lewo-prawy przeciek sercowy

Lewo-prawy przeciek sercowy to patologiczne zjawisko hemodynamiczne, w którym krew przepływa nieprawidłowo z lewej strony serca lub aorty do prawej strony serca lub tętnicy płucnej. Jest to najczęstszy rodzaj przecieku wewnątrzsercowego, występujący w takich wadach jak ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD) czy przetrwały przewód tętniczy (PDA).

Mechanizm lewo-prawego przecieku wynika z różnicy ciśnień między lewą stroną serca (wyższe ciśnienie) a prawą stroną (niższe ciśnienie). W wyniku tej różnicy, krew przemieszcza się zgodnie z gradientem ciśnienia przez nieprawidłowe połączenie. Początkowo przeciek ten może być hemodynamicznie dobrze tolerowany, jednak długotrwałe utrzymywanie się zwiększonego przepływu płucnego prowadzi do nadciśnienia płucnego i przebudowy naczyń płucnych.

Objawy kliniczne przecieku lewo-prawego zależą od jego wielkości i lokalizacji. Małe przecieki mogą pozostawać bezobjawowe przez wiele lat. Większe przecieki manifestują się zwiększoną męczliwością, dusznością wysiłkową, nawracającymi infekcjami dróg oddechowych oraz zaburzeniami wzrastania u dzieci. W badaniu fizykalnym często stwierdza się szmer skurczowy oraz wzmożoną aktywność przedsercową.

Diagnostyka lewo-prawego przecieku obejmuje badanie echokardiograficzne (podstawowa metoda), EKG, RTG klatki piersiowej oraz w wybranych przypadkach cewnikowanie serca. Leczenie zależy od wielkości przecieku, wieku pacjenta i obecności powikłań. Małe przecieki mogą wymagać jedynie obserwacji, podczas gdy duże przecieki zwykle wymagają interwencji – zamknięcia chirurgicznego lub przezcewnikowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl