grzyby dimorficzne
Grzyby dimorficzne to wyjątkowa grupa patogenów, które mają zdolność do przybierania dwóch różnych form morfologicznych w zależności od warunków środowiskowych. W temperaturze pokojowej (25°C) występują jako pleśnie (forma mycelialna), natomiast w temperaturze ciała ludzkiego (37°C) przekształcają się w formę drożdżopodobną.
Do grzybów dimorficznych patogennych dla człowieka należą m.in. Histoplasma capsulatum, Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, Paracoccidioides brasiliensis, Sporothrix schenckii oraz Talaromyces marneffei. Wywołują one szereg poważnych mikoz systemowych, które mogą być szczególnie niebezpieczne dla pacjentów z obniżoną odpornością.
Zakażenia grzybami dimorficznymi początkowo dotyczą układu oddechowego poprzez inhalację zarodników, a następnie mogą rozprzestrzeniać się do innych narządów i układów. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach mikrobiologicznych, serologicznych oraz technikach molekularnych. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze, takie jak amfoterycyna B, azole (itrakonazol, flukonazol) oraz echinokandyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Myconafine 1% 10 mg/g (1%)
Terbinafina, substancja czynna kremu Myconafine 1%, jest alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, klasyfikowaną w systemie ATC jako lek przeciwgrzybiczny do stosowania miejscowego (kod D01AE15). Mechanizm jej działania polega na selektywnym hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenu, co prowadzi do niedoboru ergosterolu w błonach komórkowych grzybów oraz kumulacji skwalenu wewnątrzkomórkowo, skutkując śmiercią komórek grzybów. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze w niskich stężeniach wobec dermatofitów, pleśni oraz grzybów dimorficznych, natomiast wobec drożdżaków efekt jest gatunkowo zmienny i może być grzybobójczy lub grzybostatyczny.
alliloaminy, biosynteza steroli, błona komórkowa grzybów, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, epoksydaza skwalenu, grzyby dimorficzne, interakcja lekowa, kumulacja skwalenu, lek przeciwgrzybiczny, niedobór ergosterolu, pleśnie, ściana komórkowa grzybów, terapia wielolekowa, terbinafina - Leksykon substancji czynnych
Ketokonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Ketokonazol, syntetyczna pochodna imidazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno ogólnie (ATC: J02AB02), jak i miejscowo (ATC: D01AC08). Jego mechanizm polega na hamowaniu syntezy ergosterolu poprzez blokadę lanosterolo-14-alfademetylazy, enzymu cytochromu P450, co prowadzi do utraty integralności błony komórkowej grzybów i ich obumarcia. W przypadku Candida spp. ketokonazol zaburza transformację w formę micelarną, ograniczając zdolność fagocytarną komórek. W badaniach in vitro wykazuje działanie grzybobójcze przy stężeniu 1 mg/ml oraz grzybostatyczne już przy 1 ng/ml, z utrzymaniem efektu grzybostatycznego przez co najmniej 14 dni. Spektrum działania obejmuje dermatofity (Microsporum spp., Epidermophyton floccosum, Trichophyton spp.), drożdżaki (Candida spp., Cryptococcus neoformans, Malassezia spp.), grzyby dimorficzne (Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis) oraz inne patogeny (Sporothrix schenckii, Phialophora spp., Blastomyces dermatiditis).
Blastomyces dermatitidis, Candida, Candida albicans, chromomikoza, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica powierzchniowa, grzybica układowa, grzyby dimorficzne, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, kandydoza błony śluzowej, kandydoza pochwy, kandydoza układowa, kokcydioidomikoza, lanosterolo-14-alfademetylaza, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, Malassezia, Microsporum, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, Pityrosporum, pochodna imidazolu, postać micelarna, synteza ergosterolu, Trichophyton - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tersilat 10 mg/g
Terbinafina chlorowodorek, substancja czynna leku Tersilat, jest alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, klasyfikowaną w grupie innych leków przeciwgrzybiczych do stosowania miejscowego (kod ATC: D01AE15). Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu epoksydazy skwalenu, enzymu kluczowego w biosyntezie steroli grzybów, co prowadzi do niedoboru ergosterolu i akumulacji skwalenu, skutkując śmiercią komórek grzybów. Terbinafina wykazuje działanie fungicydalne wobec pleśni, dermatofitów oraz niektórych grzybów dimorficznych, natomiast w przypadku drożdżaków jej efekt może być fungicydalny lub fungistatyczny, zależnie od gatunku. Brak wpływu na układ cytochromu P450 minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami i hormonami, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, alliloamina, biosynteza steroli, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, epoksydaza skwalenu, ergosterol, farmakokinetyka, grzyby dimorficzne, lek przeciwgrzybiczny, postać farmaceutyczna, skwalen, spektrum przeciwgrzybicze, terbinafina chlorowodorek