warga sromowa
Warga sromowa (labium pudendi) to jedna z parzystych struktur anatomicznych żeńskich zewnętrznych narządów płciowych. Wyróżniamy wargi sromowe większe (labia majora pudendi) oraz wargi sromowe mniejsze (labia minora pudendi), które otaczają przedsionek pochwy.
Wargi sromowe większe są utworzone z fałdów skórnych zawierających tkankę tłuszczową i włókna mięśni gładkich. Ich powierzchnia zewnętrzna pokryta jest skórą zawierającą mieszki włosowe, gruczoły łojowe i potowe. Wargi sromowe mniejsze to cienkie, bezwłose fałdy skórne, bogate w zakończenia nerwowe, naczynia krwionośne i gruczoły łojowe.
Funkcje warg sromowych obejmują ochronę mechaniczną wrażliwych struktur przedsionka pochwy, w tym ujścia cewki moczowej i pochwy. Uczestniczą również w reakcjach seksualnych dzięki bogatemu unaczynieniu i unerwieniu. Mogą podlegać różnym patologiom, w tym stanom zapalnym (zapalenie sromu – vulvitis), zmianom dystroficznym, nowotworom oraz urazom.
W diagnostyce zmian patologicznych warg sromowych istotną rolę odgrywa badanie ginekologiczne, badania obrazowe oraz w wybranych przypadkach biopsja. Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i może obejmować farmakoterapię, interwencje chirurgiczne lub podejście multidyscyplinarne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Liść pokrzywy – Wskazania do stosowania
Liść pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszanina) jest tradycyjnie stosowanym surowcem roślinnym o potwierdzonym działaniu moczopędnym i wspomagającym przepływ w drogach moczowych. Preparaty zawierające liść pokrzywy, takie jak zioła do zaparzania (1 g liścia na 1 g produktu), krople złożone Solidaginis (liść pokrzywy jako składnik nalewki złożonej w proporcji 1:4/2/1/1/1) oraz mieszanki ziołowe do stosowania zewnętrznego (np. Vagosan z 17,5% liścia pokrzywy), znajdują zastosowanie w łagodnych stanach zapalnych dróg moczowych, kamicy układu moczowego oraz w łagodnych dolegliwościach stawowych. Wskazania obejmują zwiększenie diurezy, poprawę przepływu moczu, działanie łagodnie odkażające oraz pomocnicze leczenie kamicy. Preparaty zewnętrzne z liściem pokrzywy stosuje się do przemywania okolicy warg sromowych w łagodnych stanach zapalnych.
ból stawowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba stawów, diureza, działanie moczopędne, infekcja dróg moczowych, kamica układu moczowego, krople doustne, mieszanka ziołowa, nalewka złożona, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy roślinny, schorzenie układu moczowego, środek moczopędny, stan zapalny, stan zapalny dróg moczowych, substancja czynna, układ kostno-stawowy, warga sromowa, właściwość moczopędna, wskazanie terapeutyczne, zewnętrzne narządy płciowe, zioło do zaparzania, złóg w drogach moczowych, zwyrodnienie stawów - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki narządów płciowych – Objawy
Brodawki płciowe (kłykciny kończyste) są manifestacją zakażenia wirusem HPV, głównie typami 6 i 11, które odpowiadają za około 90% przypadków. Zmiany te mogą mieć różnorodny obraz kliniczny – od małych (1-3 mm), płaskich lub wypukłych, miękkich lub twardych narośli, występujących na skórze i błonach śluzowych narządów płciowych, odbytu oraz rzadziej w jamie ustnej i gardle. Objawy towarzyszące obejmują świąd, pieczenie, dyskomfort, krwawienia oraz zaburzenia mikcji, zwłaszcza przy lokalizacji w cewce moczowej. Okres inkubacji jest zmienny, od kilku tygodni do lat, a przebieg może być samoograniczający się (około 30% ustępuje w ciągu 4 miesięcy) lub przewlekły z nawrotami (25% przypadków w ciągu 3-6 miesięcy po leczeniu). U pacjentów z immunosupresją obserwuje się cięższy przebieg, większą oporność na terapię oraz ryzyko transformacji nowotworowej.
brodawczakowatość dróg oddechowych, brodawczakowatość krtani, brodawka płciowa, cewka moczowa, dysplazja, elektrokoagulacja, HPV 6 i 11, imikwimod, immunosupresja, kanał odbytu, kiła wtórna, kłykcina kończysta, krioterapia, leczenie immunosupresyjne, leczenie laserowe, mięczak zakaźny, okres inkubacji, podofilotoksyna, rak odbytu, rak płaskonabłonkowy, rak szyjki macicy, szyjka macicy, transformacja złośliwa, typ onkogenny, warga sromowa, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie HPV, żołądź prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Epidemiologia
Zrost błon śluzowych (labial fusion) to schorzenie polegające na częściowym lub całkowitym sklejeniu warg sromowych mniejszych lub większych, prowadzącym do niedrożności ujścia pochwy i/lub cewki moczowej. Występuje najczęściej u dziewczynek przed okresem dojrzewania, z częstością około 0,6-5%, ze szczytem zachorowań w wieku 13-23 miesięcy (do 3,3%). U noworodków jest praktycznie nieobecny, a u kobiet w wieku rozrodczym bardzo rzadki ze względu na prawidłowy poziom estrogenów. U kobiet po menopauzie zrosty występują częściej, szacuje się, że dotyczą 40-54% pacjentek z zespołem genitalno-moczowym związanym z menopauzą (GSM). Główne czynniki ryzyka to niedobór estrogenów, stany zapalne, urazy mechaniczne, nawracające infekcje dróg moczowych, nieodpowiednia higiena oraz dermatozy sromu (np. liszaj twardzinowy). Diagnostyka opiera się głównie na badaniu fizykalnym, a w wybranych przypadkach wykonuje się badanie ogólne moczu, cystouretrografię mikcyjną lub badanie endoskopowe.
badanie endoskopowe, badanie ogólne moczu, biopsja, cewka moczowa, cystouretrografia mikcyjna, dermatoza sromu, dyspareunia, dysuria, estrogen, infekcja dróg moczowych, krwawienie miesiączkowe, leczenie zachowawcze, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, menopauza, okres dojrzewania, świąd, terapia estrogenowa, warga sromowa, wiek rozrodczy, zaburzenie funkcji seksualnych, zaburzenie mikcji, zapalenie sromu i pochwy, zatrzymanie moczu, zespół genitalno-moczowy, zrost błon śluzowych