właściwości antymutagenne

Właściwości antymutagenne to zdolność substancji do hamowania lub zapobiegania mutacjom w materiale genetycznym organizmów. Związki o takim działaniu mogą chronić DNA przed uszkodzeniami wywoływanymi przez czynniki mutagenne (np. promieniowanie UV, reaktywne formy tlenu, związki chemiczne) lub wspomagać procesy naprawy już uszkodzonego materiału genetycznego.

Substancje antymutagenne działają poprzez różne mechanizmy, m.in.: neutralizację wolnych rodników (działanie antyoksydacyjne), bezpośrednią ochronę struktury DNA, aktywację enzymów naprawczych DNA, hamowanie aktywacji metabolicznej kancerogenów czy indukcję apoptozy komórek z uszkodzonym DNA. Wiele z tych związków wykazuje również działanie przeciwnowotworowe.

W medycynie szczególne znaczenie mają naturalne związki antymutagenne obecne w żywności, takie jak polifenole (m.in. resweratrol, kwercetyna, katechiny), karotenoidy, witaminy antyoksydacyjne (C, E), związki siarki zawarte w roślinach czosnkowatych czy izotiocyjaniany z roślin krzyżowych. Badania nad właściwościami antymutagennymi stanowią ważny element profilaktyki chorób nowotworowych oraz opracowywania strategii chemoprewencji.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg

Ocena bezpieczeństwa stosowania preparatu Scorbolamid EXTRA, zawierającego 300 mg salicylamidu, 200 mg kwasu askorbowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg cynku, opiera się na badaniach przedklinicznych poszczególnych składników. Salicylamid i kwas askorbowy nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, natomiast rutozyd, mimo niejednoznacznych wyników, przeważnie wykazuje właściwości antymutagenne i przeciwnowotworowe. Kwas askorbowy i rutozyd również nie wykazują działania karcynogennego, a wręcz potwierdzono ich potencjał przeciwnowotworowy. Cynk w formie glukonianu nie wykazuje istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdzają badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i toksyczności po podaniu wielokrotnym.
badanie farmakologiczne, bielactwo uogólnione, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glukonian cynku, krwiak podskórny, kwas askorbowy, lordoza, niepełne wykształcenie czaszki, obrzęk ciała, pochodna kwasu salicylowego, przepuklina pępkowa, rutozyd, salicylamid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości antymutagenne, właściwości przeciwnowotworowe, zmiana teratogenna, zniekształcenie płodu, zrośnięcie jelit
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prospan 35 mg/5 ml

Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Prospan, zawierającego wyciąg z liścia bluszczu (Hedera helix L.), wykazały wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w warunkach narażenia ostrego, jak i przewlekłego. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano efektów toksycznych przy dawkach doustnych do 3 g/kg masy ciała oraz podskórnych do 0,5 g/kg m.c. W badaniach przewlekłych na szczurach, którym podawano ekstrakt w dawkach od 30 do 750 mg/kg m.c. przez 3 miesiące, nie stwierdzono istotnych zmian w zachowaniu ani funkcjonowaniu narządów. Odnotowano jedynie odwracalny wzrost hematokrytu oraz obniżenie wydzielania ICSH przy najwyższych dawkach, co nie wskazuje na trwałe negatywne skutki.
aktywacja metaboliczna, alfa-hederyna, badania toksykologiczne, beta-hederyna, dawka na kg masy ciała, doksorubicyna, ekstrakt z bluszczu, hematokryt, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, saponiny bluszczu, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości antymutagenne, wyciąg z bluszczu
Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z liści bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ekstrakt z liści bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum), będący składnikiem preparatu Prospan, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W testach toksyczności ostrej i podostrej na zwierzętach nie stwierdzono efektów toksycznych przy dawkach doustnych do 3 g/kg masy ciała oraz podskórnych do 0,5 g/kg masy ciała. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, przy dawkach od 30 do 750 mg/kg masy ciała podawanych przez 3 miesiące, nie zaobserwowano istotnych zmian klinicznych ani morfologicznych, poza odwracalnym wzrostem hematokrytu i obniżeniem wydzielania hormonu ICSH przy najwyższych dawkach. W praktyce klinicznej dawka ekstraktu w Prospan wynosi 20 mg/ml, co jest znacznie niższe niż dawki testowane w badaniach na zwierzętach.
aktywacja metaboliczna, benzo[a]piren, DNA, doksorubicyna, działanie mutagenne, ekstrakt z liści bluszczu, frakcja S9, hederyna, hematokryt, hormon stymulujący komórki śródmiąższowe, limfocyt, mutacja genowa, podanie doustne, podanie podskórne, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości antymutagenne

właściwości antymutagenne

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prospan 35 mg/5 ml

Ekstrakt z liści bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie