agonista receptora
Agonista receptora to substancja, która wiąże się z określonym receptorem w organizmie i wywołuje odpowiedź biologiczną, naśladując działanie endogennego liganda. W przeciwieństwie do antagonistów, agoniści aktywują receptor, inicjując kaskadę reakcji biochemicznych w komórce, co prowadzi do efektu farmakologicznego.
Agoniści receptorów mogą działać z różną siłą (pełni agoniści vs. częściowi agoniści) oraz wykazywać różną selektywność wobec podtypów receptorów. Ta właściwość jest kluczowa w farmakoterapii, pozwalając na ukierunkowane leczenie z minimalizacją działań niepożądanych. Przykładami powszechnie stosowanych agonistów są: salbutamol (agonista receptorów β2-adrenergicznych stosowany w astmie), morfina (agonista receptorów opioidowych) czy dopamina (agonista receptorów dopaminergicznych).
W praktyce klinicznej agoniści receptorów znajdują zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń, w tym chorób układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz w terapii bólu. Projektowanie nowych, selektywnych agonistów receptorów stanowi ważny obszar badań farmakologicznych, mający na celu zwiększenie skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apra 15 mg
Aripiprazol, klasyfikowany jako lek psycholeptyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), wykazuje unikalny mechanizm działania obejmujący częściowe agonistyczne oddziaływanie na receptory dopaminowe D2 i serotoninowe 5-HT1a oraz antagonizm wobec receptorów 5-HT2a. Badania PET potwierdziły dawkozależne blokowanie receptorów D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie. W leczeniu schizofrenii u dorosłych, aripiprazol wykazał istotną skuteczność w krótkoterminowych badaniach (4-6 tygodni) oraz długoterminowej terapii podtrzymującej (52 tygodnie), z utrzymaniem odpowiedzi u 77% pacjentów, przewyższając pod względem tolerancji haloperydol. W 26-tygodniowym badaniu częstość nawrotów schizofrenii wyniosła 34% w grupie leczonej aripiprazolem vs 57% w grupie placebo. Aripiprazol nie powoduje istotnego klinicznie przyrostu masy ciała (13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała vs 33% przy olanzapinie) ani zmian w profilu lipidowym. Wpływ na stężenie prolaktyny jest minimalny, z częstością hiperprolaktynemii 0,3% i hipoprolaktynemii 0,4%.
ADHD, agonista receptora, antagonista receptora, aripiprazol, badanie kontrolowane placebo, choroba afektywna dwubiegunowa, częściowy agonista, epizod maniakalny, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, jądro ogoniaste, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, metoda podwójnie ślepej próby, nawrót choroby, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, przyrost masy ciała, rapid cycling, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala manii Younga, stężenie prolaktyny, zaburzenia autystyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół pozapiramidowy, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Quetiapine Fair-Med 150 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Quetiapine Fair-Med, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin i tiazepin (kod ATC: N05A H04). Jej mechanizm działania opiera się na wysokim powinowactwie do receptorów serotoninowych 5HT2 oraz dopaminowych D1 i D2, z przewagą blokady receptorów 5HT2 nad D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka działań niepożądanych pozapiramidowych. Kwetiapina i jej aktywny metabolit norkwetiapina wykazują także powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1-adrenergicznych (odpowiedzialnych za sedację i hipotensję ortostatyczną), umiarkowane do α2-adrenergicznych oraz zróżnicowane działanie na receptory muskarynowe (niskie u kwetiapiny, umiarkowane do wysokiego u norkwetiapiny), co tłumaczy działanie przeciwcholinergiczne. Norkwetiapina dodatkowo hamuje transporter norepinefryny (NET) i działa jako częściowy agonista receptorów 5HT1A, co rozszerza spektrum terapeutyczne o właściwości przeciwdepresyjne i przeciwlękowe.
agonista receptora, atypowy lek przeciwpsychotyczny, diazepina, dystonia, działanie cholinergiczne, działanie niepożądane pozapiramidowe, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdepresyjne, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, hipotensja ortostatyczna, katalepsja, kwetiapina, neuroleptyk klasyczny, neuron dopaminergiczny, norkwetiapina, objaw pozapiramidowy, późna dyskineza, receptor 5HT1A, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, receptor α1-adrenergiczny, receptor α2-adrenergiczny, szlak mezolimbiczny, transporter norepinefryny, układ limbiczny, układ nigrostriatalny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Banavin 15 mg
Wortioksetyna, substancja czynna leku Banavin, jest psychoanaleptykiem o wielokierunkowym mechanizmie działania, obejmującym antagonizm receptorów 5-HT3, 5-HT7 i 5-HT1D, częściowy agonizm 5-HT1B, agonizm 5-HT1A oraz hamowanie transportera serotoniny (5-HT). W badaniach PET wykazano, że dawki 5, 10 i 20 mg/dobę powodują odpowiednio około 50%, 65% i ponad 80% zajęcia transportera 5-HT w jądrach szwu. Klinicznie potwierdzono skuteczność wortioksetyny w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) u dorosłych, w tym osób starszych, z istotną poprawą w skali MADRS (średnia różnica względem placebo: -2,3 do -4,6 punktów przy dawkach 5-20 mg/dobę, p≤0,007) oraz wyższym odsetkiem odpowiedzi i remisji. W badaniu porównawczym z agomelatyną wykazano przewagę wortioksetyny w zakresie efektu przeciwdepresyjnego i poprawy funkcji klinicznych (CGI-I). Ponadto, w badaniu zapobiegania nawrotom, lek istotnie wydłużał czas do nawrotu MDD (p=0,004, HR=2,0). W populacji osób starszych (≥65 lat) potwierdzono skuteczność w dawce 5 mg/dobę z różnicą 4,7 punktu w MADRS względem placebo.
agonista receptora, antagonista receptora, częściowy agonista receptora, duże zaburzenie depresyjne, dysfunkcja seksualna, działanie anksjolityczne, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresyjny, funkcja poznawcza, inhibitor transportera serotoniny, kwestionariusz PDQ, modulacja neuroprzekaźnictwa, nasilone objawy lękowe, nawrót choroby, neuroprzekaźnictwo, odpowiedź na leczenie, pozytonowa tomografia emisyjna, remisja depresji, skala ASEX, skala C-SSRS, skala depresji Hamiltona, skala depresji Montgomery-Åsberg, skala oceny depresji u dzieci, Skala Ogólnego Wrażenia Klinicznego, test DSST, test UPSA, układ serotoninergiczny, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Baldivian Noc 441,35 mg
Baldivian Noc zawiera 441,35 mg suchego wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) w każdej tabletce drażowanej, uzyskiwanego przy użyciu 70% etanolu (V/V) w stosunku surowiec:wyciąg 6,0-7,4:1. Produkt należy do grupy leków psycholeptycznych, podgrupy innych leków nasennych i uspokajających (kod ATC N05CM09). Mechanizm działania preparatu jest złożony i obejmuje synergistyczne oddziaływania seskwiterpenów, lignanów oraz flawonoidów na receptory GABA-ergiczne, adenozynowe A1 oraz serotoninowe 5-HT1A, co prowadzi do modulacji neuroprzekaźnictwa hamującego i uspokajającego w ośrodkowym układzie nerwowym. Działanie to potwierdzono zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i kontrolowanych badaniach klinicznych.
agonista receptora, dysfagia, elektroencefalografia, etanol, flawonoid, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, korzeń kozłka lekarskiego, lek nasenny i uspokajający, lek psycholeptyczny, lignan, mechanizm farmakologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo GABA-ergiczne, przekaźnictwo serotoninergiczne, receptor 5-HT1A, receptor adenozynowy A1, receptor kwasu gamma-aminomasłowego, seskwiterpen, właściwość sedatywna, zaburzenie snu - Leksykon substancji czynnych
Nalbufina – Właściwości farmakodynamiczne
Nalbufina, dostępna m.in. w postaci chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań (Nalpain 10 mg/ml), jest opioidowym lekiem o unikalnym profilu farmakodynamicznym, klasyfikowanym w grupie pochodnych morfinianu (kod ATC: N02AF02). Jej mechanizm działania opiera się na podwójnym działaniu: agonistycznym na receptorach kappa oraz antagonistycznym wobec receptorów mu. Analgezja wynika głównie z aktywności na receptorach kappa, natomiast antagonizm receptorów mu, o sile równej 1/4 nalorfiny i 10-krotnie większej niż pentazocyny, wpływa na ograniczenie potencjału uzależniającego oraz zmniejszenie działań niepożądanych typowych dla klasycznych opioidów.
