stłumienie odgłosu opukowego
Stłumienie odgłosu opukowego (inaczej stłumienie wypuku) to zjawisko akustyczne występujące podczas badania fizykalnego pacjenta, polegające na zmniejszeniu rezonansu lub przytłumieniu dźwięku wydawanego przy opukiwaniu określonego obszaru ciała. W warunkach prawidłowych różne struktury anatomiczne dają charakterystyczne odgłosy opukowe – od jawnego odgłosu nad tkanką płucną wypełnioną powietrzem po stłumiony nad litymi narządami.
Stłumienie odgłosu opukowego jest istotnym objawem klinicznym, który może wskazywać na obecność płynu, zagęszczenia lub guza w badanym obszarze. W diagnostyce chorób płuc i opłucnej stłumienie wypuku może sugerować obecność wysięku w jamie opłucnowej, zapalenia płuc z konsolidacją miąższu, guza płuca lub niedodmy. W badaniu jamy brzusznej pozwala na orientacyjną ocenę wielkości wątroby, śledziony oraz identyfikację nieprawidłowych zbiorników płynu.
Stopień stłumienia odgłosu opukowego może być różny – od lekkiego przytłumienia do całkowitego stłumienia (wypuk udowy). Szczególne znaczenie diagnostyczne ma ocena zmiany charakteru odgłosu opukowego na granicy struktur anatomicznych oraz pojawienie się stłumienia w miejscach, gdzie fizjologicznie powinien występować jawny odgłos opukowy. Umiejętność prawidłowej interpretacji stłumienia odgłosu opukowego wymaga doświadczenia klinicznego i stanowi istotny element badania fizykalnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Empyema – Objawy
Ropniak opłucnej (empyema thoracis) to stan patologiczny charakteryzujący się obecnością ropy w jamie opłucnej, najczęściej jako powikłanie zapalenia płuc. Klinicznie manifestuje się gorączką powyżej 38°C, dreszczami, bólem opłucnowym nasilającym się przy oddychaniu, dusznością, kaszlem z odkrztuszaniem śluzowo-ropnej wydzieliny oraz ogólnym osłabieniem. W badaniu fizykalnym obserwuje się zmniejszone lub nieobecne szmery oddechowe, stłumienie odgłosu opukowego, tachypnoe i tachykardię. Choroba przebiega w trzech etapach: wczesnym (1-2 tygodnie) z objawami zapalenia płuc, fazie wysiękowej (1-4 tygodnie) z zagęszczeniem płynu i tworzeniem się kieszonek wysięku oraz późnym stadium (4-6 tygodni) z formowaniem się włóknistej łuski opłucnowej (pleural peel), ograniczającej rozprężanie płuca. Warto podkreślić, że utrzymująca się gorączka ponad 48 godzin po rozpoczęciu antybiotykoterapii, narastająca duszność, objawy sepsy oraz przetoka oskrzelowo-opłucnowa wskazują na poważny przebieg choroby.
anemia, badanie fizykalne, ból opłucnowy, dekortykacja, drenaż jamy opłucnej, dreszcze, duszność, duszność spoczynkowa, duszność wysiłkowa, empyema necessitans, faza włóknisto-ropna, faza wysiękowa, fibrothorax, gorączka, kacheksja, łuska opłucnowa, odma opłucnowa, przetoka oskrzelowo-opłucnowa, ropniak opłucnej, sepsa, stłumienie odgłosu opukowego, szmer oddechowy, tachykardia, tachypnoe, włóknienie opłucnej, wydzielina śluzowo-ropna, zapalenie płuc