toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mepartrycyna, substancja czynna preparatu Ipertrofan 40, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u myszy i szczurów wartość LD50 przekracza 4000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na bardzo niską toksyczność. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (6 miesięcy) u szczurów i psów nie wykazały zmian patologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mepartrycyna nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i śmiertelność okołoporodową u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki). Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i potencjalnego działania rakotwórczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mepartrycyny wskazuje, że substancja nie stanowi szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Brak toksycznych efektów w badaniach wielokrotnych dawek, brak teratogenności oraz brak mutagenności potwierdzają jej bezpieczeństwo kliniczne i uzasadniają dalsze stosowanie w terapii.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, mepartrycyna, mutacja genetyczna, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, zmiany patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Nadroparyna wapniowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania nad nadroparyną wapniową, zawartą w preparatach Fraxiparine, Fraxiparine Multi oraz Fraxodi, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach i drogach podania nie spowodowało toksyczności narządowej ani innych efektów toksycznych, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów u zwierząt doświadczalnych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fraxiparine, Fraxiparine Multi, Fraxodi, heparyna drobnocząsteczkowa, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eprocliv 1000 mg + 50 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Eprocliv, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), opiera się na danych przedklinicznych zarówno dla terapii skojarzonej, jak i dla poszczególnych substancji czynnych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą, przy poziomach narażenia na sytagliptynę około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie wyższych niż u ludzi (NOEL). Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy narażeniu >58-krotnym, zmiany w uzębieniu przy narażeniu 67-krotnym oraz przemijające objawy neurologiczne i mięśniowe u psów przy narażeniu 23-krotnym. Nie wykazano genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58-krotnym, co jest uznawane za wtórne do hepatotoksyczności i nieistotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy u szczurów, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów przy narażeniu >29-krotnym oraz toksyczność u matek królików przy podobnym poziomie narażenia. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów w stosunku 4:1 (mleko/osocze). Metformina, szeroko przebadana pod kątem toksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazała istotnych zagrożeń dla człowieka. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku Eprocliv z szerokim marginesem bezpieczeństwa, bez dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, monoterapia metforminą, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, rak wątroby, rozrodczość, sytagliptyna, terapia skojarzona, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowa i nerkowa, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerwów, zniekształcenie żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina Biofarm 2 mg
Przedkliniczne badania preparatu Melatonina Biofarm wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W badaniach toksyczności ostrej ustalono LD50 na poziomie 1250 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym, co wskazuje, że toksyczność pojawia się jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Długotrwałe podawanie melatoniny nie wykazało istotnych nieprawidłowości ani zagrożeń toksycznych. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego substancji czynnej. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie przedkliniczne, dawka letalna średnia, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogenność, melatonina, model zwierzęcy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Tlen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tlenu medycznego wskazuje na istotne różnice w zależności od stężenia i formy podania. Dla tlenu w wysokim stężeniu (≥99,5% V/V) dostępność danych jest ograniczona, a dokumentacja większości produktów nie wykazuje szczególnych zagrożeń toksykologicznych. Produkty takie jak Tlen medyczny skroplony SIAD oraz Tlen medyczny sprężony SIAD nie wykazują istotnych działań niepożądanych w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym. Natomiast dla mieszanin tlenu z podtlenkiem azotu (Entonox, Kalinox, 50% + 50%) dostępne są bardziej szczegółowe dane, które wskazują na potencjalne działania niepożądane podtlenku azotu, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji, w tym neuropatię i teratogenność u zwierząt przy stężeniach ≥50% oraz przewlekłym narażeniu. W badaniach genotoksyczności i rakotwórczości nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu tych produktów w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd rozrodczy, neuropatia, ocena ryzyka, podtlenek azotu, powietrze atmosferyczne, resorpcja, tlen medyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Sól sodowa kwasu siarkowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W preparacie Rexorubia, zawierającym sól sodową kwasu siarkowego (Natrium sulfuricum) w stężeniu homeopatycznym D6 (rozcieńczenie 1:1 000 000), brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W 100 g granulatu Rexorubia znajduje się 1,2 g Natrium sulfuricum D6, a preparat zawiera również inne składniki aktywne w różnych rozcieńczeniach homeopatycznych. Standardowe badania toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój nie zostały przeprowadzone dla tego składnika.
badanie przedkliniczne, Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Juglans pulvis, Magnesia phosphorica, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Rubia tinctoria, Silicea, sól sodowa kwasu siarkowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finaran 5 mg
Przedkliniczne badania finasterydu, substancji czynnej leku Finaran, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych i karcynogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5-alfa-reduktazy. U ciężarnych samic szczurów podawanie finasterydu wywołało feminizację płodów męskich, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne.
badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, feminizacja płodów męskich, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, małpy Rhesus, ocena farmakologiczna, pęcherzyki nasienne, potencjał karcynogenny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tifay 14 mg
Przedkliniczne badania teriflunomidu, substancji czynnej leku Tifay (14 mg), wykazały toksyczność wielonarządową, obejmującą szpik kostny (hematopoeza), narządy limfatyczne (układ odpornościowy), błonę śluzową przewodu pokarmowego, narządy rozrodcze oraz trzustkę. Obserwowano hematologiczne skutki, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia i limfopenia, co wiązano z hamowaniem proliferacji komórek. Zwierzęta laboratoryjne (myszy, szczury, psy) wykazywały większą wrażliwość na toksyczność teriflunomidu niż ludzie, przy dawkach odpowiadających lub niższych niż terapeutyczne. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności in vivo, a długoterminowe testy na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego. Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro, lecz nie potwierdzono jej in vivo.
4-trifluorometyloanilina, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hematopoeza, leukopenia, limfocyt B, limfocyt T, limfopenia, małopłytkowość, narząd limfatyczny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, potencjał genotoksyczny, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, szpik kostny, teriflunomid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ odpornościowy, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak podawanie dużych dawek ciężarnym samicom skutkowało toksycznością u samic (zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcja masy ciała) oraz toksycznością na zarodek i płód (zwiększona resorpcja, zmniejszona masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego). Ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności u gryzoni i psów, ale długotrwałe podawanie w dawkach do 250 mg/kg/d u psów i małp powodowało powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Maksymalne dobrze tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/d, psy 2,5 mg/kg/d, małpy 8 mg/kg/d.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, morfologia krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne - Leksykon substancji czynnych
Owoc kminku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc kminku (Carum carvi L., fructus) jest składnikiem produktu leczniczego Iberogast Balance, występującym w formie wyciągu płynnego (1:2,5-3,5) z użyciem 30% etanolu jako rozpuszczalnika, w ilości 0,20 mL na 1 mL preparatu. Badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo stosowania tej substancji, nie wykazując istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko kumulacji efektów toksycznych, co jest istotne przy długotrwałej terapii preparatem zawierającym owoc kminku.
aparat mitotyczny, badanie farmakologiczne, badanie genetyczne, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, Carum carvi, działanie niepożądane, etanol, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, owoc kminku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, toksykologia reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, wyciąg płynny - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan ciężki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące magnezu węglanu ciężkiego (Magnesii subcarbonas ponderosus) wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, takich jak 73,50 mg na tabletkę w produkcie Rennie Extra. Badania wielokrotnej toksyczności, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie wykazały negatywnego wpływu na zdrowie człowieka. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze, przebieg ciąży, rozwój płodu i potomstwa nie ujawniła żadnych niekorzystnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji czynnej w standardowych dawkach terapeutycznych.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kwas alginowy, magnez węglan ciężki, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wapń węglan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne preparatu Predasol, zawierającego prednizolon, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka pod względem bezpieczeństwa stosowania. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach subchronicznych i wielokrotnych dawkach obserwowano zmiany w komórkach wysp Langerhansa u szczurów (33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni), uszkodzenie wątroby u królików (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie) oraz martwicę mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg/dobę) i psów (4 mg/kg/dobę) po kilku tygodniach stosowania. Badania genotoksyczności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych prednizolonu, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego dla pacjentów stosujących lek.
dawka dobowa, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, glikokortykosteroid, martwica mięśni, nieprawidłowości czaszki, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, Predasol, prednizolon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie wątroby, właściwość genotoksyczna, wyspy Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 80 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu wykazały, że dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg mc./dobę) podawane w ostatnich dniach ciąży i podczas laktacji u szczurów powodowały zmniejszenie wskaźnika przeżywalności potomstwa, mniejszy przyrost masy ciała oraz opóźnienie rozwoju, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne przy ekspozycji na wysokie dawki. Dawki te były około 18-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc. indukował zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię u szczurów i małp, z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe uszkodzenie nerek u młodych szczurów przy dawce 1 mg/kg mc./dobę (10-35% dawki dla dzieci), co odpowiada okresowi rozwoju nerek u ludzi do 1 roku życia, wskazując na potencjalne ryzyko u niemowląt poniżej 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, badanie bezpieczeństwa, czerwone krwinki, dawka toksyczna dla matki, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał hERG, kanaliki nerkowe, małpa szerokonosa, mocznik i kreatynina, mocznik we krwi, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, pęcherzyk żółciowy, toksyczność jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Madinette 0,03 mg + 2 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa Madinette, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadynonu octanu, wskazują na relatywnie niską toksyczność ostrą estrogenów, jednak z ograniczoną ekstrapolacją wyników na ludzi ze względu na różnice międzygatunkowe w farmakokinetyce i farmakodynamice. Etynyloestradiol wykazuje potencjał embriotoksyczny i teratogenny, powodując obumieranie zarodków oraz wady rozwojowe układu moczowo-płciowego, w tym feminizację płodów męskich, z nasileniem efektów zależnym od gatunku. Chlormadynonu octan również indukuje obumieranie zarodków u królików, szczurów i myszy, a teratogenność obserwowano u królików przy dawkach embriotoksycznych oraz u myszy już przy 1 mg/kg mc./dobę, co wymaga ostrożnej interpretacji w kontekście stosowania u kobiet.
badanie farmakologiczne, chlormadynonu octan, dawka embriotoksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodu, hormonalny preparat antykoncepcyjny, obumieranie zarodków, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, progestagen, syntetyczny estrogen, toksyczność ostra estrogenów, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego, właściwość farmakodynamiczna, właściwość farmakokinetyczna, związek estrogenowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna preparatu Bevimlar, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego leku, co przejawiało się m.in. zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy dawkach o znaczeniu klinicznym. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednakże obserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty na rozwój zarodka i płodu, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, zwiększona częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badania farmakologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania rywaroksabanu, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ odpornościowy, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenaxum 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rylmenidyny, substancji czynnej leku Tenaxum, obejmowały ocenę toksyczności ostrej oraz przewlekłej, a także wpływu na funkcje rozrodcze. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego stosowania w dawkach terapeutycznych. Zaobserwowano jedynie zmniejszenie masy ciała noworodków przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, co wskazuje na minimalne ryzyko dla rozwoju płodu i potomstwa w warunkach terapeutycznych. Brak było specyficznych działań niepożądanych w standardowych testach reprodukcyjnych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, okno terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rylmenidyna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych niepożądanych efektów ani toksyczności po podaniu wielokrotnym, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. Badania genotoksyczności nie wskazały na potencjał uszkodzeń DNA, a analizy reprodukcyjne nie ujawniły negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży czy rozwój płodu i potomstwa. Parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie, a funkcje narządów wewnętrznych nie były zaburzone, co dodatkowo potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa amoksycyliny.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal Retard 150 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku (substancji czynnej Tramal Retard) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów (doustnie i parenteralnie, od 6 do 52 tygodni) nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Działania toksyczne, obejmujące objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (niepokój psychoruchowy, ślinotok, drgawki) oraz zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny (szczury tolerowały do 20 mg/kg, psy do 10 mg/kg doustnie i do 20 mg/kg doodbytniczo). W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki >50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic i zwiększoną śmiertelność noworodków, z opóźnieniami rozwojowymi potomstwa (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwieranie oczu i ujścia pochwy), przy zachowanej płodności samców i samic. U królików toksyczność i anomalie kostnienia obserwowano przy dawkach >125 mg/kg.
Ocena potencjału mutagennego tramadolu wykazała niejednoznaczne wyniki in vitro, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, co pozwala klasyfikować tramadol jako substancję niemutagenną. Badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały związku z nowotworami, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną zapadalność na gruczolaki wątrobowe u samców (dawkozależne od 15 mg/kg, nieznamienne statystycznie) oraz znamienne statystycznie, ale niedawkozależne zwiększenie częstości guzów płuc u samic. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania tramadolu w dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiają się głównie przy dawkach znacznie przekraczających klinicznie stosowane, co jest istotne dla oceny stosunku korzyści do ryzyka leku Tramal Retard.
anomalia kostnienia, badanie hematologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tramadolu, drgawki, działanie rakotwórcze, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, mutagen, niepokój psychoruchowy, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, ślinotok, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Medical Valley 25 mg
Przedkliniczne badania sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmującą m.in. przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), układ kostno-stawowy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany nerkowe i krwotoki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro stwierdzono poliploidię w limfocytach. W badaniach rakotwórczości na myszach transgenicznych rasH2 i szczurach zaobserwowano nowotwory żołądka, dwunastnicy, złośliwe śródbłoniaki oraz guzy chromochłonne przy ekspozycjach ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższych niż AUC u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracje chromosomalne strukturalne, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie in vitro, badanie in vivo, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnione kostnienie, organogeneza, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śmiertelność zarodkowo-płodowa, stężenie osoczowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z nasion kasztanowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu suchego z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., semen), będącego składnikiem preparatu Esceven (167 mg na tabletkę powlekaną), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania tej substancji leczniczej.
aberracja chromosomowa, Aesculus hippocastanum, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wyciąg suchy z nasion kasztanowca, zmiany biochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna Flavamed max, wykazuje niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy długotrwałym podawaniu w dawkach do 150 mg/kg/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg/dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg/dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po podaniu dożylnym (szczury: 4-64 mg/kg/dobę, psy: 45-120 mg/kg/dobę) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani układowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny. Nie stwierdzono specyficznej toksyczności narządowej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa stosowania substancji.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genowa, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rennie Extra 625 mg + 73,5 mg + 150 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Rennie Extra, zawierającego węglan wapnia (625 mg), węglan magnezu ciężki (73,50 mg) oraz kwas alginowy (150 mg), opierała się na analizie danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych, gdyż nie przeprowadzono bezpośrednich badań przedklinicznych samego preparatu jako kombinacji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tych składników. Dodatkowo, badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na potencjał mutagenny ani zwiększone ryzyko nowotworów związane z ich stosowaniem.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, kwas alginowy, płodność, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rejestracja produktu leczniczego, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Mucosolvan, wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL: myszy 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczury 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), króliki 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psy 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Podawanie dożylne przez 4 tygodnie w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, co potwierdziły badania histopatologiczne. Wszystkie działania niepożądane miały charakter przemijający, a narządy docelowe nie wykazywały zmian toksycznych.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, NOAEL, ostra toksyczność, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oksytocyna, stosowana klinicznie od wielu lat, została poddana ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności i mutagenności (dotyczące preparatu Oxytocin Grindeks w stężeniach 8,3 µg/ml oraz 16,7 µg/ml) nie wskazały na ryzyko dla zdrowia. W przypadku preparatu OXYTOCIN-RICHTER (5 IU/ml) brak jest specyficznych badań mutagenności, a także dedykowanych badań karcynogenności dla obu preparatów. Dane przedkliniczne nie dostarczają również standardowych informacji dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oksytocyny.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność i mutagenność, oksytocyna, Oxytocin Grindeks, Oxytocin-Richter, praktyka kliniczna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aboxoma 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne apiksabanu, substancji czynnej leku Aboxoma, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Efekty farmakodynamiczne obserwowane w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki były zgodne z mechanizmem działania apiksabanu na układ krzepnięcia, przy czym nie stwierdzono istotnego zwiększenia ryzyka krwawień. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe w wrażliwości na lek. Badania wykazały także znaczące przenikanie apiksabanu do mleka u samic szczura, gdzie Cmax w mleku było około 8-krotnie, a AUC około 30-krotnie wyższe niż w osoczu, co sugeruje aktywny transport substancji do mleka.
aktywny transport leku, apiksaban, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, Cmax, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, mechanizm działania leku, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, przenikanie leku do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na płodność, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxazosin Aurovitas 2 mg
Doksazosyna, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, wykazała w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy ani układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena genotoksyczności i karcynogenności potwierdziła brak mutagennego i rakotwórczego potencjału. W badaniach reprodukcyjnych u królików i szczurów, przy ekspozycji przekraczającej 4-10-krotnie Cmax i AUC u ludzi, nie stwierdzono teratogenności, choć dawka 82 mg/kg/dobę (8-krotność ekspozycji u ludzi) wiązała się ze zmniejszoną przeżywalnością płodów.
akcja porodowa, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie mutagenności, bloker receptora alfa-adrenergicznego, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, kumulacja substancji w mleku, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przewód pokarmowy, stężenie w osoczu, test karcynogenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant EVER Pharma 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fulwestrantu wskazują na niską toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Obserwowane reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, były głównie związane z substancjami pomocniczymi. Efekty farmakologiczne antyestrogenowe dotyczyły głównie żeńskiego układu rozrodczego oraz narządów wrażliwych na hormony u obu płci. U psów w terapii przewlekłej (12 miesięcy) stwierdzono zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających stężenia terapeutyczne (Cmax >15 razy) odnotowano niewielkie zmiany w EKG, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Fulwestrant nie wykazywał potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, genotoksyczność, gonadotropiny, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżycie zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uniesienie odcinka ST, wpływ na reprodukcję, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniaki, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzoesan sodu (E211) jest powszechnie stosowanym środkiem konserwującym w preparatach farmaceutycznych, m.in. w produktach Tussipect (16,7 mg/tabletka drażowana) oraz Zinnat w dawkach 125 mg (0,00152 mg/tabletka powlekana), 250 mg (0,00203 mg/tabletka) i 500 mg (0,00506 mg/tabletka). Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu benzoesanu sodu zgodnie z zaleceniami dawkowania. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wskazały na mutagenność czy genotoksyczność. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, mimo że nie przeprowadzono dedykowanych badań karcinogenności wyłącznie dla benzoesanu sodu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcinogenności, benzoesan sodu, cefalosporyna, cefuroksym, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, mutagenność, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, składnik pomocniczy, środek konserwujący, tabletka drażowana, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adin 60 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa desmopresyny, substancji czynnej produktu ADIN dostępnego w dawkach 60, 120 i 240 µg w postaci liofilizatu doustnego, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie desmopresyny nie powodowało istotnych zmian patologicznych w narządach, ani nie wpływało negatywnie na parametry biochemiczne i hematologiczne. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania substancji, co potwierdza jej bezpieczeństwo na poziomie molekularnym.
aberracja chromosomowa, analog wazopresyny, desmopresyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon peptydowy, hormon przeciwdiuretyczny, liofilizat doustny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny i płodowy, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albutein 50 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem Albutein 50 g/l (zawierającym 50 g/l białka całkowitego, z czego ≥95% stanowi albumina), wykazuje działanie analogiczne do albuminy fizjologicznej, co jest kluczowe dla oceny jej bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej po podaniu jednokrotnym nie pozwalają na precyzyjne określenie dawek toksycznych ani śmiertelnych, jednak w modelach zwierzęcych nie zaobserwowano objawów ostrego działania toksycznego. Ograniczeniem jest brak możliwości oceny toksyczności po podaniu wielokrotnym ze względu na immunogenność białek heterologicznych u zwierząt, co uniemożliwia wiarygodne badania przedkliniczne w tym zakresie.
albumina ludzka, Albutein, badanie przedkliniczne, białko całkowite, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, immunogenność białka, model zwierzęcy, mutagenność, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, ostre działanie toksyczne, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, ryzyko toksykologiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon substancji czynnych
Tryptofan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tryptofan, jako niezbędny aminokwas fizjologicznie występujący w organizmie, jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego i nie wykazuje specyficznej toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dane przedkliniczne, oparte głównie na badaniach całych mieszanin aminokwasów oraz wieloletnim doświadczeniu klinicznym, nie wskazują na toksyczność ostrej ani podostrej, a także nie ujawniają zagrożeń genotoksycznych, rakotwórczych czy wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Przykładowo, produkty takie jak Aminoplasmal Hepa 10%, Nephrotect, Clinimix, Aminomix 1 Novum, Lipoflex czy Kabiven, mimo braku specyficznych badań przedklinicznych dla tryptofanu, wykazują dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania w ramach żywienia pozajelitowego, pod warunkiem zachowania odpowiednich proporcji aminokwasów i dawkowania.
aminokwas niezbędny, badanie farmakologiczne, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, genotoksyczność, LD50, mieszanina aminokwasów, potencjał rakotwórczy, równowaga aminokwasów, rozwój potomstwa, toksyczność aminokwasów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimetynden maleinian wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla różnych układów i narządów, a toksyczność po podaniu wielokrotnym wskazuje na dobrą tolerancję substancji bez klinicznie istotnych zmian patologicznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału dimetyndenu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakologicznego. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, nawet przy dawkach do 250-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, fenylefryna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, malformacja, płodność, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin C 400 mg + 240 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Aspirin C, zawierającego 400 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 240 mg kwasu askorbowego, wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności związane z salicylanami, potwierdzone w modelach zwierzęcych. Nie stwierdzono natomiast właściwości mutagennych ani rakotwórczych kwasu acetylosalicylowego. Istotne są również obserwacje dotyczące działania teratogennego salicylanów, obejmujące zaburzenia implantacji jaja płodowego, toksyczność na zarodek i płód oraz deficyty w uczeniu się potomstwa po prenatalnej ekspozycji. Te dane podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu leku u kobiet w ciąży oraz pacjentów z ryzykiem uszkodzenia nerek.
Aspirin C, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, implantacja jaja płodowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, niska toksyczność, rakotwórczość, salicylany, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, witamina C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorchinaldin 30 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorochinaldolu, substancji czynnej preparatu Chlorchinaldin 30 mg/g w postaci maści, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły działań niepożądanych ani mechanizmów toksycznych, a ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazała kumulacji substancji ani narastających efektów toksycznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły zdolności chlorochinaldolu do indukowania mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, a testy dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, chlorochinaldol, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, rozwój nowotworów, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, zagrożenie onkogenne, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Bluefish 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu w dawce 8 mg wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Kompleksowe testy genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły działania mutagennego ani karcynogennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego i rozwoju nowotworów. Badania na modelach zwierzęcych wykazały kumulację ondansetronu w mleku szczurów z współczynnikiem mleko:osocze wynoszącym 5,2:1, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy stosowaniu u kobiet karmiących piersią i wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka w tej populacji.
arytmia komorowa, badania elektrofizjologiczne, badania toksykologiczne, choroba onkologiczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kanały jonowe serca, kanały potasowe hERG, odstęp QT, ondansetron, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja serca, terapia długoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symcloza 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny, substancji czynnej Symcloza, obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksykologiczną, genotoksyczną oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły znaczących efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, badania genotoksyczności nie potwierdziły zdolności klozapiny do uszkadzania materiału genetycznego, a testy kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w warunkach przedklinicznych.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża i laktacja, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja na lek, genotoksyczność, klozapina, ocena korzyści i ryzyka, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete ultra (1,5 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Septolete ultra, zawierający chlorowodorek benzydaminy (1,5 mg/ml) oraz chlorek cetylopirydyniowy (5 mg/ml) w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu, a toksyczność po podaniu wielokrotnym była nieistotna. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie ujawniły potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Ponadto, badania wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały negatywnych efektów, co wskazuje na brak ryzyka dla funkcji rozrodczych i rozwoju płodu.
aerozol do jamy ustnej, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, benzydamina, cetylopirydyniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, flora jelitowa, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami farmaceutycznymi, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani niekorzystnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych, z dawkami wielokrotnie przekraczającymi terapeutyczne, nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rombidux 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Rombidux, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych u dorosłych. Brak było istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów, co wiąże się z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku na układ krzepnięcia. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic, jednakże toksyczny wpływ na reprodukcję objawiał się powikłaniami krwotocznymi, co jest konsekwencją mechanizmu działania rywaroksabanu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, proces krzepnięcia, Rombidux, rywaroksaban, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na zarodek, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne kapecytabiny wykazały charakterystyczną dla fluoropirymidyn toksyczność obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, obserwowaną u małp Cynomolgus i myszy po wielokrotnym podaniu doustnym. Objawy te, w tym zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, były odwracalne po zaprzestaniu terapii. W zakresie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp wywołało wydłużenie odstępów PR i QT, natomiast podanie doustne w dawce 1379 mg/m²/dobę nie skutkowało takimi zaburzeniami. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, komórki ssaków, limfocyt ludzki, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dermatologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, wpływ na płodność, wydłużenie odstępu QT