agonista receptora, analgezja, antagonista receptora, chlorowodorek, działanie analgetyczne, działanie niepożądane, leczenie bólu, lek opioidowy, mięśnie gładkie, nalbufina, nalorfina, opróżnianie żołądka, pasaż jelitowy, pentazocyna, pochodna morfinianu, potencjał uzależniający, profil farmakologiczny, przewód pokarmowy, receptor kappa, receptor opioidowy, retencja moczu, układ moczowy, uzależnienie, zaparcie, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kwetaplex 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Kwetaplex, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin i tiazepin (ATC: N05AH04), charakteryzującym się unikalnym profilem farmakodynamicznym. Mechanizm działania obejmuje antagonizm receptorów serotoninowych 5HT₂ oraz dopaminowych D₁ i D₂, z przewagą powinowactwa do 5HT₂, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy niskim ryzyku objawów pozapiramidowych. Kwetiapina i jej aktywny metabolit norkwetiapina wykazują również powinowactwo do receptorów histaminowych, α1- i α2-adrenergicznych oraz muskarynowych (norkwetiapina), co może wpływać na profil działań niepożądanych. Norkwetiapina dodatkowo hamuje transporter noradrenaliny (NET) i działa jako częściowy agonista receptorów 5HT1A, co może tłumaczyć jej działanie przeciwdepresyjne. W badaniach przedklinicznych kwetiapina wykazuje selektywne działanie w układzie limbicznym, minimalne wywoływanie objawów dystonii oraz brak rozwoju nadwrażliwości receptorów dopaminowych D₂.
agonista receptora, choroba afektywna dwubiegunowa, diwalproeks, dystonia, działanie przeciwdepresyjne, efekt antycholinergiczny, epizod depresji, epizod manii, epizod mieszany, katalepsja, kwas walproinowy, kwetiapina, leczenie skojarzone, lek antycholinergiczny, lek stabilizujący nastrój, neuron dopaminergiczny, nietypowy lek przeciwpsychotyczny, norkwetiapina, objaw pozapiramidowy, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala MADRS, skala YMRS, transporter noradrenaliny, układ limbiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etiagen XR 400 mg
Etiagen XR zawiera kwetapinę w postaci fumaranu, będącą atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych diazepiny, oksazepiny i tiazepiny (kod ATC: N05AH04). Preparat dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Kwetapina oraz jej aktywny metabolit N-dealkilokwetiapina wykazują powinowactwo do receptorów serotoninowych 5HT₂ oraz dopaminowych D₁ i D₂, z przewagą antagonizmu wobec receptorów 5HT₂, co tłumaczy jej skuteczność przeciwpsychotyczną przy niskim ryzyku objawów pozapiramidowych. Metabolit wykazuje dodatkowo hamowanie transportera noradrenaliny (NET) oraz częściową agonistyczną aktywność wobec receptorów 5HT₁A, co może przyczyniać się do działania przeciwdepresyjnego.
agonista dopaminy, agonista receptora, atypowy lek przeciwpsychotyczny, dystonia, działanie przeciwpsychotyczne, fumaran, katalepsja, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, N-dealkilokwetiapina, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, receptor 5HT1A, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor D2, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, test warunkowanego unikania, transporter noradrenaliny, typowy lek przeciwpsychotyczny, układ nigrostriatalny, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Rozaprost 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Rozaprost zawiera latanoprost 0,05 mg/ml, będący selektywnym agonistą receptorów prostanoidowych FP, który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej drogą naczyniówkowo-twardówkową. Ze względu na miejscową aplikację i niską ekspozycję ogólnoustrojową, ryzyko interakcji farmakokinetycznych jest ograniczone. Istotne są jednak interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z innymi analogami prostaglandyn, których jednoczesne stosowanie może prowadzić do paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego – z tego powodu jest to przeciwwskazane. Potencjalne efekty addytywne w zakresie obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego mogą wystąpić przy łączeniu Rozaprostu z beta-adrenolitykami, inhibitorami anhydrazy węglanowej oraz alfa-2 agonistami stosowanymi miejscowo, co wymaga monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego, zwłaszcza na początku terapii skojarzonej.
agonista receptora, alfa-2-agonista, analog prostaglandyny, beta-adrenolityk, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, droga naczyniówkowo-twardówkowa, efekt addytywny, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, krople do oczu, latanoprost, lek okulistyczny, niezgodność fizykochemiczna, receptor prostanoidowy, suchość oczu, terapia okulistyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna leku Fevarin, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB08. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w neuronach mózgu, z minimalnym wpływem na układ noradrenergiczny. Fluwoksamina wykazuje niskie powinowactwo do receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, histaminergicznych, muskarynowych, dopaminergicznych oraz serotoninergicznych, natomiast charakteryzuje się wysokim powinowactwem i agonistycznym działaniem na receptory sigma-1 w dawkach terapeutycznych, co może mieć istotne znaczenie kliniczne.
agonista receptora, lek przeciwdepresyjny, maleinian fluwoksaminy, proces noradrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny, receptor sigma-1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala C-YBOCS, skala Yale-Brown, układ cholinergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Melatonina Biofarm 5 mg
Melatonina, sklasyfikowana pod kodem ATC N05CH01, jest endogennym neurohormonem produkowanym głównie w szyszynce, ale także w siatkówce, gruczołach łzowych, przewodzie pokarmowym, skórze i limfocytach. Jej synteza wykazuje wyraźny rytm dobowy, z niskimi stężeniami w ciągu dnia i szczytem nocnym, a także rytm sezonowy zależny od długości oświetlenia. W terapii zaburzeń snu melatonina działa zarówno bezpośrednio nasennie, prawdopodobnie poprzez modulację układu GABA-ergicznego, jak i chronobiologicznie, synchronizując rytm snu i czuwania poprzez aktywację receptorów MT1 i MT2 w ośrodkowym układzie nerwowym.
agonista receptora, cytoprotekcja, działanie antyoksydacyjne, działanie chronobiologiczne, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnowotworowe, działanie przeciwzapalne, efekt nasenny, lek nasenny, melatonina, melatonina egzogenna, melatonina endogenna, neurohormon, ośrodkowy układ nerwowy, receptory melatoninowe, rytm dobowy, rytm okołodobowy, siatkówka oka, szpik kostny, szyszynka, termoregulacja, tryptofan, układ GABA-ergiczny, właściwości immunostymulujące - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imigran FDT 100 mg
Sumatryptan w postaci bursztynianu (Imigran FDT) jest selektywnym agonistą receptorów serotoninowych 5-HT1D, wykorzystywanym w leczeniu napadów migreny. Jego mechanizm działania opiera się na wybiórczym zwężaniu naczyń krwionośnych obszaru ukrwienia tętnicy szyjnej, bez wpływu na przepływ mózgowy, co wyróżnia go spośród innych leków naczyniozwężających i podnosi bezpieczeństwo kliniczne. Dodatkowo sumatryptan hamuje aktywność nerwu trójdzielnego, co wzmacnia jego efekt przeciwmigrenowy. Po podaniu doustnym lek działa stosunkowo szybko, z czasem rozpoczęcia działania około 30 minut. Zalecana dawka wynosi 50 mg, przy czym skuteczność kliniczna jest potwierdzona dla dawek w zakresie 25-100 mg, z wyraźnie mniejszą efektywnością dawki 25 mg w porównaniu do 50 mg i 100 mg.
agonista receptora, agonista receptora serotoninowego, ból głowy, dawka sumatryptanu, dysfagia, działania niepożądane, działanie przeciwmigrenowe, leczenie migreny, napad migreny, nerw trójdzielny, pierwszorzędowy punkt końcowy, przepływ mózgowy, receptor serotoninowy 5-HT1D, sumatryptan, tętnica szyjna, zależność dawka-efekt, zwężenie naczyń, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Właściwości farmakodynamiczne
Trimebutyna, klasyfikowana jako syntetyczny ester przeciwcholinergiczny z grupą aminową trzeciorzędową (kod ATC: A03AA05), wykazuje unikalne właściwości muskulotropowe i przeciwskurczowe w leczeniu czynnościowych zaburzeń jelit. Działa jako nieselektywny agonista obwodowych receptorów opioidowych μ, δ oraz κ, co umożliwia dwukierunkową regulację motoryki przewodu pokarmowego – pobudza motorykę w stanach atonii i hipomotoryki oraz hamuje napięcie ścian jelita w stanach nadmiernej motoryki. Mechanizm działania obejmuje bezpośredni wpływ na mięśnie gładkie jelit, blokadę kanałów sodowych (CI50 = 8,4 μM) oraz hamowanie wydzielania glutaminianu, co może przyczyniać się do efektu przeciwbólowego. Efekt terapeutyczny pojawia się już po 30 minutach od podania, co potwierdza szybkie działanie leku.
agonista receptora, atonia jelitowa, działanie pobudzające, działanie prokinetyczne, działanie przeciwbólowe, funkcje przewodu pokarmowego, glutaminian, kanał sodowy, lek przeciwcholinergiczny, mechanizm działania leku, mięśnie gładkie, migrujący kompleks motoryczny, model eksperymentalny, neuron nocyceptywny, perystaltyka, receptor opioidowy, trimebutyna, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie czynnościowe jelit - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – OxyContin 40 mg
Oksykodon, będący naturalnym alkaloidem opium i agonistą receptorów opioidowych kappa, mi oraz delta, wykazuje silne działanie analgetyczne i sedatywne. Lek OxyContin w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zapewnia wydłużony efekt przeciwbólowy bez zwiększenia działań niepożądanych, co jest istotne w terapii bólu przewlekłego. Oksykodon wpływa na różne układy narządowe, m.in. zwiększa napięcie zwieracza Oddiego, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami dróg żółciowych. Dane kliniczne wskazują na dobrą tolerancję leku u dzieci i młodzieży, choć brak jest wystarczających danych dotyczących długotrwałego stosowania u pacjentów w wieku 12-18 lat.
agonista receptora, alkaloid opium, choroba dróg żółciowych, działanie przeciwbólowe, działanie sedatywne, leczenie skojarzone, oksykodonu chlorowodorek, OxyContin, pacjent pediatryczny, rdzeń kręgowy, receptor opioidowy, silny opioid, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ hormonalny, układ nerwowy, układ pokarmowy, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) wykazuje istotne działanie farmakodynamiczne, głównie poprzez agonizm receptorów dopaminowych, co prowadzi do hamowania wydzielania prolaktyny z przysadki mózgowej. Mechanizm ten jest szczególnie efektywny u kobiet z hiperprolaktynemią i stanowi podstawę klinicznego zastosowania preparatu Castagnus, zawierającego 4,5 mg suchego wyciągu (odpowiadającego około 45 mg owocu) pozyskiwanego ekstrakcją 60% etanolem. Redukcja poziomu prolaktyny przyczynia się do łagodzenia objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS), co potwierdzają badania farmakologiczne prowadzone na ludziach.
agonista receptora, aktywność farmakodynamiczna, działanie agonistyczne, efekt dopaminergiczny, gospodarka hormonalna, hamowanie prolaktyny, hiperprolaktynemia, klasyfikacja ATC, przysadka mózgowa, receptor dopaminowy, receptor estrogenowy, równowaga estrogenowo-progesteronowa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, wyciąg z niepokalanka, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Banavin 20 mg
Banavin (wortioksetyna) to lek przeciwdepresyjny z grupy psychoanaleptyków (kod ATC: N06AX26), działający poprzez wielokierunkową modulację receptorów serotoninergicznych (antagonista 5-HT3, 5-HT7, 5-HT1D; częściowy agonista 5-HT1B; agonista 5-HT1A) oraz hamowanie transportera serotoniny (5-HT). Badania PET wykazały, że dawki 5, 10 i 20 mg/dobę powodują odpowiednio około 50%, 65% i ponad 80% zajęcia transportera 5-HT w jądrach szwu. Skuteczność w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) potwierdzono w 12 krótkoterminowych badaniach kontrolowanych placebo (≤12 tygodni) z udziałem ponad 3700 pacjentów, wykazując istotną poprawę w skalach MADRS i HAM-D24, ze średnią różnicą względem placebo od -2,3 do -4,6 punktów (p≤0,007) dla dawek 5-20 mg/dobę. W badaniu porównawczym z agomelatyną wortioksetyna (10-20 mg/dobę) wykazała wyższą skuteczność, a w badaniu zapobiegania nawrotom utrzymanie efektu przeciwdepresyjnego potwierdzono przez co najmniej 24 tygodnie (p=0,004, HR=2,0). Skuteczność potwierdzono także u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz w podgrupach z ciężką depresją (MADRS ≥30) i nasilonym lękiem (HAM-A ≥20).
agomelatyna, agonista receptora, antagonista receptora, cytalopram, częściowy agonista receptora, depresja z objawami lękowymi, duże zaburzenie depresyjne, escytalopram, fluoksetyna, funkcja poznawcza, funkcja seksualna, inhibitor transportera, lek przeciwdepresyjny, modulacja neuroprzekaźnictwa, objawy depresji, paroksetyna, pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa, psychoanaleptyk, sertralina, skala C-SSRS, skala depresji Hamiltona, skala depresji Montgomery-Åsberg, skala oceny depresji u dzieci, Skala Ogólnego Wrażenia Klinicznego, SSRI, test DSST, test UPSA, transporter serotoniny, wortioksetyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dobutamin Sandoz 250 mg
Dobutamina jest syntetyczną aminą katecholową o działaniu sympatykomimetycznym, wykazującą selektywne pobudzanie receptorów adrenergicznych beta-1 i alfa-1, co prowadzi do dodatniego efektu inotropowego poprzez zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego, objętości wyrzutowej lewej komory oraz pojemności minutowej serca. Działanie to jest niezależne od stężeń katecholamin endogennych, a lek nie aktywuje receptorów dopaminowych ani nie wpływa na uwalnianie noradrenaliny. Dobutamina zmniejsza ciśnienie napełniania lewej komory oraz opór obwodowy, a przy wyższych dawkach także opór płucny, co przekłada się na poprawę hemodynamiki, jednak może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca oraz wykazywać zjawisko tolerancji po stosowaniu powyżej 72 godzin. W terapii niewydolności serca z niedokrwieniem mięśnia sercowego konieczne jest stosowanie dawek minimalizujących przyspieszenie czynności serca i wzrost ciśnienia tętniczego, aby uniknąć nasilenia niedokrwienia. Dobutamina nie wpływa bezpośrednio na perfuzję nerkową, co odróżnia ją od dopaminy.
agonista receptora, amina katecholowa, bilans tlenowy, ciśnienie napełniania lewej komory, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej, czynność komór serca, działanie inotropowe, działanie inotropowo dodatnie, działanie sympatykomimetyczne, efekt hemodynamiczny, infuzja dożylna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek nasercowy, mieszanina racemiczna, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, noradrenalina endogenna, objętość wyrzutowa lewej komory, opór naczyń obwodowych, opór naczyniowy obwodowy, opór płucny, perfuzja nerkowa, płucny opór naczyniowy, płytka krwi, pojemność minutowa serca, profil farmakologiczny, przeciek płucny, przepływ wieńcowy, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, rzut serca, skurczowe ciśnienie tętnicze, tolerancja lekowa, zaburzenie rytmu serca