zaćma urazowa

Zaćma urazowa (cataracta traumatica) to zmętnienie soczewki oka powstające w wyniku urazu mechanicznego, termicznego, chemicznego lub promieniowania. W przeciwieństwie do zaćmy związanej z wiekiem, zaćma urazowa może rozwinąć się w każdym wieku, często jako bezpośredni skutek tępego lub przenikającego urazu gałki ocznej.

Mechanizm powstawania zaćmy urazowej obejmuje uszkodzenie torebki soczewki lub zaburzenia w metabolizmie soczewki prowadzące do zmętnienia jej struktury. Urazy tępe mogą spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i uszkodzenie włókien zonularnych, natomiast urazy przenikające często bezpośrednio uszkadzają torebkę soczewki. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące, promienie podczerwone lub ultrafioletowe również może indukować zmiany zaćmowe.

Diagnostyka zaćmy urazowej opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, które pozwala określić lokalizację i stopień zmętnienia. Objawy kliniczne obejmują stopniowe lub nagłe pogorszenie ostrości wzroku, wrażliwość na światło i zniekształcenie obrazu. Leczenie zaćmy urazowej zwykle polega na chirurgicznym usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej, choć decyzja o czasie interwencji zależy od nasilenia objawów i współistniejących uszkodzeń oka.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl