deficyt magnezu

Deficyt magnezu (hipomagnezemię) definiuje się jako stan obniżonego stężenia magnezu w surowicy krwi poniżej 0,65 mmol/l. Magnez jest drugim co do częstości występowania kationem wewnątrzkomórkowym, niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania ponad 300 reakcji enzymatycznych w organizmie.

Przyczyny niedoboru magnezu mogą być różnorodne: niedostateczna podaż w diecie, zaburzenia wchłaniania (np. w chorobie Leśniowskiego-Crohna, celiakii), zwiększone wydalanie (stosowanie diuretyków pętlowych i tiazydowych, nefropatii, alkoholizm), a także endokrynopatie (nadczynność tarczycy, pierwotny hiperaldosteronizm).

Objawy kliniczne deficytu magnezu obejmują: zaburzenia nerwowo-mięśniowe (drżenia, tężyczka, skurcze mięśni), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe), osłabienie, zmęczenie, zaburzenia nastroju i snu. Ciężki niedobór może prowadzić do drgawek i zaburzeń świadomości.

Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia magnezu w surowicy, choć należy pamiętać, że tylko 1% całkowitej puli magnezu znajduje się w osoczu, co może utrudniać rozpoznanie niedoboru. W leczeniu stosuje się suplementację doustną lub dożylną, w zależności od nasilenia objawów i stężenia magnezu we krwi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl