zgięcie śródstopia
Zgięcie śródstopia (łac. flexio metatarsi) to termin anatomiczny odnoszący się do ruchu zgięcia w obrębie kości śródstopia. W warunkach fizjologicznych możliwe jest niewielkie zgięcie grzbietowe (ku górze) oraz zgięcie podeszwowe (ku dołowi) śródstopia w stosunku do stępu, co ma istotne znaczenie dla prawidłowej biomechaniki chodu i amortyzacji podczas obciążania stopy.
W kontekście patologicznym zgięcie śródstopia może być nadmierne lub ograniczone w wyniku urazów, chorób zapalnych czy deformacji wrodzonych. Zaburzenia zgięcia śródstopia często wiążą się z dolegliwościami bólowymi przodostopia, trudnościami w doborze obuwia oraz zaburzeniami chodu. Nadmierne zgięcie podeszwowe śródstopia może prowadzić do przeciążenia głów kości śródstopia i rozwoju metatalgii.
Diagnostyka zaburzeń zgięcia śródstopia obejmuje badanie kliniczne, ocenę radiologiczną oraz badania czynnościowe stopy. Leczenie, zależnie od przyczyny, może obejmować fizjoterapię, stosowanie wkładek ortopedycznych korygujących ustawienie śródstopia oraz, w wybranych przypadkach, interwencję chirurgiczną mającą na celu przywrócenie prawidłowej biomechaniki stopy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant EVER Pharma 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fulwestrantu wskazują na niską toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Obserwowane reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, były głównie związane z substancjami pomocniczymi. Efekty farmakologiczne antyestrogenowe dotyczyły głównie żeńskiego układu rozrodczego oraz narządów wrażliwych na hormony u obu płci. U psów w terapii przewlekłej (12 miesięcy) stwierdzono zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających stężenia terapeutyczne (Cmax >15 razy) odnotowano niewielkie zmiany w EKG, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Fulwestrant nie wykazywał potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, genotoksyczność, gonadotropiny, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżycie zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uniesienie odcinka ST, wpływ na reprodukcję, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniaki, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika - Leksykon substancji czynnych
Fulwestrant – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fulwestrant wykazuje niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu, a badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły dobrą tolerancję przy dawkach wielokrotnych. Reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, są głównie związane z substancjami pomocniczymi. W badaniach na królikach zapalenie mięśni było bardziej nasilone po podaniu fulwestrantu niż po podaniu soli fizjologicznej. U szczurów i psów obserwowano objawy antyestrogenowe, zwłaszcza wpływ na żeński układ rozrodczy oraz inne narządy wrażliwe na hormony. U psów po 12-miesięcznym przewlekłym podawaniu stwierdzono zapalenie tętnic. Podawanie doustne i dożylne fulwestrantu u psów wykazało wpływ na układ sercowo-naczyniowy, m.in. uniesienie odcinka ST w EKG oraz zahamowanie zatokowe, jednak przy stężeniach wielokrotnie przekraczających te u ludzi (Cmax >15-krotnie). Fulwestrant nie wykazuje działania genotoksycznego.
badanie EKG, badanie przedkliniczne, dystocja, działanie antyestrogenowe, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, przeżycie zarodka, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, uszkodzenie zarodka, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniak, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Reddy 250 mg
Badania przedkliniczne fulwestrantu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję po wielokrotnym podaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Lokalnie w miejscu podania obserwowano zapalenie mięśni i ziarniniaki, głównie związane z substancjami pomocniczymi, choć u królików stwierdzono nasilenie zapalenia mięśni także przez samą substancję czynną. W badaniach na szczurach i psach ujawniono efekty antyestrogenowe, obejmujące zmiany w układzie rozrodczym oraz zapalenie tętnic u psów po 12-miesięcznym podaniu. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy był minimalny i występował przy stężeniach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (Cmax >15 razy). Fulwestrant nie wykazywał działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
badanie EKG, dystocja, działanie antyestrogenowe, działanie genotoksyczne, fulwestrant, gonadotropina, kręg przedkrzyżowy, masa łożyska, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodków, poronienie, przeżycie zarodków, rozwój zarodkowo-płodowy, układ sercowo-naczyniowy, zaawansowany rak piersi, zaburzenie hormonalnego sprzężenia zwrotnego, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniak, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Vipharm 250 mg/5 ml
Fulwestrant wykazuje niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. Reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, są głównie związane z substancjami pomocniczymi. W badaniach toksyczności przewlekłej u psów (12 miesięcy) odnotowano zapalenie tętnic, a także efekty antyestrogenowe dotyczące żeńskiego układu rozrodczego i narządów wrażliwych na hormony u obu płci. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST w EKG po podaniu doustnym oraz zahamowanie zatokowe u jednego psa po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach >15-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi. Fulwestrant nie wykazuje potencjału genotoksycznego.
badanie EKG, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, gonadotropina, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, sprzężenie zwrotne, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniak, ziarniszczak łagodny, zrąb jajnika