apigenina
Apigenina to organiczny związek chemiczny należący do grupy flawonoidów, dokładniej do podgrupy flawonów, występujący naturalnie w wielu roślinach, takich jak rumianek, pietruszka, seler, cytrusy, oregano i inne. Związek ten charakteryzuje się żółtawym zabarwieniem i jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych flawonoidów w świecie roślin.
W badaniach laboratoryjnych apigenina wykazuje szereg potencjalnych właściwości terapeutycznych, w tym działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwnowotworowe i neuroprotekcyjne. Mechanizm działania przeciwzapalnego związany jest z hamowaniem szlaków sygnałowych związanych z czynnikiem jądrowym kappa B (NF-κB) oraz cyklooksygenazą-2 (COX-2), co prowadzi do zmniejszenia produkcji mediatorów zapalnych.
Zainteresowanie kliniczne apigeniną wynika z jej potencjalnego zastosowania jako środka chemoprewencyjnego w onkologii. Badania in vitro i na modelach zwierzęcych sugerują, że związek ten może hamować proliferację komórek nowotworowych, indukować apoptozę oraz hamować angiogenezę i przerzutowanie. Szczególnie obiecujące wyniki uzyskano w odniesieniu do raka piersi, prostaty, płuc, jelita grubego i skóry.
Apigenina jest również badana pod kątem właściwości neuroprotekcyjnych i możliwego zastosowania w chorobach neurodegeneracyjnych, w tym chorobie Alzheimera i Parkinsona. Przypisuje się jej działanie antyoksydacyjne w komórkach nerwowych oraz zdolność do modulowania szlaków sygnałowych związanych z przeżyciem neuronów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Syrop z babki lancetowatej Ziołowa Tradycja 647 mg/5 ml
Syrop z babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.) to lek wykrztuśny sklasyfikowany pod kodem ATC R05CA, zawierający 10 g wyciągu płynnego (stosunek 1:3, ekstrahent: etanol 60% V/V) w 100 g syropu, co odpowiada 647 mg wyciągu w 5 ml preparatu. Głównymi składnikami aktywnymi są glikozydy irydoidowe (akubina, kaptol), garbniki (tanina), śluzy (polisacharydy), fenolokwasy (kwas protokatechojowy) oraz flawonoidy (apigenina, luteolina). Substancje te wykazują działanie przeciwzapalne, ściągające, ochronne na błony śluzowe oraz przeciwutleniające, co przekłada się na łagodzenie podrażnień i zmniejszenie odruchu kaszlowego w obrębie górnych dróg oddechowych.
akubina, apigenina, babka lancetowata, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, efekt wykrztuśny, fenolokwas, flawonoid, garbnik, glikozyd irydoidowy, górne drogi oddechowe, kod ATC, kwas protokatechojowy, lek wykrztuśny, odruch kaszlowy, polisacharyd, postać farmaceutyczna, sacharoza, substancja pomocnicza, tanina, wyciąg z babki lancetowatej - Leksykon substancji czynnych
Babka lancetowata – Właściwości farmakodynamiczne
Babka lancetowata (Plantago lanceolata L.) wykazuje wielokierunkowe właściwości farmakodynamiczne, szczególnie istotne w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych. Kluczowe składniki aktywne to glikozydy irydoidowe (akubina, kaptol), garbniki (tanina), śluzy (polisacharydy), fenolokwasy (kwas protokatechojowy) oraz flawonoidy (apigenina, luteolina). Mechanizm przeciwzapalny, głównie przypisywany glikozydom irydoidowym, jest dobrze udokumentowany w kontekście stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, gardła i krtani. Preparaty zawierające babkę lancetowatą, klasyfikowane w grupie leków wykrztuśnych (kod ATC: R05CA), wykazują działanie sekretolityczne i ułatwiają odkrztuszanie, co jest szczególnie korzystne w leczeniu kaszlu i infekcji przeziębieniowych. Formy farmaceutyczne obejmują syropy, płyny doustne, mieszanki ziołowe oraz preparaty do immunoterapii alergenowej.
akubina, alergen, alergoid, apigenina, babka lancetowata, dolegliwości dróg oddechowych, działanie przeciwzapalne, działanie sekretolityczne, działanie terapeutyczne, działanie wykrztuśne, formulacja produktu, glikozyd irydoidowy, górne drogi oddechowe, immunoterapia alergenowa, kaszel, kwas protokatechojowy, lek wykrztuśny, mechanizm immunomodulacyjny, odczulanie, odkrztuszanie, polisacharyd, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, stan zapalny błony śluzowej, tanina, tolerancja immunologiczna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość immunomodulująca, właściwości farmakodynamiczne, wodorotlenek glinu, wyciąg płynny, wydzielina oskrzelowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoazarina 316 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Neoazarina, zawierającego fosforan kodeiny półwodny (10 mg) oraz sproszkowane ziele tymianku (316 mg), wykazały niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony wartościami LD50 i LDL0, co wskazuje na względne bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu terapeutycznym. Kodeina została zaklasyfikowana do kategorii C według FDA ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga ostrożności i stosowania wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla rozwijającego się płodu. Składniki ziela tymianku, w tym olejek eteryczny, luteolina, apigenina oraz tymol, nie wykazały działania mutagennego w standardowych testach genotoksyczności (test Amesa, testy aberracji chromosomowych, badania na Drosophila melanogaster), co potwierdza ich bezpieczeństwo genetyczne.
- Leksykon substancji czynnych
Mniszek – Właściwości farmakodynamiczne
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) w preparacie Nefrobonisol występuje jako sok z korzenia (Taraxaci radicis succus) w proporcji 1:1, stanowiąc 15% składu produktu, który jest ekstraktowany przy użyciu 96% etanolu (V/V) i wody. Jego działanie moczopędne wynika z wysokiej zawartości potasu, związków goryczkowych, flawonoidów oraz innych substancji biologicznie czynnych, takich jak laktony seskwiterpenowe, triterpeny, sterole, pochodne kumaryn i inulina. Mechanizm działania obejmuje zwiększenie diurezy, poprawę przepływu krwi przez nerki oraz działanie przeciwzapalne, co wspomaga eliminację toksyn i łagodzi stany zapalne dróg moczowych. W preparacie Nefrobonisol sok z korzenia mniszka działa synergistycznie z innymi ekstraktami roślinnymi (m.in. z liścia brzozy 20%, nalewką z nawłoci 20%, skrzypu 20%, pokrzywy 15% i krwawnika 10%), co potęguje efekt diuretyczny całego produktu.
apigenina, biodostępność, diureza, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, efekt diuretyczny, filtracja kłębuszkowa, flawonoidy, inulina, kamica nerkowa, kumaryna, laktony seskwiterpenowe, lek moczopędny, luteolina, mniszek lekarski, nawłoć pospolita, obrzęk nerkowy, sitosterol, skrzyp polny, sok z korzenia mniszka, sterole, triterpeny, zakażenie dróg moczowych, zapalenie dróg moczowych, związki goryczkowe