rak pęcherzyka żółciowego
Rak pęcherzyka żółciowego to złośliwy nowotwór wywodzący się z nabłonka pęcherzyka żółciowego. Jest to rzadki, ale agresywny typ nowotworu z niekorzystnym rokowaniem, stanowiący około 3-4% wszystkich nowotworów złośliwych przewodu pokarmowego.
Najczęstszym typem histologicznym (85-90% przypadków) jest gruczolakorak. Czynniki ryzyka obejmują przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamicę żółciową (obecna u 75-90% pacjentów), anomalie połączenia dróg trzustkowo-żółciowych, polipy pęcherzyka oraz przewlekłe zakażenia (np. Salmonella typhi).
Rak pęcherzyka żółciowego zazwyczaj rozwija się bezobjawowo, a w późniejszych stadiach objawia się bólem w prawym podżebrzu, żółtaczką, nudnościami, wymiotami, utratą masy ciała i wyczuwalnym guzem. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, CT, MRI, PET-CT) oraz oznaczenie markerów nowotworowych (CA 19-9, CEA).
Leczeniem z wyboru jest resekcja chirurgiczna, która może być radykalna tylko we wczesnych stadiach choroby. W zależności od zaawansowania przeprowadza się cholecystektomię prostą lub rozszerzoną z limfadenektomią i częściową resekcją wątroby. W przypadkach nieoperacyjnych stosuje się chemioterapię paliatywną, najczęściej opartą na gemcytabinie lub pochodnych platyny.
Pięcioletnie przeżycie w raku pęcherzyka żółciowego zależy od stadium zaawansowania i wynosi od około 50% dla guzów T1, do poniżej 5% dla zaawansowanych postaci choroby. Kluczowe znaczenie ma wczesne wykrycie, które jest jednak trudne ze względu na skąpoobjawowy przebieg we wczesnych stadiach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie żółciowe – Objawy
Kamienie żółciowe (cholelithiasis) to złogi zbudowane z cholesterolu, bilirubiny i soli wapnia, które mogą mieć rozmiar od ziarnka piasku do piłki golfowej. U około 70-80% pacjentów pozostają bezobjawowe i nie wymagają leczenia. Najczęstszym objawem jest kolka żółciowa, charakteryzująca się nagłym, silnym, stałym bólem w prawym górnym kwadrancie brzucha lub nadbrzuszu, trwającym od 15 minut do 12 godzin (zwykle 1-6 godzin), często po posiłkach tłuszczowych. Powikłania obejmują ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (ból >6 godzin, gorączka, dreszcze), zapalenie dróg żółciowych (triada Charcota: żółtaczka, gorączka, ból), ostre zapalenie trzustki oraz żółtaczkę mechaniczną. Ryzyko powikłań wzrasta wraz z wielkością kamieni (>1 cm predysponuje do zapalenia pęcherzyka, >3 cm do raka pęcherzyka), liczbą kamieni oraz czasem trwania blokady przewodów żółciowych.
bilirubina, brodawka Vatera, cholecystektomia, cholelithiasis, cholesterol, choroba refluksowa przełyku, drzewo żółciowe, dyspepsja, kamień żółciowy, kolka żółciowa, kwas żółciowy, niedrożność jelita, pęcherzyk żółciowy, perforacja pęcherzyka żółciowego, przewód trzustkowy, przewód żółciowy, rak pęcherzyka żółciowego, triada Charcota, wyrostek robaczkowy, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, złóg, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła stwardniająca cholangitis – Epidemiologia
Przewlekła stwardniająca cholangitis (PSC) to rzadkie, postępujące schorzenie dróg żółciowych, charakteryzujące się zwłóknieniem i zapaleniem, o zróżnicowanej geograficznie zapadalności – od 0,1 do 1,58 na 100 000 mieszkańców, z najwyższą częstością w krajach północnoeuropejskich. PSC występuje częściej u mężczyzn (stosunek 2:1), szczególnie w kontekście współistniejących nieswoistych zapaleń jelit (IBD), które współwystępują u około 80% pacjentów z PSC. Średni wiek diagnozy to 30-40 lat, a u pacjentów pediatrycznych zapadalność jest niższa. Choroba wiąże się z wysokim ryzykiem rozwoju nowotworów, zwłaszcza cholangiocarcinoma (CCA), którego ryzyko jest 400-600-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej, z rocznym ryzykiem 0,5-1,5%. Zalecany jest coroczny nadzór obrazowy (USG, CT, MRI, MRCP) oraz oznaczanie markera CA 19-9, szczególnie u pacjentów z dużymi przewodami żółciowymi i współistniejącym IBD. Nadzór nie jest wskazany u pacjentów poniżej 20. roku życia oraz z PSC małych przewodów.
alfa-fetoproteina, badanie przesiewowe, cholangiocarcinoma, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, cytologia szczoteczkowa, dominujące zwężenie, dysplazja, elastografia przejściowa, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, kancerogeneza, marker CA 19-9, marskość wątroby, MRCP, nieswoiste zapalenie jelit, polip pęcherzyka żółciowego, przeszczepienie wątroby, przewlekła stwardniająca cholangitis, rak dróg żółciowych, rak jelita grubego, rak pęcherzyka żółciowego, rak wątrobowokomórkowy, stratyfikacja pacjentów, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zwłóknienie dróg żółciowych - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Epidemiologia
Rak pęcherzyka żółciowego (RPŻ) stanowi 80-95% nowotworów dróg żółciowych i cechuje się wysoką śmiertelnością, odpowiadając za 1,7% zgonów nowotworowych globalnie. W 2018 roku zdiagnozowano około 219 000 przypadków, z wyraźną przewagą zachorowań u kobiet (122 000) w porównaniu do mężczyzn (97 000), co wiąże się z częstszym występowaniem kamicy żółciowej. Epidemiologia RPŻ wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne – najwyższe wskaźniki zachorowalności notuje się w Chile (27/100 000), północnych Indiach (21,5/100 000) oraz Polsce (14/100 000). Czynniki ryzyka obejmują kamicę żółciową (RR 4,9), polipy >1 cm, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC), zakażenia bakteryjne (Salmonella, Helicobacter pylori), porcelanowy pęcherzyk (ryzyko do 25%), anomalie przewodów trzustkowo-żółciowych, ekspozycję na karcynogeny środowiskowe oraz czynniki stylu życia (otyłość, cukrzyca, palenie). Predyspozycje genetyczne, w tym mutacje TP53 (27-70% przypadków), odgrywają istotną rolę, zwłaszcza w populacjach rdzennych Amerykanów i Meksykanów-Amerykanów, gdzie RPŻ jest najczęstszym nowotworem przewodu pokarmowego.
antygen CA 19-9, badanie obrazowe, badanie USG, biomarker, cholecystektomia, cholestaza, choroba wątroby, cytologia szczoteczkowa, diagnostyka endoskopowa, dysplazja, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, Helicobacter pylori, kamica żółciowa, laparoskopowa cholecystektomia, mutacja genu TP53, nowotwór dróg żółciowych, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, polip pęcherzyka żółciowego, porcelanowy pęcherzyk żółciowy, przerzut, rak pęcherzyka żółciowego, rezonans magnetyczny, Salmonella typhi, stentowanie, terapia adjuwantowa, tomografia komputerowa, zakażenie bakteryjne, zróżnicowanie geograficzne - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła stwardniająca cholangitis – Zapobieganie i profilaktyka
Przewlekła stwardniająca cholangitis (PSC) to przewlekła choroba wątroby charakteryzująca się postępującym włóknieniem i zapaleniem dróg żółciowych, prowadząca do ich uszkodzenia. Etiologia pozostaje nieznana, choć podejrzewa się udział czynników infekcyjnych u osób genetycznie predysponowanych. PSC często współwystępuje z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, zwłaszcza wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Profilaktyka opiera się na modyfikacji stylu życia: unikanie alkoholu i palenia tytoniu, utrzymanie prawidłowej masy ciała, zdrowa dieta, regularna aktywność fizyczna oraz szczepienia przeciwko WZW typu A i B. Konieczna jest ostrożność w stosowaniu leków i suplementów ze względu na ryzyko dodatkowego uszkodzenia wątroby. Leczenie farmakologiczne nie zatrzymuje progresji choroby, a jedyną opcją przedłużającą życie w zaawansowanym stadium jest przeszczepienie wątroby.
cholangiocarcinoma, drogi żółciowe wewnątrzwątrobowe, infekcja wirusowa, kortykosteroid, kurkumina, kwas ursodeoksycholowy, nadciśnienie wrotne, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność wątroby, osteoporoza, parametry biochemiczne wątroby, penicylamina, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, przeszczep wątroby, przewlekła choroba wątroby, przewlekła stwardniająca cholangitis, rak dróg żółciowych, rak jelita grubego, rak pęcherzyka żółciowego, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, statyna, wankomycyna doustna, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rak pęcherzyka żółciowego (RZŻ) cechuje się wysoką inwazyjnością i agresywnym przebiegiem, z mediana przeżycia około 6 miesięcy oraz 5-letnim wskaźnikiem przeżycia poniżej 5% w populacji ogólnej. Rokowanie jest silnie uzależnione od stadium choroby: 5-letnie przeżycie wynosi około 65-66% w stadium 0-II, 28% w stadium III oraz około 2% w stadium IV. Kluczowymi determinantami długoterminowego przeżycia są osiągnięcie ujemnych marginesów chirurgicznych oraz stadium patologiczne, w tym obecność przerzutów do węzłów chłonnych. Nawrót, szczególnie w ciągu pierwszego roku po resekcji, jest częsty (do 60%) i związany z czynnikami takimi jak płeć męska, przewlekła choroba wątroby, podwyższony poziom CEA, otyłość sarkopeniczna oraz kliniczne stadium T3 lub wyższe. Wartości prognostyczne markerów nowotworowych obejmują podwyższony CEA jako predyktor wczesnego nawrotu oraz CA19-9 jako wskaźnik ogólnego przeżycia.
algorytm sztucznej inteligencji, antygen rakowo-zarodkowy, biomarker, CA19-9, EGFR, klasyfikacja TNM, marker nowotworowy, mediana czasu przeżycia, mutacja p53, naciekanie nerwów, nomogram predykcyjny, nowotwór dróg żółciowych, nowotwór złośliwy dróg żółciowych, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, przewlekła choroba wątroby, przeżycie całkowite, przeżycie specyficzne dla nowotworu, przeżycie wolne od choroby, rak pęcherzyka żółciowego, stadium zaawansowania choroby, terapia celowana, ujemny margines chirurgiczny, wczesny nawrót - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie dziąseł – Epidemiologia
Zapalenie dziąseł (gingivitis) jest najczęstszym, odwracalnym stanem zapalnym przyzębia, charakteryzującym się zapaleniem dziąseł otaczających szyjki zębów i wyrostki zębodołowe. Epidemiologia wskazuje na bardzo wysoką częstość występowania, sięgającą od 50% do niemal 100% u osób z uzębieniem, z najwyższym wskaźnikiem w okresie dojrzewania (70-90%). W populacjach dzieci w wieku 3-11 lat częstość wynosi 9-17%, a w badaniach regionalnych, np. w Chinach, odnotowano 28,58% zapalenia dziąseł (24,3% zlokalizowanego i 4,2% uogólnionego). Czynniki ryzyka obejmują płeć (częstsze u mężczyzn), wiek, ciążę, niski status społeczno-ekonomiczny, nieodpowiednią higienę jamy ustnej, obecność płytki i kamienia nazębnego oraz palenie tytoniu. Genetyczna predyspozycja może zwiększać ryzyko nawet sześciokrotnie. Schorzenia ogólnoustrojowe, takie jak cukrzyca (60% pacjentów z chorobą przyzębia) i zakażenie HIV, również podnoszą ryzyko zapalenia dziąseł. Wyróżnia się różne typy zapalenia dziąseł, w tym wywołane płytką nazębną, hormonalne, ostre martwiczo-wrzodziejące (ANUG), lekowe oraz przerostowe.
choroba dziąseł, choroba przyzębia, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ciąża, cukrzyca, demencja, higiena jamy ustnej, kamień nazębny, martwica, nitkowanie, operacja zastawki serca, ostre martwiczo-wrzodziejące zapalenie dziąseł, płytka nazębna, rak pęcherzyka żółciowego, rak płaskonabłonkowy głowy i szyi, rak przełyku, utrata przyczepu łącznotkankowego, wskaźnik dziąsłowy, wyrostek zębodołowy, zakażenie HIV, zapalenie dziąseł, zapalenie dziąseł wywołane płytką nazębną, zapalenie przyzębia - Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie żółciowe – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Kamica żółciowa charakteryzuje się korzystnym rokowaniem, jednak ryzyko rozwoju objawów klinicznych wzrasta wraz z wielkością, liczbą kamieni oraz czasem ich obecności w drogach żółciowych. Mniej niż 20% pacjentów rozwija objawy, a u bezobjawowych prawdopodobieństwo ich pojawienia się wynosi 10-20% w ciągu 10 lat. Standardem leczenia objawowej kamicy jest laparoskopowa cholecystektomia, z planową śmiertelnością <0,5% i chorobowością <10%, natomiast w trybie pilnym śmiertelność wzrasta do 3-5%, a chorobowość do 30-50%. Ryzyko powikłań zwiększają m.in. wysoki BMI, wcześniejsze operacje jamy brzusznej, zrosty, zgorzelinowy pęcherzyk oraz zespół kruchości. Pooperacyjne dolegliwości obejmują przewlekłą biegunkę i utrzymujące się objawy dyspeptyczne, szczególnie u pacjentów stosujących leki psychotropowe (OR=5,3) i z wysokim poziomem lęku (OR=10,6).
cholecystektomia laparoskopowa, choledocholithiasis, cholelithiasis, droga żółciowa, hepatolithiasis, kamica przewodowa, kamica wewnątrzwątrobowa, kamica żółciowa, kamień żółciowy, kwas chenodeoksycholowy, kwas ursodeoksycholowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mikrobiom jelitowy, objaw dyspeptyczny, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, rak pęcherzyka żółciowego, UDCA, wewnątrzwątrobowy rak dróg żółciowych, wskaźnik masy ciała, wskaźnik śmiertelności, zespół kruchości - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak pęcherzyka żółciowego, stanowiący niemal połowę nowotworów dróg żółciowych, charakteryzuje się wysoką złośliwością i częstym późnym rozpoznaniem, co pogarsza rokowanie. Choroba występuje częściej u kobiet powyżej 75 roku życia. Wczesne wykrycie umożliwia całkowite wyleczenie chirurgiczne, jednak większość pacjentów diagnozowana jest w zaawansowanym stadium, gdzie leczenie obejmuje chirurgię, chemioterapię (standardowo gemcytabina z cisplatyną, w drugiej linii FOLFOX) oraz radioterapię, a w przypadkach nieoperacyjnych – opiekę paliatywną. Kompleksowa ocena pielęgniarska powinna uwzględniać monitorowanie objawów takich jak ból w prawym górnym kwadrancie, żółtaczka, świąd skóry, objawy infekcji, stan odżywienia oraz parametry życiowe i laboratoryjne, a także wsparcie psychiczne pacjenta. Przedoperacyjna ocena obejmuje stan ogólny, odżywienie, choroby współistniejące i przygotowanie psychiczne do zabiegu.
badanie kliniczne, blokada splotu trzewnego, cholecystektomia, drenaż przezskórny, dysfunkcja wątroby, immunoterapia, kamień żółciowy, kwas folinowy, mielosupresja, neuropatia obwodowa, niedrożność dróg żółciowych, nowotwór dróg żółciowych, polip pęcherzyka żółciowego, prawy górny kwadrant brzucha, rak pęcherzyka żółciowego, resekcja wątroby, spirometria zachęcająca, splot trzewny, terapia celowana, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół medyczny, żółtaczka, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego – Zapobieganie i profilaktyka
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, najczęściej wywołane kamicą żółciową, wymaga profilaktyki skoncentrowanej na zapobieganiu tworzeniu się kamieni oraz kontroli czynników ryzyka. Kluczowe znaczenie ma modyfikacja stylu życia, obejmująca dietę bogatą w błonnik, owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste, ograniczenie tłuszczów nasyconych i cholesterolu, utrzymanie prawidłowej masy ciała (zalecana stopniowa utrata masy ciała 0,5-1 kg/tydzień), regularną aktywność fizyczną oraz unikanie gwałtownej utraty masy ciała i niezdrowych nawyków, takich jak palenie tytoniu i spożycie alkoholu. W przypadku szybkiej utraty masy ciała, np. po chirurgii bariatrycznej, wskazane jest stosowanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) w celu zmniejszenia wysycenia cholesterolem w żółci. Podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zwłaszcza diklofenaku 75 mg domięśniowo, może zapobiegać progresji kolki żółciowej do ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego.
bezkamieniowe zapalenie pęcherzyka żółciowego, całkowite żywienie pozajelitowe, cholecystektomia, cholecystektomia laparoskopowa, cholecystokinina, dieta przeciwzapalna, diklofenak, drenaż pęcherzyka żółciowego, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, kolka żółciowa, kwas ursodeoksycholowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oporność na antybiotyki, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostropest plamisty, otyłość, profilaktyka antybiotykowa, przezskórna cholecystostomia, rak pęcherzyka żółciowego, zakażenie miejsca operowanego, zapalenie dróg żółciowych, zbilansowana dieta, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Leczenie
Rak pęcherzyka żółciowego, choć rzadki, stanowi niemal połowę nowotworów dróg żółciowych. Podstawową i jedyną potencjalnie leczącą metodą jest chirurgia, obejmująca cholecystektomię prostą (we wczesnym stadium, gdy nowotwór ograniczony jest do błony śluzowej) oraz cholecystektomię rozszerzoną z resekcją części wątroby i węzłów chłonnych w bardziej zaawansowanych przypadkach. Wczesne wykrycie (stadium T1) wiąże się z 5-letnim przeżyciem bliskim 100%. W przypadku zaawansowanych, nieoperacyjnych nowotworów stosuje się chemioterapię paliatywną, najczęściej gemcytabinę w połączeniu z cisplatyną, co jest standardem potwierdzonym badaniem ABC-02. Nowością jest dodanie durwalumabu (inhibitor PD-L1) do schematu gemcytabina/cisplatyna, które w badaniu TOPAZ-1 wykazało poprawę całkowitego przeżycia. Chemioterapia adjuwantowa (np. kapecytabina przez 6 miesięcy) jest zalecana po operacji w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu. Radioterapia, często w połączeniu z chemioterapią, stosowana jest w leczeniu resztkowym lub nieoperacyjnym, a nowoczesne techniki, takie jak terapia protonowa, pozwalają na precyzyjne napromienianie z minimalizacją uszkodzeń tkanek zdrowych.
