bromek pankuroniowy
Bromek pankuroniowy to lek z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane, stosowany w anestezjologii. Mechanizm jego działania polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów cholinergicznych na płytce motorycznej, co uniemożliwia pobudzenie przez acetylocholinę i prowadzi do zwiotczenia mięśni.
Lek charakteryzuje się średnim czasem działania (30-40 minut), z początkiem efektu po 2-3 minutach od podania dożylnego. Jest stosowany głównie do intubacji dotchawiczej oraz w celu zapewnienia zwiotczenia mięśni podczas zabiegów operacyjnych w znieczuleniu ogólnym. Bromek pankuroniowy powoduje minimalny efekt wagolityczny i niewielkie uwalnianie histaminy.
Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, miastenię i zespół miasteniczny. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, gdyż lek jest metabolizowany w wątrobie i wydalany przez nerki. Działanie bromku pankuroniowego może być odwrócone przez inhibitory cholinesterazy (np. neostygminę) w połączeniu z lekami antycholinergicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Pankuronium, niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosowany w produkcie Pancuronium Jelfa, może być używany u kobiet w ciąży wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ciężarnych, jednak badania kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo jego użycia podczas cięcia cesarskiego, bez zwiększonego ryzyka dla matki i płodu. Ze względu na obecność alkoholu benzylowego (20 mg/ml) jako substancji pomocniczej, szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w trzecim trymestrze ciąży, rozważając potencjalne ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Bromek pankuroniowy (Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml) jest stosowany wyłącznie dożylne, a jego dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania ze względu na znaczne różnice w wrażliwości pacjentów. U dorosłych dawka początkowa wynosi 0,04-0,1 mg/kg masy ciała, z dawką do intubacji około 0,09 mg/kg mc., a dawki podtrzymujące 0,01-0,06 mg/kg co 30-40 minut. Zaleca się podanie dawki testowej 1 mg i.v. w celu oceny indywidualnej reakcji, zwłaszcza że pojawienie się opadania powiek wskazuje na nadwrażliwość i konieczność redukcji dawki. Alternatywny schemat dawkowania obejmuje bolus 0,007 mg/kg mc. i po 3 minutach dawkę 0,063 mg/kg mc., co przyspiesza początek i wydłuża czas działania zwiotczenia. U dzieci i młodzieży do 17 lat stosuje się podobne dawkowanie, z maksymalną dawką 0,1 mg/kg mc., natomiast u niemowląt dawka wstępna wynosi 0,02-0,04 mg/kg mc., a podtrzymująca 0,015-0,02 mg/kg mc., z koniecznością indywidualnej oceny wrażliwości.
bolus dożylny, bromek pankuroniowy, czynność złącza nerwowo-mięśniowego, dawka podtrzymująca, dawka testowa, dawka wstępna, intubacja dotchawicza, nadwrażliwość, opadanie powiek, Pancuronium Jelfa, podanie dożylne, przedawkowanie, roztwór do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złącze nerwowo-mięśniowe, zwiotczenie mięśniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Pancuronium Jelfa to roztwór do wstrzykiwań zawierający 2 mg/ml bromku pankuroniowego, dostępny w ampułkach o pojemności 2 ml (4 mg substancji czynnej). Substancją pomocniczą jest alkohol benzylowy w stężeniu 20 mg/ml, co ma znaczenie kliniczne ze względu na możliwe działania niepożądane i przeciwwskazania. Preparat jest jałowy, bezbarwny i przeznaczony do podania parenteralnego pod ścisłym nadzorem medycznym. Ampułki wykonane są ze szkła bezbarwnego, oznaczone zielonym i czerwonym paskiem, a opakowanie zawiera 10 ampułek. Lek należy przechowywać w temperaturze 2°C–8°C, nie zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji przy zachowaniu odpowiednich warunków przechowywania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Stosowanie bromku pankuroniowego (Pancuronium Jelfa 2 mg/ml) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Brak jest odpowiednich badań na zwierzętach oraz dobrze kontrolowanych obserwacji klinicznych u ludzi, co powoduje, że lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Istotnym aspektem jest potwierdzone bezpieczeństwo stosowania bromku pankuroniowego w anestezjologii położniczej, zwłaszcza przed cięciem cesarskim, co należy uwzględnić podczas planowania znieczulenia u pacjentek ciężarnych.
- Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Dawkowanie i sposób podawania
Bromek pankuroniowy (Pancuronium Jelfa) wymaga indywidualnego dostosowania dawki ze względu na zmienną odpowiedź pacjentów. U dorosłych dawka wstępna wynosi 0,04-0,1 mg/kg mc., z optymalną dawką do intubacji 0,09 mg/kg mc., a dawki podtrzymujące 0,01-0,06 mg/kg mc. co 30-40 minut. Możliwe jest zastosowanie techniki dwufazowej (0,007 mg/kg mc. bolus + 0,063 mg/kg mc. w ciągu 3 minut), która przyspiesza i wydłuża zwiotczenie mięśni. U dzieci i młodzieży dawki są analogiczne do dorosłych, z maksymalną dawką 0,1 mg/kg mc., natomiast u niemowląt dawka wstępna wynosi 0,02-0,04 mg/kg mc., a podtrzymująca 0,015-0,02 mg/kg mc., przy czym wymagana jest ocena indywidualnej wrażliwości. U pacjentów geriatrycznych zaleca się zmniejszenie dawki ze względu na wydłużone działanie leku, a u osób otyłych i z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek konieczne jest ostrożne ustalanie dawkowania, aby uniknąć przedawkowania i niepożądanych efektów.
bolus dożylny, bromek pankuroniowy, dawka podtrzymująca, dawka wstępna, interakcja lekowa, intubacja dotchawicza, lek zwiotczający, nadwrażliwość, otyłość, pacjent geriatryczny, Pancuronium Jelfa, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, złącze nerwowo-mięśniowe, znieczulenie ogólne, zwiotczenie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Bromek pankuroniowy (Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml) jest środkiem zwiotczającym mięśnie poprzecznie prążkowane, stosowanym wyłącznie w warunkach lecznictwa zamkniętego przez wykwalifikowany personel medyczny z pełnym zabezpieczeniem sprzętowym do oddechu kontrolowanego. Przed podaniem konieczne jest zapewnienie możliwości intubacji, tlenoterapii oraz dostępu do respiratora. Leku nie wolno podawać pacjentom przytomnym bez znieczulenia ogólnego ze względu na ryzyko poważnych następstw psychicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z miastenią, zespołem Eatona-Lamberta, chorobami nerwowo-mięśniowymi, chorobą Heinego-Medina, nadciśnieniem złośliwym, guzem chromochłonnym nadnerczy oraz chorobą wieńcową, gdzie dawka początkowa powinna być zredukowana do 0,005 mg/kg mc. i podawana dożylnie w bolusie, a następnie wlewaniu kroplowym w razie potrzeby. U pacjentów z chorobą wieńcową stosowanie leku jest przeciwwskazane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. U pacjentów z niewydolnością nerek o GFR < 10 ml/min podanie bromku pankuroniowego jest przeciwwskazane ze względu na zmienioną farmakokinetykę i nieprzewidywalny czas działania. W niewydolności wątroby i zwężeniu dróg żółciowych może być konieczne zwiększenie dawki początkowej, jednak kolejne dawki nie powinny być podawane wcześniej niż po 120 minutach z powodu wydłużonego okresu półtrwania. U pacjentów z rozległymi oparzeniami może wystąpić oporność na lek, wymagająca zwiększenia dawek. Zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipokalcemia, hipermagnezemia), kwasowo-zasadowe oraz hipoproteinemia mogą nasilać i wydłużać działanie bromku pankuroniowego, co wymaga starannego monitorowania. U osób starszych zaleca się zmniejszenie dawki ze względu na zmiany fizjologiczne i obniżoną eliminację leku. W przypadku guza chromochłonnego nadnerczy konieczne jest farmakologiczne zabezpieczenie i ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego ze względu na ryzyko nadciśnienia tętniczego indukowanego przez uwolnienie katecholamin.
ból wieńcowy, bromek pankuroniowy, choroba Heinego-Medina, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność nerek, guz chromochłonny nadnerczy, hipermagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipoproteinemia, intubacja pacjenta, miastenia, mięśnie poprzecznie prążkowane, nadciśnienie złośliwe, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, rozległe oparzenia, tlenoterapia, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zespół Eatona-Lamberta, zwężenie dróg żółciowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Bromek pankuroniowy (Pancuronium Jelfa) jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie poprzecznie prążkowane, podawanym w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml. Lek ten jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pankuronium, jony bromu lub inne składniki preparatu, w tym alkohol benzylowy (20 mg/ml), który może wywołać reakcje alergiczne. Ze względu na mechanizm działania prowadzący do zwiotczenia mięśni oddechowych, stosowanie bromku pankuroniowego wymaga zapewnienia możliwości intubacji dotchawiczej oraz wentylacji mechanicznej, aby uniknąć niewydolności oddechowej i zagrożenia życia. Preparatu nie należy stosować u wcześniaków i noworodków ze względu na ich zwiększoną wrażliwość oraz ryzyko toksycznego działania alkoholu benzylowego.
alkohol benzylowy, bromek pankuroniowy, działanie niepożądane, intubacja dotchawicza, jon bromu, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość na substancję czynną, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niewydolność oddechowa, oddech kontrolowany, Pancuronium Jelfa, reakcja alergiczna, sprzęt anestezjologiczny, środek zwiotczający, wentylacja mechaniczna, zaburzenie funkcji wątroby, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Właściwości farmakokinetyczne
Bromek pankuroniowy (Pancuronium Jelfa) po dożylnym podaniu dawki 4 mg osiąga maksymalne stężenie w surowicy 600 ng/ml w ciągu 5 minut. Lek charakteryzuje się szybkim rozprowadzeniem do tkanek, z objętością dystrybucji około 0,193 l/kg (zakres 0,18-0,3 l/kg) oraz niskim wiązaniem z białkami surowicy (7-29%), co skutkuje wysoką biologiczną dostępnością wolnej frakcji (średnio 93% u mężczyzn i 89% u kobiet). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie (15-30% dawki), głównie przez hydroksylację, a metabolity wykazują 30-50% aktywności farmakologicznej. Eliminacja następuje w ciągu 24 godzin, głównie przez nerki (klirens 0,8-1,9 ml/kg/min), z okresem półtrwania 110 minut i działaniem zwiotczającym trwającym 45-60 minut. Po dawce 0,05 mg/kg powrót do 50% zwiotczenia następuje po 37 minutach przy stężeniu 0,2 µg/ml.
aktywność farmakologiczna, białko surowicy krwi, bromek pankuroniowy, całkowity klirens leku, dystrybucja substancji, działanie zwiotczające, hydroksylacja, klirens nerkowy, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, parametr farmakokinetyczny, wolna frakcja leku, zwężenie dróg żółciowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pancuronium Jelfa
Bromek pankuroniowy (PANCURONIUM JELFA, 2 mg/ml) jest środkiem zwiotczającym mięśnie przeznaczonym do stosowania wyłącznie w warunkach lecznictwa zamkniętego przez wykwalifikowany personel medyczny, z zapewnieniem możliwości intubacji, tlenoterapii oraz respiracji kontrolowanej. Podanie leku bez uprzedniego uśpienia pacjenta jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych następstw psychicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z miastenią, zespołem Eatona-Lamberta, chorobami nerwowo-mięśniowymi, chorobą Heinego-Medina, nadciśnieniem złośliwym, guzem chromochłonnym nadnerczy oraz chorobą wieńcową, gdzie lek może wywołać znaczne powikłania, w tym nadciśnienie i niedokrwienie mięśnia sercowego. U pacjentów z miastenią i chorobą wieńcową zaleca się stosowanie dawki początkowej 0,005 mg/kg mc. dożylnie, a następnie powolny wlew kroplowy, monitorując tolerancję i efekt zwiotczenia.
ból wieńcowy, bromek pankuroniowy, choroba Heinego-Medina, choroba wieńcowa, guz chromochłonny nadnerczy, hipermagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipoproteinemia, intubacja pacjenta, miastenia, nadciśnienie nerkopochodne, nadciśnienie złośliwe, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oddech kontrolowany, rozległe oparzenia, środek zwiotczający mięśnie, tlenoterapia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zespół Eatona-Lamberta, zwężenie dróg żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Wskazania do stosowania
Pankuronium, będące niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe o średnim czasie działania, jest stosowane w specjalistycznej praktyce medycznej do blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Preparat Pancuronium Jelfa zawiera bromek pankuroniowy w stężeniu 2 mg/ml i jest podawany w formie roztworu do wstrzykiwań (ampułki 2 ml, co odpowiada 4 mg substancji czynnej). Wskazania do stosowania obejmują zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych podczas intubacji dotchawiczej, znieczulenia ogólnego oraz wspomaganie wentylacji mechanicznej u pacjentów pod respiratorem. Ponadto pankuronium jest wykorzystywane w leczeniu objawowym tężca, zwłaszcza w celu łagodzenia nasilonych skurczów mięśniowych i sztywności. Podawanie leku wymaga warunków lecznictwa zamkniętego, z dostępem do specjalistycznego sprzętu monitorującego i możliwości szybkiej interwencji.
aktywność oddechowa, alkohol benzylowy, bromek pankuroniowy, intubacja dotchawicza, lecznictwo zamknięte, mięśnie poprzecznie prążkowane, niedepolaryzujący środek zwiotczający, oddech kontrolowany, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, relaksacja mięśniowa, respirator, roztwór do wstrzykiwań, skurcz mięśniowy, tężec, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Produkt leczniczy Pancuronium Jelfa, zawierający 2 mg/ml pankuroniowego bromku w roztworze do wstrzykiwań, wywiera istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, pankuronium powoduje znaczące zaburzenia funkcji motorycznych i koordynacji nerwowo-mięśniowej, co przekłada się na ograniczenie sprawności psychofizycznej. W związku z tym, u pacjentów leczonych tym preparatem obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń przez co najmniej 24 godziny od momentu podania leku. Lekarz powinien jasno i jednoznacznie poinformować pacjenta o tych ograniczeniach, zarówno ustnie, jak i na piśmie, a także zadbać o udokumentowanie tego faktu w historii choroby, szczególnie u pacjentów ambulatoryjnych.
ampułka, bromek pankuroniowy, droga podania, funkcja motoryczna, koordynacja nerwowo-mięśniowa, niedepolaryzujący środek zwiotczający, Pancuronium Jelfa, pankuronium, podanie leku, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychofizyczna, środek zwiotczający mięśnie, zaburzenie sprawności psychofizycznej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Bromek pankuroniowy (PANCURONIUM JELFA) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie zwiotczające mięśnie szkieletowe. Szczególnie istotne jest nasilenie i przedłużenie blokady nerwowo-mięśniowej w obecności wziewnych anestetyków (halotan, izofluran, enfluran, metoksyfluran, cyklopropan), dożylnych leków anestetycznych (tiopenton, etamina, etomidat), opioidów (np. fentanyl) oraz antybiotyków aminoglikozydowych (gentamycyna, streptomycyna, amikacyna) i innych (tetracykliny, polimyksyna B, linkomycyna, klindamycyna, kapreomycyna, kolistyna). Dodatkowo, leki diuretyczne (furosemid, kwas etakrynowy), przeciwarytmiczne (ajmalina, propranolol, prokainamid, chinidyna), sole litu oraz beta-adrenolityki mogą nasilać i wydłużać efekt zwiotczający, co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta. Warto podkreślić, że hipokaliemia, hipermagnezemia, hiperkalcemia oraz kwasica oddechowa potęgują działanie pankuronium, natomiast hipotermia osłabia jego efekt.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyki aminoglikozydowe, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pankuroniowy, chinidyna, depresja oddechowa, digoksyna, enfluran, fentanyl, fenytoina, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, halotan, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipokaliemia, hipotermia, inhibitor acetylocholinoesterazy, izofluran, karbamazepina, kwasica oddechowa, lek diuretyczny, lek przeciwarytmiczny, linkomycyna, opioidowe leki przeciwbólowe, polimyksyna B, równowaga kwasowo-zasadowa, sole litu, tetracyklina, tiopenton, wziewne leki znieczulające, zaburzenia elektrolitowe, złącze nerwowo-mięśniowe, znieczulenie ogólne