depresja z niepokojem
Depresja z niepokojem (ang. anxious depression) to podtyp zaburzenia depresyjnego, w którym klasyczne objawy depresyjne, takie jak obniżony nastrój, anhedonia i utrata energii, współwystępują z nasilonymi objawami lękowymi. Szacuje się, że nawet 60-70% pacjentów z rozpoznaniem depresji doświadcza również znaczących objawów lękowych.
Pacjenci cierpiący na depresję z niepokojem często zgłaszają napięcie psychoruchowe, obawy, martwienie się, trudności z koncentracją, zaburzenia snu oraz różnorodne objawy somatyczne związane z lękiem. Ten podtyp depresji wiąże się z cięższym przebiegiem choroby, większym ryzykiem samobójstwa, dłuższym czasem trwania epizodów i gorszą odpowiedzią na konwencjonalne leczenie przeciwdepresyjne.
W farmakoterapii depresji z niepokojem szczególnie korzystne mogą być leki o działaniu serotoninergicznym i noradrenergicznym (SNRI) lub połączenie SSRI z lekami przeciwlękowymi. Terapia poznawczo-behawioralna ukierunkowana zarówno na objawy depresyjne, jak i lękowe stanowi skuteczną metodę niefarmakologiczną. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowo-depresyjne mieszane oraz zaburzenia adaptacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lewomepromazyna – Wskazania do stosowania
Lewomepromazyna, pochodna fenotiazyny, wykazuje silne działanie przeciwpsychotyczne, uspokajające, przeciwlękowe oraz przeciwbólowe. Jest wskazana przede wszystkim w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych z objawami pobudzenia psychoruchowego, agresji i niepokoju, szczególnie u pacjentów opornych na inne neuroleptyki. Ponadto, stosowana jest jako leczenie wspomagające w upośledzeniu umysłowym z zaburzeniami zachowania, w padaczce (z uwzględnieniem ryzyka obniżenia progu drgawkowego) oraz w depresji z nasilonym lękiem i bezsennością. Lewomepromazyna poprawia jakość snu dzięki silnemu działaniu sedatywnemu i jest efektywna w terapii bólu przewlekłego, zwłaszcza neuropatycznego i nowotworowego, często w skojarzeniu z opioidami, co pozwala na redukcję ich dawek.
anestezjologia, ból neuropatyczny, ból nowotworowy, ból przewlekły, depresja z niepokojem, droga doustna, dysfagia, działanie przeciwbólowe, fenotiazyna, forma iniekcyjna, lewomepromazyny maleinian, neuroleptyki, niepokój przedoperacyjny, objawy behawioralne, objawy wytwórcze, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, podanie domięśniowe, powolny wlew dożylny, premedykacja, próg drgawkowy, roztwór do wstrzykiwań, schizofrenia, tabletki powlekane, terapia multimodalna bólu, upośledzenie umysłowe, zaburzenia snu, zespół lękowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tisercin 25 mg
Tisercin, zawierający 25 mg lewomepromazyny (33,8 mg maleinianu lewomepromazyny) w formie tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych fenotiazyny, stosowanym przede wszystkim w leczeniu chorób psychicznych przebiegających z pobudzeniem ruchowym i psychoruchowym, takich jak schizofrenia i zespoły paranoidalne. Lek wykazuje działanie uspokajające i przeciwpsychotyczne. Ponadto, Tisercin jest stosowany wspomagająco w leczeniu objawów towarzyszących padaczce (zwłaszcza przy niepokoju i pobudzeniu), niedorozwoju umysłowego z objawami agresji oraz depresji z dominującym niepokojem psychoruchowym, jako uzupełnienie terapii przeciwdepresyjnej. Każda tabletka zawiera także 40 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxazepam Espefa 10 mg
Oxazepam Espefa w dawce 10 mg w postaci tabletek jest wskazany przede wszystkim do leczenia różnorodnych stanów lękowych, wykazując działanie anksjolityczne. Preparat znajduje zastosowanie także w terapii niepokoju psychoruchowego towarzyszącego depresji, jako uzupełnienie leczenia przeciwdepresyjnego, oraz w łagodzeniu objawów ostrego alkoholowego zespołu abstynencyjnego, takich jak pobudzenie, drżenie, niepokój i bezsenność. Decyzja o zastosowaniu oksazepamu powinna być poprzedzona dokładną oceną stanu klinicznego pacjenta oraz rozważeniem korzyści i ryzyka terapii.
alkoholowy zespół abstynencyjny, depresja z niepokojem, detoksykacja alkoholowa, działanie anksjolityczne, laktoza jednowodna, leczenie przeciwdepresyjne, niepokój psychoruchowy, objaw abstynencyjny, odstawienie alkoholu, oksazepam, pobudzenie psychoruchowe, podniecenie psychoruchowe, stan lękowy, substancja pomocnicza, terapia depresji, terapia stanów lękowych, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxazepam GSK 10 mg
Oxazepam GSK w dawce 10 mg, dostępny w postaci białych lub białawych, obustronnie wypukłych tabletek, jest wskazany do leczenia stanów lękowych o znacznym nasileniu, wspomagająco w terapii niepokoju związanego z depresją oraz w łagodzeniu objawów zespołu abstynencyjnego po odstawieniu alkoholu. Lek należy stosować wyłącznie w przypadkach, gdy objawy kliniczne uzasadniają farmakoterapię, z wykluczeniem przejściowych, łagodnych reakcji stresowych i napięć dnia codziennego. Substancją czynną jest oksazepam, benzodiazepina o działaniu anksjolitycznym, sedatywnym, przeciwdrgawkowym i miorelaksacyjnym, charakteryzująca się stosunkowo krótkim okresem półtrwania, co może mieć znaczenie w doborze terapii.
benzodiazepina, depresja z niepokojem, działanie anksjolityczne, działanie miorelaksacyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie sedatywne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw lękowy, okres półtrwania, oksazepam, stan lękowy, terapia przeciwdepresyjna, zaburzenie lękowe, zespół abstynencyjny, zespół odstawienia alkoholu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy