bliznowacenie cewki moczowej
Bliznowacenie cewki moczowej (zwężenie cewki moczowej, stenoza uretralna) to patologiczne zwężenie światła cewki moczowej spowodowane rozrostem tkanki włóknistej w jej ścianie. Stan ten powoduje utrudnienie lub uniemożliwienie przepływu moczu, co może prowadzić do znacznych zaburzeń w oddawaniu moczu.
Do najczęstszych przyczyn bliznowacenia należą urazy (w tym jatrogenne, np. po cewnikowaniu), infekcje (zwłaszcza nawracające zapalenia cewki moczowej), stany zapalne oraz zabiegi endoskopowe w obrębie cewki. U mężczyzn zwężenia cewki występują znacznie częściej niż u kobiet ze względu na anatomiczną długość i krętość cewki moczowej.
Objawy kliniczne obejmują: osłabienie strumienia moczu, wydłużenie czasu mikcji, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, kroplowe oddawanie moczu po mikcji, a w zaawansowanych przypadkach zatrzymanie moczu. Nieleczone zwężenie cewki może prowadzić do wtórnych powikłań jak zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, kamica układu moczowego czy niewydolność nerek.
Diagnostyka obejmuje badanie podmiotowe, przedmiotowe, uroflowmetrię, cystouretroskopię oraz uretrogramy wstępujące. Leczenie zależy od stopnia nasilenia, lokalizacji i długości zwężenia. Metody terapeutyczne obejmują: dylatację cewki moczowej, uretrotomię optyczną wewnętrzną (DVIU), plastykę cewki moczowej (uretroplastykę) oraz w najbardziej zaawansowanych przypadkach wytworzenie przetoki nadłonowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie cewki moczowej – Leczenie
Zwężenie cewki moczowej (strictura urethrae) to patologiczne zwężenie światła cewki spowodowane bliznowaceniem lub stanem zapalnym, prowadzące do utrudnienia odpływu moczu i powikłań takich jak infekcje dróg moczowych, zatrzymanie moczu czy uszkodzenie nerek. Leczenie opiera się głównie na metodach zabiegowych: małoinwazyjnych (dylatacja, uretrotomia wewnętrzna, balon Optilume z paklitakselem), otwartych rekonstrukcyjnych (utretroplastyka zespoleniowa i substytucyjna z użyciem m.in. błony śluzowej policzkowej) oraz paliatywnych (stenty, cewniki). Dylatacja i uretrotomia mają ograniczoną skuteczność długoterminową (około 20-30% i 50-60% sukcesu odpowiednio), natomiast uretroplastyka osiąga wskaźniki powodzenia 85-95%, stanowiąc złoty standard terapii, szczególnie w zwężeniach nawracających lub złożonych. Nowością jest balon Optilume, który dzięki powlekaniu paklitakselem redukuje ryzyko nawrotu, z 83% pacjentów wolnych od ponownych zabiegów po roku. Farmakoterapia wspomagająca, m.in. triamcynolon, mitomycyna C, inhibitory ACE, wykazuje potencjał w modulacji procesów zwłóknienia i zmniejszaniu nawrotów po zabiegach endoskopowych.
bliznowacenie cewki moczowej, cewka opuszkowa, cewnikowanie nadłonowe, fibroblasty, infekcja dróg moczowych, inhibitory ACE, kamica moczowa, lek przeciwbakteryjny, mitomycyna C, rozszerzanie cewki moczowej, samocewnikowanie, triamcynolon, uretroplastyka, uretroplastyka substytucyjna, uretroplastyka zespoleniowa, uretrotomia wewnętrzna, uroflowmetria, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zwężenie cewki moczowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie cewki moczowej – Etiologia i przyczyny
Zwężenie cewki moczowej to patologiczne zwężenie światła cewki spowodowane bliznowaceniem, prowadzące do zaburzeń odpływu moczu i powikłań układu moczowego. Częstość występowania u mężczyzn w krajach uprzemysłowionych wynosi około 0,9%. Etiologia obejmuje cztery główne grupy: idiopatyczne (30-41%), jatrogenne (32-45%), traumatyczne (około 19%) oraz zapalne (15-20%). Jatrogenne zwężenia najczęściej wynikają z procedur przezcewkowych, takich jak TURP (4,5-13% pacjentów), długotrwałe cewnikowanie (36% jatrogennych przypadków), instrumentacja cewki, operacje korekcyjne spodziectwa oraz radioterapia (zwężenia u 1,5-4,9% pacjentów po EBRT, BT lub terapii skojarzonej). Traumatyczne zwężenia dotyczą głównie części opuszkowej i tylnej cewki, często po złamaniach miednicy lub urazach okracznych. Zapalne zwężenia są związane z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową (np. rzeżączka stanowiąca 20% przypadków), liszajem twardzinowym (10% zwężeń, najczęstsza przyczyna panurethral stricture disease) oraz nawracającymi zakażeniami dróg moczowych.
balanitis xerotica obliterans, bliznowacenie cewki moczowej, chlamydia, cystoskop, gruźlica, łagodny przerost prostaty, liszaj twardzinowy, przezcewkowa resekcja prostaty, radioterapia miednicy, rak cewki moczowej, rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, schistosomatoza, tkanka bliznowata, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie dróg moczowych, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie cewki moczowej, zwężenie cewki moczowej, zwłóknienie