zapalenie tkanki oczodołu

Zapalenie tkanki oczodołu (łac. cellulitis orbitalis) to poważna infekcja tkanek miękkich oczodołu, która może wystąpić jako powikłanie infekcji zatok przynosowych, urazów, zabiegów chirurgicznych lub rozprzestrzenienia się infekcji z sąsiednich struktur. W przeciwieństwie do zapalenia tkanki powięziowej przedprzegrodowej, proces zapalny obejmuje obszar za przegrodą oczodołową.

Najczęstszymi patogenami wywołującymi zapalenie tkanki oczodołu są bakterie tlenowe i beztlenowe, w tym Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz bakterie beztlenowe. U pacjentów z obniżoną odpornością lub cukrzycą mogą występować także zakażenia grzybicze.

Klinicznie zapalenie tkanki oczodołu objawia się bólem, obrzękiem i zaczerwienieniem powiek, wytrzeszczem gałki ocznej, ograniczeniem ruchomości gałki ocznej, podwójnym widzeniem oraz obniżeniem ostrości wzroku. Pacjenci często zgłaszają ból przy ruchach gałki ocznej. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić powikłania, takie jak ropień oczodołu, zapalenie nerwu wzrokowego, zakrzepica zatoki jamistej czy szerzenie się infekcji do ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, badania laboratoryjne oraz obrazowanie (tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny). Leczenie zapalenia tkanki oczodołu wymaga intensywnej antybiotykoterapii dożylnej o szerokim spektrum działania, a w przypadku ropni oczodołu może być konieczne leczenie chirurgiczne. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, zapalenie tkanki oczodołu wymaga pilnej interwencji i hospitalizacji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl