kumulacja w surowicy
Kumulacja w surowicy to zjawisko gromadzenia się substancji (np. leków, toksyn lub metabolitów) w osoczu krwi do poziomów wyższych niż oczekiwane. Proces ten zachodzi, gdy szybkość wprowadzania substancji do organizmu przewyższa zdolność jej eliminacji przez wątrobę, nerki i inne narządy wydalnicze.
Zjawisko to ma szczególne znaczenie w farmakoterapii, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub wątroby oraz u osób starszych. Kumulacja leków w surowicy może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych lub toksycznych. Dotyczy to szczególnie preparatów o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak digoksyna, lit, aminoglikozydy czy leki przeciwpadaczkowe.
Monitorowanie stężenia substancji w surowicy (TDM – Therapeutic Drug Monitoring) jest istotnym narzędziem klinicznym pozwalającym na wykrycie kumulacji i dostosowanie dawkowania leków. W praktyce medycznej należy uwzględniać możliwość kumulacji przy stosowaniu leków długodziałających, o przedłużonym uwalnianiu lub podczas polipragmazji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Chorapur 5000 IU
Chorapur, zawierający wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG), podawany jest domięśniowo, co zapewnia efektywne wchłanianie substancji czynnej. Maksymalne stężenie hCG w surowicy osiągane jest około 10 godzin po podaniu, przy czym czas ten może się różnić w zależności od dawki (1500 IU lub 5000 IU). Okres półtrwania hCG wynosi około 30 godzin, co wskazuje na powolną eliminację leku i możliwość kumulacji przy wielokrotnych, zwłaszcza codziennych, wstrzyknięciach. Ludzka gonadotropina kosmówkowa jest wydalana głównie przez nerki, z 10-20% dawki usuwanej w postaci niezmienionej, natomiast pozostała część ulega prawdopodobnej degradacji do fragmentu rdzeniowego beta.