5-fluorouracyl, ablacja, blokada splotu trzewnego, chemioterapia, chemoradioterapia, cisplatyna, FOLFOX, gemcytabina, immunoterapia, inhibitor BRAF, inhibitor FGFR2, inhibitor IDH1, kapecytabina, leczenie chirurgiczne, leczenie paliatywne, nowotwór dróg żółciowych, oksaliplatyna, przerzut, radioterapia, rak pęcherzyka żółciowego, resekcja dróg żółciowych, sekwencjonowanie następnej generacji, sekwencjonowanie RNA, terapia adjuwantowa, terapia celowana, terapia neoadjuwantowa, terapia paliatywna, terapia protonowa, zespół multidyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Objawy
Rak pęcherzyka żółciowego jest rzadkim, ale agresywnym nowotworem, który w około 80% przypadków diagnozowany jest w zaawansowanym stadium z powodu braku charakterystycznych objawów we wczesnej fazie choroby. Wczesne stadium (0-I) cechuje się ograniczeniem guza do błony śluzowej lub mięśniowej pęcherzyka, co wiąże się z 5-letnim przeżyciem na poziomie 66-80%, a w przypadku całkowitego usunięcia guza T1a nawet blisko 100%. Objawy zaawansowanego raka obejmują ból w prawym górnym kwadrancie brzucha (występujący u 50-90% pacjentów), żółtaczkę z towarzyszącymi ciemnym moczem, jasnymi stolcami i świądem skóry, nudności, wymioty oraz niezamierzoną utratę masy ciała (obserwowaną u 40% pacjentów). Diagnostyka jest utrudniona przez niespecyficzność symptomów, które często przypominają kamicę żółciową lub zapalenie pęcherzyka żółciowego, a także przez anatomiczne położenie pęcherzyka. Około 1% cholecystektomii wykonywanych z powodu kamicy ujawnia przypadkowo raka pęcherzyka żółciowego.
anoreksja, badanie obrazowe, błona śluzowa, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, cholecystektomia, drogi żółciowe, inwazja naczyń limfatycznych, kamica żółciowa, mutacja genetyczna, niestrawność, nowotwór, nudności i wymioty, pęcherzyk żółciowy, polipy pęcherzyka żółciowego, przerzuty do węzłów chłonnych, przerzuty odległe, przewód pokarmowy, rak in situ, rak pęcherzyka żółciowego, stopień histologiczny, świąd, układ limfatyczny, układ odpornościowy, ultrasonografia, węzły chłonne, wzdęcie brzucha, zapalenie pęcherzyka żółciowego, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Diagnostyka i diagnoza
Rak pęcherzyka żółciowego (RPŻ) to rzadki, agresywny nowotwór, którego diagnostyka jest utrudniona ze względu na głęboką lokalizację narządu i brak specyficznych objawów we wczesnych stadiach. Około 80% przypadków diagnozowanych jest w zaawansowanym stadium, co pogarsza rokowanie. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, w tym testy funkcji wątroby (bilirubina, albumina, fosfataza zasadowa, AST, ALT, GGT) oraz markery nowotworowe, takie jak CEA i CA 19-9 (o czułości 72% i swoistości 96%), a także dodatkowe markery CA 242, CA 15-3 i CA 125. Badania obrazowe, w tym ultrasonografia (czułość 85%, swoistość 80%), endoskopowa ultrasonografia (EUS), tomografia komputerowa (TK) z fazą tętniczą i żylną (czułość 99%, swoistość 76%), rezonans magnetyczny (MR/MRCP) oraz PET-CT, są kluczowe do oceny lokalizacji, zaawansowania i przerzutów. Procedury endoskopowe, takie jak ERCP i biopsje, umożliwiają ocenę drożności dróg żółciowych i pobranie materiału do badania histopatologicznego, które jest jedyną metodą potwierdzającą rozpoznanie.
badanie histopatologiczne, biopsja cienkoigłowa, CA 19-9, CEA, cholecystektomia, dysfagia, enzymy wątrobowe, ERCP, EUS, kamica pęcherzyka żółciowego, klasyfikacja TNM, laparoskopia diagnostyczna, morfologia krwi, MRCP, naciekanie struktur, PET-CT, pogrubienie ściany pęcherzyka żółciowego, polipy pęcherzyka żółciowego, przerzuty nowotworowe, PTC, rak pęcherzyka żółciowego, rezonans magnetyczny, testy funkcji wątroby, tomografia komputerowa, USG jamy brzusznej, xanthogranulomatous cholecystitis