niestabilna choroba niedokrwienna

Niestabilna choroba niedokrwienna serca (NCHNS) to stan kliniczny charakteryzujący się ostrym lub narastającym niedokrwieniem mięśnia sercowego, objawiający się jako nowy lub nasilający się dławicowy ból w klatce piersiowej. Stanowi poważną formę choroby wieńcowej i jest uznawana za stan pośredni między stabilną dławicą piersiową a zawałem mięśnia sercowego.

Patofizjologicznie NCHNS związana jest z pęknięciem lub erozją blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, co prowadzi do częściowego zamknięcia naczynia przez zakrzep lub skurcz naczyniowy. Najczęstsze objawy to ból dławicowy pojawiający się w spoczynku, o zwiększonej częstotliwości, intensywności lub czasie trwania, słabo reagujący na nitroglicerynę.

Diagnostyka NCHNS obejmuje ocenę kliniczną, EKG, badania biochemiczne (troponina, CK-MB) oraz obrazowanie (koronarografia). Pacjenci z niestabilną chorobą niedokrwienną serca wymagają natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia, które może obejmować leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, beta-blokery, statyny oraz często rewaskularyzację (PCI lub CABG).

Niestabilna choroba niedokrwienna serca należy do grupy ostrych zespołów wieńcowych bez uniesienia odcinka ST (NSTE-ACS) i stanowi istotny czynnik ryzyka zawału serca oraz nagłego zgonu sercowego. Właściwe rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl