wacik alkoholowy
Wacik alkoholowy to sterylny, jednorazowy produkt medyczny składający się z niewielkiego kawałka waty lub włókniny nasączony alkoholem izopropylowym lub etylowym, zwykle o stężeniu 70%. Jest powszechnie stosowany w placówkach medycznych oraz w warunkach domowych do dezynfekcji skóry przed iniekcjami, pobraniem krwi, założeniem wenflonu czy innymi procedurami inwazyjnymi.
Działanie bakteriobójcze alkoholu zawartego w waciku polega na denaturacji białek mikroorganizmów oraz uszkadzaniu ich błon komórkowych. Alkohol izopropylowy wykazuje silniejsze działanie bakteriobójcze niż etylowy, jednak charakteryzuje się również większym potencjałem drażniącym. Waciki alkoholowe są skuteczne wobec szerokiego spektrum bakterii, wirusów (w tym HIV i HBV) oraz grzybów, jednak nie działają na spory bakteryjne.
W praktyce klinicznej istotne jest prawidłowe stosowanie wacików alkoholowych – należy przecierać skórę ruchem kolistym od środka na zewnątrz przez co najmniej 30 sekund, a następnie odczekać do całkowitego wyschnięcia alkoholu (około 30 sekund). Przedwczesne wykonanie nakłucia na wilgotnej skórze może spowodować pieczenie oraz zafałszować wyniki niektórych badań, np. pomiaru stężenia alkoholu we krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Berinert 3000 3000 j.m.
Berinert jest preparatem zawierającym ludzki inhibitor C1-esterazy, dostępnym w dwóch dawkach: 2000 j.m. i 3000 j.m., podawanym podskórnie. Po rekonstytucji stężenie inhibitora wynosi 500 j.m./ml, a roztwór zawiera 65 mg/ml białka całkowitego oraz do 486 mg sodu na 100 ml. Produkt składa się z proszku (zawierającego glicynę, chlorek sodu i cytrynian sodu) oraz rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań). Opakowanie zawiera fiolki z proszkiem i rozpuszczalnikiem, system do transferu z filtrem oraz zestaw do podawania podskórnego. Po rekonstytucji roztwór powinien być bezbarwny i przezroczysty, bez obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia, a procedura przygotowania wymaga zachowania aseptycznych warunków i stosowania dołączonej strzykawki.
białko całkowite, cząstki stałe, fiolka z proszkiem, guma chlorobutylowa, igła podskórna, inhibitor C1-esterazy, jednostka międzynarodowa, korek bromobutylowy, okres ważności, opakowanie bezpośrednie, opakowanie zbiorcze, osocze ludzkie, podanie podskórne, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór aseptyczny, środek konserwujący, stabilność fizyko-chemiczna, strzykawka jednorazowa, substancja pomocnicza, system transferowy, szkło typu II, temperatura pokojowa, wacik alkoholowy, warunki aseptyczne, wkłucie podskórne, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Azacitidine Eugia to preparat zawierający 100 mg azacytydyny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań podskórnych o stężeniu 25 mg/ml po rekonstytucji. Lek wymaga rozpuszczenia w 4 ml wody do wstrzykiwań, co daje jednorodną, mętną zawiesinę bez aglomeratów, którą należy podawać niezwłocznie lub przechowywać zgodnie z zaleceniami (do 45 minut w 25°C lub do 8 godzin w 2-8°C przy użyciu nieschłodzonej wody, a do 22 godzin w 2-8°C przy użyciu schłodzonej wody). Podanie odbywa się igłą 25 G pod kątem 45-90° w ramię, udo lub brzuch, z koniecznością rotacji miejsc iniekcji i unikaniem obszarów drażliwych. Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała (pc.) pacjenta, np. dla pc. 1,8 m² dawka 75 mg/m² odpowiada 135 mg azacytydyny (5,4 ml zawiesiny, 2 fiolki). Preparat jest cytotoksyczny, dlatego wymaga zachowania procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i podawania.
azacytydyna, dawkowanie leku, igła podskórna, liofilizacja, mannitol, odczyn miejscowy, okres ważności, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, rekonstytucja, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, wacik alkoholowy, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań