rakotwórczość amlodypiny
Amlodypina to lek z grupy blokerów kanału wapniowego, powszechnie stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Kwestia potencjalnej rakotwórczości amlodypiny jest tematem, który budzi pewne zainteresowanie w środowisku medycznym.
Dotychczasowe badania kliniczne i długoterminowe obserwacje nie dostarczyły przekonujących dowodów na rakotwórcze działanie amlodypiny u ludzi. Podczas badań przedklinicznych na gryzoniach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów przy zastosowaniu dawek wielokrotnie przewyższających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, jednak ekstrapolacja tych wyników na populację ludzką jest ograniczona.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) nie klasyfikuje amlodypiny jako substancji rakotwórczej. Aktualne stanowisko agencji regulacyjnych, w tym FDA i EMA, wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa amlodypiny, a potencjalne ryzyko karcinogenezy nie jest uważane za istotne klinicznie przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku.
W praktyce klinicznej korzyści ze stosowania amlodypiny w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca znacząco przewyższają teoretyczne ryzyko rakotwórczości. Lekarze powinni jednak, jak w przypadku każdego długotrwale stosowanego leku, regularnie oceniać stosunek korzyści do ryzyka terapii u poszczególnych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Aramlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wskazują na odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po przewlekłym podaniu peryndoprylu, bez wykazania działania mutagennego ani rakotwórczego. Peryndopryl nie wykazuje bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może powodować opóźnienie rozwoju płodu, prowadzące do śmierci płodu, wad wrodzonych, nefrotoksyczności oraz zwiększonej śmiertelności okołoporodowej. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast przy dawkach terapeutycznych wykazano wpływ na męski układ rozrodczy, w tym obniżenie stężenia FSH, testosteronu, gęstości nasienia, liczby spermatyd i komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości amlodypiny przy dawkach do 2,5 mg/kg mc./dobę nie wykazały działania onkogennego, podobnie jak badania mutagenności.
amlodypina wpływ na rozród, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność amlodypiny, nerka, peryndopryl i amlodypina, potencjał onkogenny, rakotwórczość amlodypiny, śmiertelność okołoporodowa, spermatogeneza, spermatyda, testosteron, toksyczność peryndoprylu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące amlodypiny wskazują na jej wpływ na procesy rozrodcze u zwierząt laboratoryjnych, zwłaszcza przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała). Zaobserwowano opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż u ludzi, przeliczone na mg/m² powierzchni ciała), nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże podawanie amlodypiny w postaci bezylanu samcom szczurów w dawkach zbliżonych do ludzkich (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalny wpływ na parametry płodności u samców.
amlodypina, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dojrzała spermatyda, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość amlodypiny, testosteron w osoczu, toksyczny wpływ na rozmnażanie, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności