podostre zapalenie zatok

Podostre zapalenie zatok (łac. sinusitis subacuta) to stan zapalny błony śluzowej zatok przynosowych, trwający zazwyczaj od 4 do 12 tygodni, stanowiący formę pośrednią między ostrym a przewlekłym zapaleniem. Charakteryzuje się częściowym ustąpieniem ostrych objawów, jednak bez pełnego wyleczenia procesu zapalnego.

Etiologia podostrego zapalenia zatok najczęściej związana jest z niepełnym wyleczeniem ostrego zapalenia, często w wyniku nieprawidłowej antybiotykoterapii, obecności szczepów bakterii opornych na stosowane leczenie lub zaburzeń anatomicznych utrudniających drenaż zatok. Najczęściej izolowane patogeny to Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz beztlenowce.

W obrazie klinicznym dominuje przewlekły wyciek z nosa (często śluzowo-ropny), uczucie zatkania nosa, ból lub uczucie rozpierania twarzy o mniejszym nasileniu niż w ostrym zapaleniu, przewlekły kaszel (szczególnie nocny) oraz upośledzenie węchu. W przeciwieństwie do ostrego zapalenia, gorączka występuje rzadko.

Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe, w tym rynoskopię, oraz badania obrazowe (tomografia komputerowa zatok) w przypadkach wątpliwych lub opornych na leczenie. Leczenie polega na antybiotykoterapii celowanej (optymalnie po wykonaniu posiewu wydzieliny), stosowaniu glikokortykosteroidów donosowych, leków przeciwzapalnych oraz zapewnieniu prawidłowego drenażu zatok.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl