inhibitor dekarboksylazy dopy

Inhibitor dekarboksylazy dopy (DOPA) to substancja, która hamuje działanie enzymu dekarboksylazy L-aminokwasów aromatycznych (AADC), odpowiedzialnego za przekształcanie lewodopy (L-DOPA) w dopaminę. W terapii choroby Parkinsona inhibitory dekarboksylazy dopy, takie jak karbidopa czy benserazyd, są powszechnie stosowane w połączeniu z lewodopą.

Podawanie samej lewodopy jest nieefektywne, ponieważ większość substancji zostaje przekształcona w dopaminę w tkankach obwodowych, zanim dotrze do mózgu. Prowadzi to do licznych działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty czy zaburzenia rytmu serca. Inhibitory dekarboksylazy dopy blokują przemianę lewodopy poza ośrodkowym układem nerwowym, co zwiększa jej biodostępność w mózgu nawet 5-10 krotnie.

Karbidopa i benserazyd nie przekraczają bariery krew-mózg, dzięki czemu hamują metabolizm lewodopy tylko obwodowo. Pozwala to na znaczne zmniejszenie dawki lewodopy (o około 75%), przy jednoczesnym zwiększeniu jej stężenia w ośrodkowym układzie nerwowym. Standardowe preparaty łączą lewodopę z inhibitorem dekarboksylazy w stosunku 4:1 lub 10:1.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl