krzyk mózgowy

Krzyk mózgowy to określenie używane w neurologii do opisania charakterystycznego zapisu elektroencefalograficznego (EEG), który jest obserwowany w ciężkich uszkodzeniach mózgu. Objawia się on jako wysokonapięciowa, nieregularna czynność bioelektryczna mózgu z naprzemiennymi okresami znacznego tłumienia aktywności.

To zjawisko najczęściej występuje w encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej, po zatrzymaniu krążenia, w ciężkich urazach czaszkowo-mózgowych, zatruciach czy zapaleniach mózgu. Krzyk mózgowy jest uznawany za wyraz ciężkiego, rozlanego uszkodzenia kory mózgowej i struktur podkorowych.

W kontekście klinicznym krzyk mózgowy jest zazwyczaj niepomyślnym wskaźnikiem prognostycznym, wskazującym na rozległe uszkodzenie tkanki nerwowej. Pacjenci, u których zarejestrowano ten wzorzec EEG, często mają gorsze rokowanie co do powrotu funkcji neurologicznych i przeżycia. Wczesne rozpoznanie tego zjawiska może mieć kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiednich działań terapeutycznych i neuroprotektywnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl