blok fazy II

Blok fazy II w kontekście elektrokardiografii dotyczy zaburzenia przewodnictwa sercowego, gdzie dochodzi do wydłużenia odcinka PR (odstępu przedsionkowo-komorowego), aż do momentu, gdy impuls z przedsionków nie zostaje przewiedziony do komór. Jest to specyficzna forma bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia.

Blok ten charakteryzuje się stopniowym wydłużaniem odstępu PR w kolejnych ewolucjach, aż do momentu całkowitego zablokowania przewodzenia (wypadnięcia zespołu QRS). Ten typ bloku (nazywany również typem Mobitz II lub Wenckebacha) jest zwykle łagodniejszy niż blok Mobitz II i często występuje przejściowo w różnych stanach klinicznych.

Przyczyny bloku fazy II obejmują niedokrwienie mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię, działania niepożądane leków (np. beta-blokerów, blokerów kanału wapniowego), zaburzenia elektrolitowe oraz wzmożone napięcie nerwu błędnego. W odróżnieniu od bloku Mobitz II, blok fazy II rzadziej wymaga implantacji stymulatora serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl