środek alkalizujący
Środek alkalizujący to substancja, która zwiększa pH płynów ustrojowych poprzez neutralizację kwasów lub dostarczanie jonów zasadowych. W medycynie stosuje się je głównie w leczeniu kwasicy metabolicznej, zaburzeń elektrolitowych oraz w terapii niektórych chorób układu moczowego.
Najpopularniejszym środkiem alkalizującym jest wodorowęglan sodu (NaHCO₃), często stosowany w stanach nagłej kwasicy metabolicznej, zatrzymaniu krążenia czy zatruciach kwasami. Inne preparaty to cytryniany (np. cytrynian potasu), które alkalizują mocz i znajdują zastosowanie w profilaktyce kamicy nerkowej oraz w zakażeniach układu moczowego.
Stosowanie środków alkalizujących wymaga ostrożności i monitorowania parametrów gospodarki kwasowo-zasadowej, gdyż niewłaściwe dawkowanie może prowadzić do zasadowicy metabolicznej. Szczególną uwagę należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, niewydolnością serca oraz zaburzeniami elektrolitowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atozet 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Atozet to złożony lek hipolipemizujący dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierających stałą dawkę ezetymibu 10 mg oraz różne dawki atorwastatyny (10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg). Tabletki mają dwuwarstwową budowę, gdzie jedna warstwa zawiera ezetymib, a druga atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej. Substancje pomocnicze w warstwach obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, laktozę jednowodną (w ilościach od 153 mg do 334 mg w zależności od dawki atorwastatyny), celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek składa się z hypromelozy, makrogolu 8000, dwutlenku tytanu (E 171) i talku. Tabletki mają charakterystyczny biały lub białawy kolor i kształt kapsułki, różnią się wymiarami i oznaczeniami (np. 12,74 × 5,10 mm dla dawki 10 mg + 10 mg z oznaczeniem „257”).
atorwastatyna, Atozet, blister uszczelniony azotem, celuloza mikrokrystaliczna, ezetymib, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, magnezu stearynian, makrogol, polisorbat 80, powidon, sodu laurylosiarczan, środek alkalizujący, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia węglan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biodacyna 125 mg/ml
Biodacyna (amikacyna) jest aminoglikozydowym antybiotykiem dostępnym w roztworze do wstrzykiwań i infuzji o stężeniach 125 mg/ml oraz 250 mg/ml. Podawanie może odbywać się domięśniowo (preferowana droga w większości zakażeń) lub dożylnie, zarówno jako bolus (2-3 minuty), jak i infuzja trwająca 30 minut. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta, z całkowitą dawką dobową 15-20 mg/kg mc./dobę, nieprzekraczającą 1,5 g/dobę u dorosłych. Standardowy czas terapii wynosi 7-10 dni, z koniecznością ponownej oceny po 10 dniach w ciężkich zakażeniach. U dzieci dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, podawana raz na dobę lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg co 12 godzin, z wyjątkiem zapalenia wsierdzia i neutropenii, gdzie zalecane jest podawanie dwa razy na dobę. U wcześniaków dawka nasycająca to 10 mg/kg, a następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę czynności nerek (stężenie kreatyniny, klirens kreatyniny) oraz stężenia amikacyny w surowicy (maksymalne poniżej 35 μg/ml, minimalne poniżej 10 μg/ml).
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drobnoustrój, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, neutropenia, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, środek alkalizujący, stężenie amikacyny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg moczowych, zakażenie Pseudomonas, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Preparat Co-Amlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny w pięciu wariantach dawkowania: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Każda tabletka zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, wapnia chlorek sześciowodny, sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna uwodniona oraz magnezu stearynian (E 470b), które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku. Tabletki różnią się kształtem i rozmiarem w zależności od dawki, a linia podziału służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia, nie do dzielenia na równe dawki.
amlodypina, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia, indapamid, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, odpady farmaceutyczne, okres ważności leku, peryndopryl, preparat złożony, skrobia żelowana, środek alkalizujący, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja dezintegrująca, substancja pomocnicza, tabletka doustna, właściwości farmakologiczne, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Excedrin Sprint 500 mg
Panadol Sprint to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierających 500 mg paracetamolu w każdej tabletce. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor i kształt kapsułki, z oznaczeniem „P” na jednej stronie oraz linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana, wapnia węglan, kwas alginowy, krospowidon Typ A, powidon K-25, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna oraz wodę oczyszczoną, które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne, trwałość oraz prawidłowe uwalnianie paracetamolu. Otoczka Opadry White YS-1-7003 zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E171), hypromelozę, makrogol 400, polisorbat 80 oraz wosk Carnauba, co wpływa na estetykę i ochronę tabletki.
dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas alginowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, paracetamol, plastyfikator, polisorbat, powidon, skrobia żelowana, środek alkalizujący, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, superdezintegrant, tabletka powlekana, wosk karnauba - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biodacyna 250 mg/ml
Lek Biodacyna (amikacyna w postaci disiarczanu) dostępny jest w stężeniach 125 mg/ml oraz 250 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Dawkowanie amikacyny wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek, z uwzględnieniem masy ciała. Preferowaną drogą podania jest domięśniowa, natomiast dożylna stosowana jest w zakażeniach zagrażających życiu lub gdy podanie domięśniowe jest niemożliwe. Dożylne podanie może odbywać się jako bolus (2-3 minuty) lub infuzja (30 minut przy stężeniu 0,25%). Monitorowanie terapii obejmuje ocenę czynności nerek (klirens kreatyniny lub stężenie kreatyniny w surowicy) oraz oznaczanie stężeń amikacyny w surowicy: maksymalne poniżej 35 µg/ml i minimalne poniżej 10 µg/ml. Standardowa długość terapii wynosi 7-10 dni, a w przypadku dłuższego leczenia konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, słuchu, narządu równowagi oraz stężenia leku.
amikacyna, azot mocznikowy, Biodacyna, bolus dożylny, czynność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, narząd równowagi, neutropenia z gorączką, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, środek alkalizujący, stężenie amikacyny, stężenie kreatyniny, stężenie maksymalne leku, stężenie minimalne leku, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg moczowych, zakażenie Pseudomonas, zapalenie wsierdzia - Leksykon substancji czynnych
Wapń – Właściwości farmakokinetyczne
Wapń, kluczowy pierwiastek mineralny, jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim na drodze transportu aktywnego i biernego, z efektywnością 20-33% dla węglanu wapnia oraz 30-40% dla laktoglukonianu i chlorku wapnia. Wchłanianie jest modulowane przez kalcytriol (1,25-dihydroksycholekalcyferol), pH przewodu pokarmowego, skład diety oraz postać chemiczną soli wapnia. Transport aktywny obejmuje wiązanie jonów Ca przez białko CaBP, ich przenikanie do cytoplazmy z udziałem ATP-azy oraz uwalnianie do krwi przez Ca/Mg-ATP-azę. Fizjologicznie, u dzieci i kobiet w ciąży (zwłaszcza w III trymestrze) wchłanianie wapnia wzrasta o około 150-200 mg/dobę, natomiast u osób starszych, szczególnie kobiet pomenopauzalnych, obserwuje się zmniejszenie wchłaniania i zwiększone wydalanie z moczem, co sprzyja osteoporozie. Całkowite stężenie wapnia w surowicy wynosi 2,15-2,60 mmol/l, z czego około 50% stanowi wapń zjonizowany, 5-10% związany jest kompleksowo, a 40-45% z białkami osocza. Wapń jest wydalany głównie z moczem (przesączanie kłębuszkowe i reabsorpcja 97-98%), kałem (około 800 mg/dobę) oraz w niewielkim stopniu przez skórę (około 15 mg/dobę). W dializie otrzewnowej transport wapnia zależy od stężenia glukozy, objętości wlewu i stężenia wapnia w dializacie, z usunięciem do 160 mg wapnia/dobę w typowym schemacie CADO z roztworami glukozy 1,5% i 4,25% z wapniem 1,25 mmol/l.
25-hydroksycholekalcyferol, albuminy osocza, alkalizacja moczu, ATP-aza, białko CaBP, chlorek wapnia, cholekalcyferol, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cytrynian wapnia, demineralizacja kości, dializa otrzewnowa, dysfagia, hiperkalcemia, homeostaza wapniowo-fosforanowa, kalcemia, kalcytonina, kalcytriol, kwas acetylosalicylowy, laktoglukonian wapnia, niewydolność nerek, obieg jelitowo-wątrobowy, okres półtrwania, okres pomenopauzalny, osteoporoza, parathormon, pH przewodu pokarmowego, przesączanie kłębuszkowe, sól jodowo-bromowa, środek alkalizujący, transkalcyferyna, układ kostno-szkieletowy, wapń, wapń zjonizowany, wchłanianie wapnia, węglan wapnia, witamina D3 - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pitamet 1 mg
PITAMET to lek zawierający pitawastatynę w postaci soli wapnia, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 63 mg, 126 mg lub 252 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Tabletki mają postać białych, cylindrycznych, obustronnie wypukłych form, z oznaczeniami „P1”, „P2” lub „P4” oraz średnicą około 6 mm, 7 mm i 9 mm odpowiednio dla dawek 1 mg, 2 mg i 4 mg. Tabletki 4 mg posiadają linię dzielącą, służącą do ułatwienia połykania, nie do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hydroksypropylocelulozę, hypromelozę, magnezu wodorotlenek i stearynian magnezu, a powłoka zawiera hypromelozę 2910, dwutlenek tytanu (E171) oraz makrogol 400.
blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, hypromeloza 2910, laktoza jednowodna, makrogol, modyfikator uwalniania, niezgodność farmaceutyczna, pitawastatyna, pitawastatyna wapniowa, sól wapniowa, środek alkalizujący, środek dezintegrujący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Acard Cor 75 mg
Acard Cor to preparat zawierający 75 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych, co jest istotne dla minimalizacji ryzyka podrażnienia błony śluzowej żołądka. Tabletki posiadają specjalną otoczkę dojelitową, złożoną m.in. z kopolimeru kwasu metakrylowego i etylu akrylanu, która chroni substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka i umożliwia uwolnienie leku dopiero w jelicie cienkim. Produkt zawiera również około 0,18 mg sodu na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Składniki pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą żelowaną, celulozę mikrokrystaliczną oraz kwas stearynowy w rdzeniu, a także hypromelozę, tytanu dwutlenek i środki alkalizujące w otoczce.
błona śluzowa żołądka, dieta niskosodowa, działanie terapeutyczne, jelito cienkie, kwas acetylosalicylowy, kwaśne środowisko żołądka, niezgodność farmaceutyczna, otoczka dojelitowa, podrażnienie błony śluzowej, postać farmaceutyczna, środek alkalizujący, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka dojelitowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Metformin Medreg 1000 mg
Metformin Medreg to lek zawierający metforminy chlorowodorek w dawkach 500 mg (zawartość metforminy 390 mg), 850 mg (662,9 mg metforminy) oraz 1000 mg (780 mg metforminy). Tabletki są powlekane i różnią się kształtem oraz rozmiarami: 500 mg – okrągłe, 12 mm, 850 mg – podłużne, 19 x 8,7 mm, 1000 mg – podłużne, 19 x 10 mm. Linie podziału na tabletkach 500 mg i 850 mg ułatwiają jedynie przełamanie, nie umożliwiając podziału na równe dawki, natomiast tabletki 1000 mg można dzielić na równe części. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hypromelozę, sodu węglan bezwodny, powidon K 25 oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę 606, makrogol 6000 i tytanu dwutlenek (E 171) w otoczce.
blister PVC/Aluminium, hypromeloza, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, metforminy chlorowodorek, okres ważności, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, powidon, rdzeń tabletki, sodu węglan bezwodny, środek alkalizujący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, utylizacja leków - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amikacin Adamed 250 mg/ml
Amikacyna (250 mg/ml) wymaga indywidualnego dawkowania opartego na masie ciała i funkcji nerek pacjenta. Standardowa dawka dobowa wynosi 15-20 mg/kg mc., podawana domięśniowo lub dożylnie, z maksymalną dawką 1,5 g u dorosłych. U wcześniaków i noworodków stosuje się odpowiednio 7,5 mg/kg co 12 godzin oraz dawkę nasycającą 10 mg/kg, a następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń, zwłaszcza wywołanych przez Pseudomonas, dawkę można zwiększyć do 500 mg co 8 godzin, nie przekraczając 1,5 g/dobę i łącznej dawki 15 g. Terapia trwa zwykle 7-10 dni, a w przypadku braku poprawy klinicznej po 3-5 dniach należy ponownie ocenić wrażliwość drobnoustrojów. Monitorowanie obejmuje stężenia amikacyny w surowicy (maksymalne <35 μg/ml, minimalne <10 μg/ml) oraz czynność nerek (klirens kreatyniny lub stężenie kreatyniny).
aminoglikozyd, czynność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drobnoustrój, funkcja nerek, infuzja, klirens kreatyniny, narząd równowagi, neutropenia z gorączką, oporność patogenu, Pseudomonas, siarczan amikacyny, środek alkalizujący, stężenie amikacyny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie, zakażenie dróg moczowych, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Natrium bicarbonicum 8,4% Polpharma 84 mg/ml
Natrium bicarbonicum 8,4% Polpharma to roztwór elektrolitów zawierający 84 mg/ml wodorowęglanu sodu, co odpowiada 8,4% stężeniu. Lek działa poprzez dysocjację wodorowęglanów, podnosząc pH surowicy i alkalizując środowisko wewnętrzne organizmu. Jego farmakodynamiczne właściwości obejmują także modyfikację dystrybucji jonów potasowych, co jest istotne w monitorowaniu pacjentów z kwasicą. Jeden gram preparatu neutralizuje około 12 mEq kwasu, co pozwala na precyzyjne dawkowanie w zależności od stopnia kwasicy. Każdy ml roztworu zawiera 23 mg sodu (1 mmol), a ampułka 20 ml dostarcza 460 mg sodu (20 mmol), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi.
białka osocza, bufor wodorowęglanowy, dwutlenek węgla, działanie alkalizujące, fosforany, gospodarka elektrolitowa, hemoglobina, homeostaza kwasowo-zasadowa, jony potasowe, jony wodorowęglanowe, kwasica, mechanizmy regulacyjne, natrium bicarbonicum, potencjał zobojętniający, równowaga kwasowo-zasadowa, środek alkalizujący, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Bluefish AB 10 mg
Atorvastatin Bluefish AB jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg oraz 80 mg, zawierających atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej. Każda dawka zawiera różną ilość laktozy jednowodnej, od 53,80 mg w tabletce 10 mg do 430,40 mg w tabletce 80 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletki składa się z celulozy mikrokrystalicznej, laktozy jednowodnej, węglanu wapnia, hydroksypropylocelulozy, kroskarmelozy sodowej, krzemionki koloidalnej bezwodnej oraz magnezu stearynianu. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 8000, dwutlenek tytanu oraz talk, co zapewnia odpowiednią barierę i właściwości farmaceutyczne tabletek.
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, sól wapniowa, środek alkalizujący, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka zawiera dwie substancje czynne: telmisartan 40 mg, będący antagonistą receptora angiotensyny II, oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, diuretyk tiazydowy, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają dwuwarstwową strukturę o wymiarach 15 mm x 7 mm, z charakterystycznym marmurkowo różowym zabarwieniem jednej strony, wynikającym z obecności tlenku żelaza czerwonego (E 172). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym 57 mg laktozy jednowodnej oraz 147,04 mg sorbitolu na tabletkę, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tych składników. Lek jest dostępny w różnych wielkościach opakowań, zabezpieczonych blistrami z materiału OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, zapewniającymi ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek złożony, mannitol, meglumin, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, powidon, sorbitol, środek alkalizujący, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, telmisartan, tlenek żelaza, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elvanse 40 mg
Elvanse to lek dostępny w formie twardych kapsułek o sześciu różnych mocach: 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg oraz 70 mg. Substancją czynną jest lisdeksamfetamina dimezylanu, która w organizmie przekształca się w aktywną deksamfetaminę, z równoważną zawartością od 5,9 mg (kapsułka 20 mg) do 20,8 mg (kapsułka 70 mg). Kapsułki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, a ich osłonka składa się z żelatyny i barwników, które różnią się w zależności od dawki (np. tytanu dwutlenek E 171, erytrozyna E 127, błękit brylantowy FCF E 133). Kapsułki mają długość około 16 mm i szerokość około 6 mm, a ich kolorystyka i oznaczenia są specyficzne dla każdej mocy, co ułatwia identyfikację preparatu.
błękit brylantowy FCF, celuloza mikrokrystaliczna, deksamfetamina, dwutlenek tytanu, erytrozyna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, lisdeksamfetamina dimezylanu, polietylen wysokiej gęstości, środek alkalizujący, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wkładka uszczelniająca, wodorotlenek amonowy, wodorotlenek potasu, zabezpieczenie przed dziećmi, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aspirin Effect 500 mg
Aspirin Effect to preparat w postaci granulatu, zawierający 500 mg kwasu acetylosalicylowego w każdej saszetce o łącznej masie 840 mg. Granulat ma biały kolor, co ułatwia identyfikację, a jego forma farmaceutyczna umożliwia szybsze rozpuszczanie i potencjalnie szybszy początek działania w porównaniu do tradycyjnych tabletek. Produkt jest pakowany w saszetki wykonane z wielowarstwowego materiału PETP/Aluminium/LDPE, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Opakowania zawierają 2 lub 10 saszetek, a okres ważności wynosi 2 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa dostępny jest w trzech dawkach różniących się zawartością substancji czynnych: peryndoprylu z argininą (odpowiednio 3,395 mg lub 6,79 mg peryndoprylu), indapamidu (1,25 mg lub 2,5 mg) oraz amlodypiny w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg). Tabletki mają różne kształty i oznaczenia (K1, K2, K3), co ułatwia ich identyfikację. Postacie leku to: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg (okrągłe, 7 mm), 10 mg + 2,5 mg + 5 mg (kapsułkowate, 13×6 mm) oraz 10 mg + 2,5 mg + 10 mg (owalne, 14×7 mm). Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia chlorek sześciowodny, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, masę i rozpad tabletek.
amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia sześciowodny, indapamid, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, peryndopryl z argininą, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana kukurydziana, środek alkalizujący, środek poślizgowy, środek wiążący, stabilność substancji czynnej, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja smarująca, tabletka doustna, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Amikacyna – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie amikacyny powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek, z obowiązkowym monitorowaniem stężenia leku w surowicy, funkcji nerek (klirens kreatyniny) oraz słuchu i narządu równowagi. U dorosłych i młodzieży z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min) zalecana dawka wynosi 15 mg/kg mc./dobę, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg co 12 godzin, z maksymalną dawką dobową 1,5 g. W przypadku ciężkich zakażeń, np. zapalenia wsierdzia lub neutropenii z gorączką, podawanie dwukrotne jest preferowane. U dzieci dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, u noworodków dawka nasycająca 10 mg/kg mc. z dawką podtrzymującą 7,5 mg/kg co 12 godzin, a u wcześniaków 7,5 mg/kg co 12 godzin. Maksymalne stężenie amikacyny w surowicy nie powinno przekraczać 35 μg/ml, a minimalne 10 μg/ml, z wyjątkiem podawania raz na dobę u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, gdzie stężenie maksymalne może być wyższe. Leczenie trwa zwykle 7-10 dni, a dłuższe wymaga ścisłego nadzoru.
azot mocznikowy, bezmocz, beztłuszczowa masa ciała, czynność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dializa otrzewnowa, dystrybucja leku, funkcja nerek, hemodializa, klirens kreatyniny, narząd równowagi, neutropenia, płyn zewnątrzkomórkowy, środek alkalizujący, stężenie amikacyny, stężenie kreatyniny, stężenie leku w surowicy, wodobrzusze, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg moczowych, zakażenie Pseudomonas, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enarenal 10 mg
Enarenal to preparat zawierający maleinian enalaprylu, inhibitor konwertazy angiotensyny, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, z odpowiednią zawartością substancji czynnej w każdej tabletce. Tabletki 5 mg są podłużne, białe, obustronnie wypukłe i posiadają kreski dzielące umożliwiające podział na równe dawki, natomiast tabletki 10 mg i 20 mg są okrągłe, płaskie, białe i nie posiadają możliwości dzielenia. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 42,81 mg (5 mg), 85,62 mg (10 mg) oraz 171,25 mg (20 mg) na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Zawartość sodu w każdej tabletce jest poniżej 1 mmol (23 mg), co klasyfikuje lek jako „wolny od sodu”.
degradacja substancji czynnej, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmeloza sodowa, laktoza jednowodna, maleinian enalaprylu, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana modyfikowana, środek alkalizujący, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmidon 80 mg + 25 mg
Telmidon to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, dostępny w trzech wariantach dawkowania: 40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 80 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Każda tabletka zawiera różne ilości laktozy jednowodnej (od 90,36 mg do 193,22 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki są dwuwarstwowe, niepowlekane, o charakterystycznym kolorze i oznaczeniach (T1 lub T2), różnią się wymiarami w zależności od dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, meglumin oraz barwniki (żelaza tlenek czerwony lub żółty).
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, mannitol, meglumin, nietolerancja laktozy, powidon, sodu stearylofumaran, sodu wodorotlenek, środek alkalizujący, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka niepowlekana, telmisartan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Macmiror 200 mg
Macmiror w postaci tabletek powlekanych zawiera 200 mg nifuratelu jako substancji czynnej w jednej tabletce. Preparat zawiera również 150 mg sacharozy, co jest istotne w kontekście pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, np. cukrzycą. Tabletki zawierają ponadto szereg substancji pomocniczych, takich jak skrobia kukurydziana, polietylenoglikol 6000, talk, magnezu stearynian, magnezu węglan, skrobia ryżowa, żelatyna, guma arabska, tytanu dwutlenek oraz wosk E, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków poślizgowych, alkalizujących, wiążących oraz nadających powłoce odpowiednie właściwości fizykochemiczne i estetyczne. Powłoczka tabletek chroni substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi oraz maskuje smak i zapach nifuratelu, ułatwiając podawanie leku. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 20 tabletek, umieszczonych w blistrach z aluminium i PVC, przechowywanych w temperaturze poniżej 25°C, co zapewnia stabilność leku przez okres 5 lat od daty produkcji. Nie zgłoszono niezgodności farmaceutycznych ani interakcji fizykochemicznych z innymi lekami podczas jednoczesnego stosowania. Niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych. Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania produktu podkreśla jego bezpieczeństwo w zakresie gospodarki odpadami medycznymi.
dwutlenek tytanu, guma arabska, interakcja fizykochemiczna, niezgodność farmaceutyczna, nifuratel, okres ważności, polietylenoglikol, sacharoza, skrobia kukurydziana, skrobia ryżowa, środek alkalizujący, środek poślizgowy, stabilność preparatu, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, węglan magnezu, żelatyna