odporność heterologiczna

Odporność heterologiczna to zjawisko immunologiczne, w którym układ odpornościowy gospodarza, po kontakcie z jednym patogenem, wykazuje zwiększoną odporność na inny, niespokrewniony patogen. Jest to forma odporności krzyżowej, gdzie reakcja immunologiczna wywołana przez jeden antygen może zapewnić częściową ochronę przed innym, niekoniecznie spokrewnionym antygenem.

Mechanizm odporności heterologicznej opiera się głównie na aktywacji wrodzonej odpowiedzi immunologicznej, w tym makrofagów, komórek NK (Natural Killer) oraz cytokin prozapalnych. Zjawisko to może być również związane z pamięcią immunologiczną limfocytów T, które rozpoznają epitopy wspólne dla różnych patogenów, mimo braku ich strukturalnego podobieństwa.

W praktyce klinicznej odporność heterologiczna może tłumaczyć, dlaczego niektóre szczepionki (np. BCG) mogą zapewniać ochronę nie tylko przed chorobą docelową, ale również wpływać na zmniejszenie podatności na inne infekcje. Zjawisko to ma istotne znaczenie w kontekście planowania strategii szczepień oraz zrozumienia epidemiologii chorób zakaźnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl