chinidyna i dyzopiramid
Chinidyna i dyzopiramid są lekami antyarytmicznymi klasy IA, stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Oba związki działają poprzez blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do spowolnienia przewodzenia impulsów elektrycznych oraz wydłużenia okresu refrakcji.
Chinidyna, będąca prawoskrętnym izomerem chininy, wykazuje dodatkowo działanie blokujące receptory α-adrenergiczne oraz efekt wagolityczny. Jest stosowana w leczeniu migotania przedsionków, trzepotania przedsionków oraz częstoskurczów komorowych. Charakteryzuje się stosunkowo wąskim indeksem terapeutycznym i może powodować liczne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT i potencjalnie groźne arytmie typu torsades de pointes.
Dyzopiramid, poza działaniem antyarytmicznym, wykazuje silne właściwości cholinolityczne, co może prowadzić do objawów antycholinergicznych, takich jak suchość w ustach, zaparcia czy zaburzenia akomodacji. Lek ma również działanie inotropowe ujemne, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca. Jest stosowany głównie w leczeniu arytmii nadkomorowych i komorowych.
W praktyce klinicznej stosowanie obu leków zostało znacznie ograniczone na rzecz bezpieczniejszych i bardziej selektywnych antyarytmików. Ich zastosowanie wymaga ścisłego monitorowania EKG ze względu na ryzyko proarytmii. Przeciwwskazaniami do stosowania chinidyny i dyzopiramidu są m.in. wydłużenie odstępu QT, bloki przedsionkowo-komorowe wyższego stopnia oraz ciężka niewydolność serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Symamis 50 mg
Amisulpryd, substancja czynna preparatu Symamis, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi lekami wydłużającymi QT, takimi jak cyzapryd, metadon czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm receptorów dopaminowych przez amisulpryd powoduje neutralizację efektu terapeutycznego lewodopy i agonistów dopaminy (bromokryptyna, ropinirol), co jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą Parkinsona. Warto podkreślić, że hipokaliemia, wywołana przez diuretyki hipokaliemiczne, leki przeczyszczające czy glikokortykosteroidy, zwiększa ryzyko arytmii i powinna być wyrównana przed rozpoczęciem terapii amisulprydem.
agonista receptorów dopaminowych, amfoterycyna B, amiodaron i sotalol, amisulpryd, antagonizm receptorowy, bradykardia, chinidyna i dyzopiramid, choroba Parkinsona, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk hipokaliemiczny, działanie antycholinergiczne, działanie bradykardyzujące, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, neurotoksyczność, objaw pozapiramidowy, repolaryzacja komór, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie świadomości