szczepionka bezkomórkowa złożona
Szczepionka bezkomórkowa złożona (acellular) to rodzaj szczepionki, która zamiast całych komórek patogenu zawiera tylko wybrane, oczyszczone antygeny. W przeciwieństwie do szczepionek pełnokomórkowych, szczepionki bezkomórkowe charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa i znacznie niższym ryzykiem wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych.
Najczęściej termin ten odnosi się do szczepionki przeciw krztuścowi (składnik DTPa), która zawiera od 2 do 5 antygenów Bordetella pertussis, takich jak toksyna krztuścowa, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna i fimbrie. Szczepionki bezkomórkowe złożone mogą również zawierać antygeny różnych patogenów w jednym preparacie, co pozwala na jednoczesne uodpornienie przeciwko kilku chorobom.
W praktyce klinicznej szczepionki bezkomórkowe złożone są obecnie standardem w większości krajów rozwiniętych. Charakteryzują się one mniejszą reaktogennością (gorączka, ból, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia) przy zachowaniu odpowiedniej immunogenności. Należy jednak pamiętać, że odporność po szczepieniach bezkomórkowych może utrzymywać się krócej niż po szczepieniach pełnokomórkowych, co uzasadnia potrzebę podawania dawek przypominających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Boostrix to adsorbowana, bezkomórkowa szczepionka złożona przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, o zmniejszonej zawartości antygenów, dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml dawka). Zawiera toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutyninę włókienkową 8 µg i pertaktynę 2,5 µg, adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺). Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu i substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu i wodę do wstrzykiwań. Szczepionka jest przechowywana w ampułko-strzykawkach ze szkła typu I, z gumową zatyczką i nasadką, dostępna w opakowaniach po 1 lub 10 sztuk, z igłami lub bez.
adapter Luer Lock, adiuwant, ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, iniekcja, pertaktyna, stabilność termiczna, szczepionka adsorbowana, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka bezkomórkowa złożona, szczepionka przeciwbłonicza, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Glutaraldehyd – Właściwości farmakokinetyczne
Glutaraldehyd jest substancją pomocniczą stosowaną w procesie produkcji szczepionki Tetraxim, która chroni przed błonicą, tężcem, krztuścem (bezkomórkowa, złożona) oraz poliomyelitis (inaktywowany). W gotowym produkcie glutaraldehyd występuje jedynie w ilościach śladowych, co wyklucza jego znaczący wpływ farmakokinetyczny, a tym samym nie jest on uwzględniany w charakterystyce produktu leczniczego. Jako składnik rezydualny procesu wytwarzania, glutaraldehyd nie pełni funkcji terapeutycznej ani immunogennej, co potwierdza brak konieczności monitorowania jego parametrów farmakokinetycznych w kontekście bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki. W szczepionce Tetraxim glutaraldehyd jest jedną z kilku substancji pomocniczych, obok neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, które mogą pozostawać w śladowych ilościach w końcowym produkcie. Jego obecność nie wpływa na działanie immunogenne szczepionki, a standardowe podejście regulacyjne nie wymaga szczegółowej analizy farmakokinetycznej tych minimalnych stężeń. W praktyce klinicznej, przy prawidłowym stosowaniu szczepionki, glutaraldehyd nie stanowi czynnika ryzyka ani nie wpływa na profil bezpieczeństwa preparatu.
błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie immunogenne, glutaraldehyd, krztusiec, neomycyna, parametr farmakokinetyczny, polimyksyna B, poliomyelitis, proces wytwarzania szczepionki, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka bezkomórkowa złożona, szczepionka Tetraxim, tężec, właściwość farmakokinetyczna