Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fulvestrant Vipharm 250 mg/5 ml
Fulwestrant wykazuje niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. Reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, są głównie związane z substancjami pomocniczymi. W badaniach toksyczności przewlekłej u psów (12 miesięcy) odnotowano zapalenie tętnic, a także efekty antyestrogenowe dotyczące żeńskiego układu rozrodczego i narządów wrażliwych na hormony u obu płci. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST w EKG po podaniu doustnym oraz zahamowanie zatokowe u jednego psa po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach >15-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi. Fulwestrant nie wykazuje potencjału genotoksycznego.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Fulvestrant Vipharm
Dane przedkliniczne dla fulwestrantu obejmują szereg badań toksykologicznych, wpływu na reprodukcję oraz potencjału rakotwórczego, dostarczając kompleksowych informacji o profilu bezpieczeństwa substancji przed jej zastosowaniem klinicznym. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące bezpieczeństwa przedklinicznego fulwestrantu.1
Toksyczność ostra i przewlekła
Fulwestrant charakteryzuje się niską toksycznością ostrą po podaniu jednorazowym. W badaniach z wielokrotnym podaniem leku wszystkie badane gatunki zwierząt dobrze tolerowały zarówno produkt referencyjny, jak i fulwestrant w różnych postaciach farmaceutycznych.2
W miejscu podania obserwowano reakcje takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, które były związane głównie z działaniem substancji pomocniczych produktu leczniczego. Istotne jest, że w badaniach na królikach zapalenie mięśni w miejscu podania fulwestrantu było bardziej nasilone w porównaniu do miejsca, gdzie podawano próbkę kontrolną zawierającą sól fizjologiczną.3
W badaniach toksyczności przewlekłej u psów (trwających 12 miesięcy) odnotowano przypadki zapalenia tętnic obejmujące różne tkanki.4
Działanie farmakologiczne antyestrogenowe
Badania na szczurach i psach z wielokrotnym podaniem domięśniowym fulwestrantu wykazały objawy związane z jego działaniem antyestrogenowym. Efekty te dotyczyły przede wszystkim żeńskiego układu rozrodczego oraz narządów wrażliwych na działanie hormonów u obu płci.5
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
W badaniach na psach odnotowano wpływ fulwestrantu na układ sercowo-naczyniowy. Po podaniu doustnym obserwowano niewielkie uniesienie odcinka ST w badaniu EKG, natomiast po podaniu dożylnym u jednego psa wystąpiło zahamowanie zatokowe. Należy podkreślić, że efekty te zaobserwowano przy stężeniach leku wielokrotnie wyższych (Cmax > 15 razy) niż stężenia terapeutyczne osiągane u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie kliniczne tych obserwacji.15 razy). Należy zatem uznać, że ma to niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.”>6
Genotoksyczność
Przeprowadzone badania nie wykazały potencjału genotoksycznego fulwestrantu.7
Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu
Fulwestrant w dawkach zbliżonych do terapeutycznych wykazywał działania niepożądane na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, co przypisuje się jego mechanizmowi działania antyestrogenowego. W badaniach na szczurach zaobserwowano:8
- Odwracalne zmniejszenie płodności samic
- Zmniejszone przeżycie zarodków
- Dystocję (trudności przy porodzie)
- Zwiększoną częstość różnych zaburzeń u płodu, w tym patologiczne zgięcie śródstopia
W przypadku samic królików, którym podawano fulwestrant, obserwowano:9
- Poronienia
- Zwiększoną masę łożyska
- Obumieranie zarodków po zagnieżdżeniu
- Zwiększoną liczbę nieprawidłowości u płodów, w tym wsteczne przesunięcie obręczy miednicy i 27. kręgu przedkrzyżowego
Potencjał rakotwórczy
Przeprowadzono dwuletnie badania potencjału rakotwórczego fulwestrantu na szczurach i myszach. U szczurów, którym podawano domięśniowo fulwestrant, zaobserwowano zwiększoną częstość występowania łagodnych ziarniszczaków w jajniku u samic po podaniu dużych dawek (10 mg/szczur/15 dni) oraz zwiększoną częstość występowania nowotworów z komórek Leydiga w jądrach u samców.10
W badaniu na myszach po codziennym doustnym podawaniu dawek 150 mg/kg/dobę i 500 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość występowania nowotworów sznura płciowego i zrębu jajnika (zarówno łagodnych, jak i złośliwych).11
Ekspozycja systemowa a skutki rakotwórcze
Analiza ekspozycji układowej (AUC) dla największej dawki bez obserwowanego działania (NOEL) wykazała:12
- U szczurów: około 1,5-krotność oczekiwanej ekspozycji u kobiet i 0,8-krotność ekspozycji u mężczyzn
- U myszy: około 0,8-krotność oczekiwanej ekspozycji zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn
Istotne jest, że indukcja obserwowanych nowotworów jest związana z farmakologicznymi zaburzeniami hormonalnego sprzężenia zwrotnego dla stężenia gonadotropin, spowodowanymi przez antyestrogeny u zwierząt czynnych rozrodczo. W związku z tym wyniki tych badań nie są uznawane za adekwatne do przewidywania bezpieczeństwa stosowania fulwestrantu u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi.13
Ocena ryzyka środowiskowego
Badania oceny ryzyka dla środowiska wykazały, że fulwestrant ma potencjał do powodowania działań niepożądanych w środowisku wodnym, co powinno być uwzględnione przy usuwaniu niewykorzystanego produktu leczniczego.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania