krwawienie naczyniowo-mózgowe

Krwawienie naczyniowo-mózgowe to poważny stan medyczny, charakteryzujący się wynaczynieniem krwi do tkanki mózgowej lub przestrzeni wewnątrzczaszkowych. Stanowi około 10-15% wszystkich udarów mózgu i wiąże się z wysoką śmiertelnością oraz znacznym ryzykiem trwałej niepełnosprawności.

Najczęstszymi przyczynami krwawienia naczyniowo-mózgowego są: nadciśnienie tętnicze, malformacje naczyniowe (tętniaki, naczyniaki, przetoki tętniczo-żylne), angiopatia amyloidowa, leki przeciwzakrzepowe, choroby układu krzepnięcia oraz urazy głowy. Rzadziej przyczyną mogą być guzy mózgu, zapalenie naczyń czy zażywanie substancji psychoaktywnych.

Objawy krwawienia naczyniowo-mózgowego rozwijają się zwykle nagle i obejmują: silny ból głowy (często opisywany jako „najgorszy w życiu”), nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, deficyty neurologiczne (niedowłady, afazja, zaburzenia widzenia), sztywność karku oraz drgawki. W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki i zgonu.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: tomografię komputerową (metoda z wyboru w ostrej fazie) lub rezonans magnetyczny, a także angiografię naczyń mózgowych. W zależności od przyczyny i lokalizacji krwawienia, leczenie może obejmować interwencję neurochirurgiczną, zabiegi wewnątrznaczyniowe, wyrównanie zaburzeń krzepnięcia oraz intensywną opiekę medyczną z kontrolą ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Rokowanie w krwawieniu naczyniowo-mózgowym zależy od rozległości krwawienia, lokalizacji, wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz czasu, jaki upłynął od wystąpienia objawów do wdrożenia leczenia. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka i natychmiastowe podjęcie odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl