alfa i beta blokada

Alfa i beta blokada odnosi się do farmakologicznego działania leków blokujących receptory adrenergiczne alfa i beta, które odgrywają kluczową rolę w układzie współczulnym. Blokada tych receptorów stanowi podstawę leczenia wielu schorzeń układu sercowo-naczyniowego oraz innych stanów klinicznych.

Blokada receptorów alfa prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i spadku ciśnienia tętniczego. Jest stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz feochromocytoma. Do selektywnych leków alfa-adrenolitycznych należą doksazosyna, terazosyna i tamsulosyna.

Blokada receptorów beta powoduje zmniejszenie częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Beta-blokery znajdują zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca oraz jaskry. Przykładami beta-blokerów są metoprolol, bisoprolol, karwedilol i nebiwolol.

Leki o działaniu zarówno alfa- jak i beta-adrenolitycznym (np. karwedilol, labetalol) są szczególnie wartościowe w leczeniu złożonych zaburzeń układu krążenia, takich jak niewydolność serca z towarzyszącym nadciśnieniem tętniczym. Ich złożony mechanizm działania zapewnia kompleksowy efekt terapeutyczny poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych i zmniejszenie obciążenia serca.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl