osób starszych (≥65 lat) obserwowano częstsze upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8% vs. 1,6% u młodszych dorosłych), a także wyższy odsetek przerwania leczenia (21,0%).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśl samobójcza, napad częściowy, napad miokloniczny, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka miokloniczna, parestezja, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia ALT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actair 300 IR
Lek ACTAIR, zawierający standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawce 300 IR, wykazuje profil działań niepożądanych oparty na badaniach klinicznych obejmujących 3007 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak świąd i obrzęk jamy ustnej, podrażnienie gardła oraz świąd ucha, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, ustępujące zwykle w ciągu 3 miesięcy terapii. W badaniach klinicznych u 1583 dorosłych i nastolatków z alergicznym nieżytem nosa, 57% zgłosiło działania niepożądane, głównie przejściowe. U dzieci w wieku 5-11 lat profil bezpieczeństwa był podobny, choć odnotowano dodatkowe objawy, takie jak martwicze zapalenie jelit czy ból oczu. U pacjentów z astmą alergiczną stosujących dawki do 2000 IR obserwowano podobny profil bezpieczeństwa, z częstszymi parestezjami wewnątrznosowymi.
alergia sezonowa, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, ból oka, choroba refluksowa żołądka i przełyku, ciężka reakcja alergiczna, ciężka reakcja anafilaktyczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort krtaniowy, dyspepsja, eozynofilowe zapalenie przełyku, hipestezja, immunoterapia podjęzykowa, kandydoza jamy ustnej, krwawienie z nosa, martwicze zapalenie jelit, nieżyt nosa, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk twarzy, obrzęk wargi, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, paradontoza, parestezja, parestezja wewnątrznosowa, podrażnienie gardła, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan lękowy, świąd jamy ustnej, świąd ucha, świszczący oddech, tabletka podjęzykowa, tachykardia, wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zespół alergii jamy ustnej, zespół jelita drażliwego, zespół piekących ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 150 mg
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, występujące u ≥10% pacjentów. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i wykazują zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. Istotnym aspektem jest wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń czy bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W populacji pediatrycznej (4–16 lat) oraz u osób starszych (≥65 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, drżenia i biegunki oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0% vs. 9,2% u młodszych dorosłych). W trakcie leczenia należy monitorować funkcję wątroby, gdyż u 0,7% pacjentów odnotowano wzrost aktywności AlAT ≥3x ULN.
agranulocytoza, aktywność AlAT, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry wątrobowe, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, stłuczenie, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 10 mg/ml
Lakozamid w postaci syropu (10 mg/ml) stosowany jako lek wspomagający w terapii padaczki wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania te mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie i często ustępują z czasem lub po redukcji dawki. W badaniach klinicznych 12,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, najczęściej z powodu zawrotów głowy. U pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) obserwowano dodatkowo padaczkę miokloniczną (2,5%) i ataksję (3,3%), a wskaźnik przerwania terapii wynosił 9,1%. Lakozamid może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co niesie ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Nieprawidłowości w testach czynności wątroby (ALT ≥3x GGN) wystąpiły u 0,7% pacjentów, a zgłaszano także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości wielonarządowej (DRESS).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesne skurcze mięśni, bradykardia, depresja, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, szumy uszne, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Willfact 2000 j.m. 2000 j.m./20 ml
Willfact jest produktem leczniczym zawierającym ludzki czynnik von Willebranda (vWF) dostępny w dawkach 500, 1000 oraz 2000 j.m. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 6 badań klinicznych i jednego badania nieinterwencyjnego, obejmujących 226 pacjentów z łącznym okresem ekspozycji 16 640 dni. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są reakcje w miejscu podania (częstość ≥1/100 do <1/10), takie jak zapalenie i reakcje w miejscu wkłucia. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) obejmują nadwrażliwość, zawroty głowy, parestezje, uderzenia gorąca oraz świąd. Zdarzenia o częstości nieznanej, zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu, to m.in. hamowanie działania vWF, wstrząs anafilaktyczny, gorączka oraz zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. Preparat charakteryzuje się niską zawartością czynnika VIII (≤10 j.m./100 j.m. vWF:RCo), jednak ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z czynnikami ryzyka.
choroba von Willebranda, częstoskurcz, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, działania niepożądane, hemofilia, hipestezja, inhibitor, inhibitor czynnika von Willebranda, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciała neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego – Działania niepożądane
Immunoterapia swoista z użyciem wyciągów alergenów roztoczy kurzu domowego, takich jak produkt Actair zawierający standaryzowane ekstrakty Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 3007 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak świąd i obrzęk jamy ustnej, podrażnienie gardła oraz świąd ucha, które mają charakter łagodny do umiarkowanego i najczęściej ustępują w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii. W badaniu u 1583 dorosłych i nastolatków z alergicznym nieżytem nosa stosujących dawkę 300 IR, działania niepożądane zgłosiło 57% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. zapalenia błon śluzowych, zaburzenia smaku, świąd oczu i uszu, podrażnienie gardła, obrzęk jamy ustnej oraz reakcje skórne i ogólne.
alergia sezonowa, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, choroba refluksowa żołądka i przełyku, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort krtaniowy, eozynofilowe zapalenie przełyku, hipestezja, immunoterapia swoista, kandydoza jamy ustnej, martwicze zapalenie jelit, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, parestezja, parestezja wewnątrznosowa, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan lękowy, świąd jamy ustnej, świąd ucha, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zaburzenie smaku, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Neuraxpharm 200 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zawroty głowy i ból głowy, które występują bardzo często, a także nudności (bardzo często) i wymioty (często). Nasilenie objawów jest zwykle łagodne do umiarkowanego i wykazuje zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez jej modyfikację. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych nastąpiło u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, głównie z powodu zawrotów głowy ośrodkowego pochodzenia. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych, omdleń i bradykardii; w badaniach klinicznych blok P-K I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, a po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również bloki wyższych stopni. W badaniach monoterapii porównujących lakozamid z karbamazepiną CR, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była niższa dla lakozamidu (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, monoterapia lakozamidem, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, stan splątania, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venofer 20 mg Fe 3+/ml
Produkt leczniczy Venofer, zawierający 20 mg jonów żelaza(III)/ml w postaci kompleksu żelaza(III) wodorotlenku z sacharozą, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno podczas badań klinicznych, jak i po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były zaburzenia smaku (4,5%), natomiast najpoważniejszą reakcją nadwrażliwości (0,25%), w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne. Reakcje miejscowe obejmują ból, wynaczynienie, podrażnienie, przebarwienia skóry, krwiaki i świąd. Działania niepożądane dotyczą wielu układów: nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, senność), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), skórnego (świąd, wysypka, pokrzywka, rumień) oraz mięśniowo-szkieletowego (skurcze mięśni, bóle mięśni i stawów). Ponadto obserwowano objawy ogólne, takie jak dreszcze, obrzęk obwodowy, astenia, zmęczenie, ból w klatce piersiowej i objawy grypopodobne.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dehydrogenaza mleczanowa, dreszcze, drętwienie, duszność, ferrytyna, gamma-glutamylotransferaza, hipestezja, kołatanie serca, kompleks żelaza wodorotlenku z sacharozą, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, wymioty, wynaczynienie, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie smaku, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zaparcie, zapaść krążenia, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 200 mg
Lek Lackepila, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowany w leczeniu napadów częściowych padaczki, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w trakcie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, choć w badaniach klinicznych blok I stopnia występował rzadko (0,5-0,7% przy dawkach 200-600 mg), a bloki wyższych stopni zgłaszano po wprowadzeniu leku do obrotu. Omdlenia i arytmie przedsionkowe zdarzały się rzadko, a nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby (ALT ≥3× ULN) wystąpiły u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem.
arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, stan splątania, szum uszny, układ przewodzący serca, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lackepila, stosowana w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w terapii napadów częściowych padaczki, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy) oraz przewodu pokarmowego. W badaniach klinicznych z udziałem 1308 pacjentów, 61,9% leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Działania te miały najczęściej nasilenie łagodne do umiarkowanego i wykazywały tendencję do zmniejszania się w czasie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu, głównie z powodu zawrotów głowy. W porównaniu z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid charakteryzował się niższym odsetkiem przerwania terapii (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, depresja, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nieprawidłowy wynik badania czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szum uszny, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Działania niepożądane
Lakozamid, stosowany w monoterapii i terapii wspomagającej padaczki, wykazuje skuteczność, jednak wiąże się z istotnym profilem działań niepożądanych. W badaniach klinicznych u 1308 pacjentów z napadami częściowymi działania niepożądane wystąpiły u 61,9% leczonych lakozamidem, najczęściej obejmując zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Działania te miały zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i często były zależne od dawki. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii i omdleń, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (blok P-K I stopnia u 4,8% vs. 1,6% u młodszych). Występowały także rzadkie, ale poważne arytmie, takie jak migotanie i trzepotanie przedsionków oraz tachyarytmia komorowa. Ponadto, obserwowano zaburzenia psychiczne, w tym depresję, stany splątania, bezsenność oraz myśli i próby samobójcze, które były jedną z głównych przyczyn przerwania terapii. U pacjentów leczonych lakozamidem odnotowano również nieprawidłowości w funkcji wątroby (ALT ≥3x ULN u 0,7%) oraz wielonarządowe reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół DRESS i ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka).
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, działanie niepożądane, działanie przeciwpadaczkowe, hipestezja, leczenie padaczki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, tachyarytmia komorowa, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 200 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu padaczki, dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg. W badaniach klinicznych terapia wspomagająca lakozamidem u pacjentów z napadami częściowymi wykazała, że 61,9% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie. Lakozamid może powodować wydłużenie odstępu PR w EKG, co wiąże się z ryzykiem bloków przedsionkowo-komorowych (do 0,7% dla dawki 200 mg), bradykardii oraz omdleń. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy. Profil bezpieczeństwa u dzieci (4-16 lat) i osób starszych (≥65 lat) jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwowano upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8%).
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, drgawki, dyzartria, hepatotoksyczność, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, oczopląs, omdlenie, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności AlAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Teva 100 mg
Lakozamid, stosowany jako lek wspomagający w terapii napadów częściowych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym przede wszystkim objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Działania te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i wykazują tendencję do zmniejszania się w czasie terapii. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% dla lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy. Lakozamid wykazuje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych, omdleń i bradykardii, choć w badaniach klinicznych blok I stopnia występował rzadko (0,5-0,7%), a blok II i III stopnia zgłaszano głównie po wprowadzeniu leku do obrotu. W monoterapii ryzyko omdleń było wyższe (1,6%) niż w terapii karbamazepiną CR (0,2%). U pacjentów leczonych lakozamidem obserwowano także nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby (ALT ≥3x ULN u 0,7% pacjentów). Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS, wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, dawka nasycająca, dyzartria, działania niepożądane lakozamidu, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, parestezja, podwójne widzenie, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 100 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i zależne od dawki. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami przewodnictwa. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu i 1,6% dla placebo, a w monoterapii 10,6% dla lakozamidu i 15,6% dla karbamazepiny CR. U dzieci (4-16 lat) i osób starszych (≥65 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, biegunkę, drżenia oraz blok P-K pierwszego stopnia (4,8%). Zgłaszano także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół DRESS, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, dawka nasycająca, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, senność, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Zentiva 100 mg
Lacosamide Zentiva, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania te mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego stopień nasilenia i wykazują tendencję do zmniejszania się z czasem terapii, co sugeruje rozwój tolerancji. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, a 12,2% przerwało leczenie, głównie z powodu zawrotów głowy. Lacosamide może powodować również zaburzenia psychiczne (depresja, stany splątania, bezsenność), neurologiczne (ataksy, napady miokloniczne, parestezje), kardiologiczne (blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, rzadko migotanie przedsionków), a także reakcje skórne, w tym zespół DRESS i zespół Stevensa-Johnsona. Warto zwrócić uwagę na zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT ≥3x ULN u 0,7% pacjentów). Profil bezpieczeństwa u dzieci i osób starszych jest zbliżony do dorosłych, choć u pacjentów ≥65 lat częściej obserwuje się upadki, biegunkę, drżenia oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0%).
ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, drgawki, drżenie, dyskineza, dyzartria, hipestezja, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, nieprawidłowa czynność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, parestezja, podwójne widzenie, podwyższony poziom enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśni, stan splątania, świąd, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Stada 25 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Stada, wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Działania niepożądane są najczęściej łagodne lub umiarkowane, jednak 12% pacjentów przerwało terapię z ich powodu (w porównaniu do 5% w grupie placebo). Najczęstsze objawy to zawroty głowy i senność (≥10%), które są głównymi przyczynami odstawienia leku. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN, z dominującą sennością. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000), co umożliwia priorytetyzację obserwacji klinicznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, badania kliniczne, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, dysfagia, dyzuria, fosfokinaza kreatynowa, hiperkineza, hipestezja, hipoglikemia, hiporefleksja, krwiomocz, mioklonie, neutropenia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, podwójna ślepa próba, podwójne widzenie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, śródmiąższowe zapalenie płuc, stupor, tachykardia, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenia koordynacji, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, jest stosowany w terapii napadów częściowych padaczki, jednak jego stosowanie wiąże się z wysokim odsetkiem działań niepożądanych, które wystąpiły u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, z przewagą objawów ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg, a w okresie porejestracyjnym zgłaszano także bloki II i III stopnia. U 12,2% pacjentów leczenie przerwano z powodu działań niepożądanych, a u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) odsetek ten wzrósł do 21,0%, z częstszym występowaniem upadków, biegunek i drżeń oraz bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia (4,8%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napady częściowe, nudności, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, senność, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, zaburzenia zachowania, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których ponad 60% pacjentów doświadcza co najmniej jednego. Najczęstsze objawy (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie terapii. Istotne jest monitorowanie wydłużenia odstępu PR w EKG, które koreluje z omdleniami i blokiem przedsionkowo-komorowym, występującym u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg oraz 4,8% u osób ≥65 lat. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują także ataksję, zaburzenia pamięci, senność i drżenia, a ze strony układu pokarmowego – nudności, wymioty, zaparcia i biegunkę. W grupie pediatrycznej senność występuje częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych jest istotnie wyższe u pacjentów leczonych lakozamidem (12,2%) w porównaniu do placebo (1,6%), a u osób starszych sięga 21,0%.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, czynność wątroby, dyskineza, dyzartria, hipestezja, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bocouture 100 j. toksyny botulinowej typu A (150 kD)/ fiolkę
Stosowanie toksyny botulinowej typu A w preparacie BOCOUTURE wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszym tygodniu po podaniu i mają charakter przemijający. Działania te mogą wynikać zarówno z mechanizmu działania toksyny, jak i z samej procedury iniekcji. Do najczęstszych objawów należą ból głowy (często ≥1/100 do <1/10, a w niektórych wskazaniach bardzo często ≥1/10), hipestezja, parestezje, opadanie powiek i brwi, obrzęk powiek, suchość oka, krwiaki oraz miejscowe reakcje zapalne takie jak rumień, świąd i tkliwość. Rzadziej obserwuje się drgania mięśni, skurcze, asymetrię twarzy, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk tkanek miękkich. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania odnotowano zanik mięśni oraz objawy grypopodobne.
asymetria twarzy, bezsenność, choroba grypopodobna, choroba posurowicza, duszność, dysfagia, efekt Mefistofelesa, hipestezja, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk tkanek miękkich, opadanie brwi, opadanie powiek, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja wazowagalna, suchość oka, toksyna botulinowa typu A, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie połykania, zachłystowe zapalenie płuc, zanik mięśni, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zmarszczki gładzizny czoła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Hydrochloride Hameln 10 mg/ml
Chlorowodorek oksykodonu w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml wykazuje działania niepożądane typowe dla pełnych agonistów opioidowych, z najpoważniejszą depresją oddechową, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych lub nietolerujących opioidów. Do bardzo często występujących działań należą somnolencja, zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, nudności, wymioty oraz świąd skóry. Inne objawy obejmują zaburzenia psychiczne (lęk, splątanie, depresja), zaburzenia rytmu serca, duszności, a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksję. Długotrwałe stosowanie niesie ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia, a nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienny, także u noworodków matek stosujących oksykodon w ciąży.
agonista opioidowy, chlorowodorek oksykodonu, cholestaza, depresja oddechowa, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipestezja, hipogonadyzm, hipotensja ortostatyczna, kolka żółciowa, lek przeciwwymiotny, mioza, niedrożność jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, receptor opioidowy, skurcz oskrzeli, somnolencja, tolerancja i uzależnienie, zespół odstawienia leku, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Teva 150 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania te mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie i wykazują zależność od dawki, co pozwala na ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, w porównaniu do 1,6% w grupie placebo, z zawrotami głowy jako najczęstszą przyczyną. Lakozamid powoduje również zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (4,8% vs 1,6% u młodszych dorosłych). Ponadto, u 0,7% pacjentów obserwowano wzrost ALT ≥3x ULN, a także zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, hipestezja, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie i trzepotanie przedsionków, napad częściowy, napad miokloniczny, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, tachyarytmia komorowa, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 50 mg
Lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci tabletek powlekanych (preparat Lackepila), wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych. W badaniach kontrolowanych placebo 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania niepożądane dotyczące OUN i przewodu pokarmowego zwykle ulegały zmniejszeniu w trakcie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy. W monoterapii porównawczej z karbamazepiną CR częstość przerwania terapii wyniosła odpowiednio 10,6% i 15,6%.
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dyzartria, elektrokardiogram, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad padaczkowy, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, próba samobójcza, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, wysypka polekowa z eozynofilią, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epilantin 200 mg
Profil bezpieczeństwa lakozamidu, substancji czynnej leku Epilantin, został szczegółowo oceniony na podstawie danych z kontrolowanych badań klinicznych placebo u 1308 pacjentów z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Występowały one w sposób zależny od dawki i często ustępowały po jej zmniejszeniu. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR, co może skutkować blokiem przedsionkowo-komorowym, omdleniami i bradykardią; blok P-K I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg, a po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także bloki II i III stopnia. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu i 1,6% w grupie placebo, najczęściej z powodu zawrotów głowy.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, senność, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie poznawcze, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epilantin 100 mg
Lakozamid (Epilantin) wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach wspomagających leczenie napadów częściowych, 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania te wykazują zależność od dawki i często ustępują po jej zmniejszeniu. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy. W monoterapii porównującej lakozamid z karbamazepiną CR, częstość przerwania leczenia była niższa dla lakozamidu (10,6% vs 15,6%). U pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) profil bezpieczeństwa był podobny, z dodatkowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak padaczka miokloniczna (2,5% vs 0%) i ataksja (3,3% vs 0%).
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, szumy uszne, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia poznawcze, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lackepila, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. W analizie 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% leczonych lakozamidem zgłosiło działania niepożądane, najczęściej zawroty głowy, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Działania niepożądane OUN i przewodu pokarmowego zmniejszały się z czasem terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy. U osób ≥65 lat częściej obserwowano upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8% vs 1,6% u młodszych). Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może skutkować blokiem przedsionkowo-komorowym, omdleniami i bradykardią. W badaniach klinicznych częstość bloku I stopnia wynosiła 0,7% (200 mg), 0% (400 mg), 0,5% (600 mg) i 0% (placebo), bez przypadków bloku II lub wyższego stopnia. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano jednak blok II i III stopnia oraz migotanie i trzepotanie przedsionków.
agranulocytoza, ALT, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dyzartria, hipestezja, karbamazepina CR, lakozamid, leczenie wspomagające, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad częściowy, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent w podeszłym wieku, parestezja, podwójne widzenie, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i bóle brzucha (bardzo często), a także wymioty i wzdęcia (często). Istotne są również poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile (częstość nieznana), reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz torsade de pointes – potencjalnie śmiertelny częstoskurcz komorowy związany z wydłużeniem odstępu QT. Ponadto, azytromycyna może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), a także hepatotoksyczność, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anosmia, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, hipestezja, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, megacolon toxicum, miastenia gravis, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, perforacja jelita, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami klinicznymi, w których 62% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy i ból głowy, z częstością przerwania leczenia wynoszącą 12,2% w grupie leczonej, głównie z powodu zawrotów głowy. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego wykazują tendencję do zmniejszania się w trakcie długotrwałej terapii, co sugeruje adaptację organizmu. Istotnym aspektem jest zależne od dawki wydłużenie odstępu PQ, które może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych, w tym przypadków drugiego i trzeciego stopnia zgłaszanych po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach monoterapii lakozamidem u pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną (PGTCS) odnotowano dodatkowo padaczkę miokloniczną (2,5%) i ataksję (3,3%).
ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyzartria, hipestezja, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napady miokloniczne, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, reakcja polekowa z eozynofilią, senność, szumy uszne, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PQ, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Czynnik von Willebranda – Działania niepożądane
Czynnik von Willebranda (vWF) jest kluczowym białkiem osocza uczestniczącym w hemostazie, pełniącym funkcję adhezji płytek krwi do uszkodzonego śródbłonka oraz nośnika czynnika VIII. Preparaty zawierające vWF stosowane są w leczeniu choroby von Willebranda oraz hemofilii A, jednak ich podawanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości i alergicznych, które mogą przebiegać od łagodnych objawów (np. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, ból głowy) do zagrażających życiu wstrząsu anafilaktycznego. Wstrząs anafilaktyczny charakteryzuje się dramatycznym spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, obrzękiem krtani i zaburzeniami świadomości, wymagając natychmiastowej interwencji. Rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest wytwarzanie inhibitorów przeciwko vWF, szczególnie u pacjentów z typem 3 choroby von Willebranda, co skutkuje niewystarczającą odpowiedzią na leczenie i zwiększonym ryzykiem krwawień oraz reakcji anafilaktycznych.
adhezja płytek krwi, choroba von Willebranda, choroba von Willebranda typu 3, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, dreszcze, dysfagia, hemofilia A, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, hipestezja, inhibitor, nadwrażliwość, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, spadek ciśnienia tętniczego, śródbłonek naczyniowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wrodzona trombofilia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zapalenie miejsca wstrzyknięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperis VP 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Tolperis VP, 50 mg) opiera się na danych klinicznych z udziałem ponad 12 000 pacjentów, wskazując na najczęstsze działania niepożądane dotyczące układów: skórnego, nerwowego, pokarmowego oraz ogólnoustrojowych reakcji nadwrażliwości, które stanowią 50-60% zgłoszeń. Reakcje te, choć przeważnie łagodne i samoistnie ustępujące, mogą w rzadkich przypadkach prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. anemię, powiększenie węzłów chłonnych, bezsenność, ból i zawroty głowy, tachykardię, hipotensję, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz łagodne uszkodzenie wątroby, z częstością od ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często) do <1/10000 (bardzo rzadko).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, dławica piersiowa, drżenie, duszność, hipestezja, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, padaczka, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Teva 50 mg
Lacosamide Teva, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się ponad 60% częstością występowania działań niepożądanych u pacjentów, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Występuje zależność dawka-odpowiedź, co umożliwia modyfikację dawkowania w celu zmniejszenia objawów. W terapii obserwuje się wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii i omdleń; częstość bloku I stopnia wynosiła do 0,7% przy dawce 200 mg. W badaniach klinicznych 12,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, głównie zawrotów głowy. Dodatkowo, rzadko zgłaszano poważne reakcje, takie jak zespół DRESS, agranulocytoza czy zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina CR, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, parestezja, podwójne widzenie, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia ALT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Lakozamid, stosowany w terapii napadów częściowych oraz uogólnionej padaczki idiopatycznej z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują u ponad 60% pacjentów w badaniach klinicznych. Najczęstsze objawy to zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego), bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, z większością działań o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, często ustępujących po zmniejszeniu dawki. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 12,2%, najczęściej z powodu zawrotów głowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na kardiologiczne działania niepożądane, w tym zależne od dawki wydłużenie odstępu PR i blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia (0-0,7% w zależności od dawki), a także rzadkie, ale poważne przypadki bloków wyższego stopnia oraz migotania i trzepotania przedsionków zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu. U pacjentów pediatrycznych obserwuje się dodatkowo gorączkę, zapalenie nosogardła i gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie oraz letarg, a senność występuje częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10). U osób starszych (≥65 lat) częściej występują upadki, biegunka, drżenia oraz blok P-K pierwszego stopnia (4,8% vs 1,6% u młodszych dorosłych), a odsetek przerwania leczenia jest ponad dwukrotnie wyższy (21,0% vs 9,2%).
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, hipestezja, lakozamid, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, pacjent pediatryczny, padaczka idiopatyczna uogólniona, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, senność, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona