zwiększona potliwość
Zwiększona potliwość (hiperhidroza) to stan nadmiernego wydzielania potu, nieproporcjonalnego do potrzeb termoregulacyjnych organizmu. Może występować jako izolowany objaw (hiperhidroza pierwotna) lub jako manifestacja choroby ogólnoustrojowej (hiperhidroza wtórna).
Hiperhidroza pierwotna zwykle rozpoczyna się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania i najczęściej dotyczy dłoni, stóp, pach oraz twarzy. Jej przyczyna nie jest w pełni poznana, choć wskazuje się na nadmierną aktywność układu współczulnego. Występuje rodzinnie u około 30-50% pacjentów, sugerując komponent genetyczny.
Hiperhidroza wtórna może towarzyszyć zaburzeniom endokrynologicznym (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny, akromegalia), chorobom infekcyjnym (gruźlica, malaria), neuropsychiatrycznym (choroba Parkinsona, urazy rdzenia) oraz może być skutkiem ubocznym działania niektórych leków. Diagnostyka obejmuje wykluczenie przyczyn wtórnych oraz określenie nasilenia i lokalizacji objawów.
Leczenie hiperhidrozy obejmuje metody miejscowe (antiperspiranty z chlorkiem glinu, jonoforeza), ogólnoustrojowe (antycholinergiki), a w cięższych przypadkach iniekcje toksyny botulinowej czy interwencje chirurgiczne (sympatektomia). Terapia powinna być indywidualizowana, z uwzględnieniem lokalizacji, nasilenia objawów oraz preferencji pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Flukonazol w postaci syropu Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Wśród działań hematologicznych często występuje niedokrwistość, a rzadziej agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia. Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym torsade de pointes i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, drżenie, flukonazol, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, łysienie, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, senność, suchość jamy ustnej, świąd, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Parenteralne podanie siarczanu magnezu wiąże się z ryzykiem hipermagnezemii, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia magnezu w surowicy. Do najczęstszych działań niepożądanych należą objawy neurologiczne i mięśniowe, takie jak osłabienie mięśniowe, senność, dezorientacja, zmniejszenie odruchów oraz niedowład. W cięższych przypadkach może dojść do śpiączki. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze oraz rzadko zaburzenia rytmu serca i zatrzymanie akcji serca. Depresja oddechowa, prowadząca do niewydolności oddechowej, występuje niezbyt często i wymaga natychmiastowej interwencji. Ponadto, siarczan magnezu może powodować zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącą chorobą nerek.
bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, filtracja kłębuszkowa, hipermagnezemii, hipokalcemia, hipotermia, niedociśnienie tętnicze, niedowład, nudności i wymioty, osłabienie mięśniowe, parestezje, rzucawka, senność, siarczan magnezu, śpiączka, tężyczka hipokalcemiczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zmniejszenie odruchów, zwiększona potliwość - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kwiatostanu lipy – Wskazania do stosowania
Wyciąg z kwiatostanu lipy (Tilia cordata, T. platyphyllos, T. vulgaris) pozyskiwany jest metodą ekstrakcji etanolowej (40% V/V) i występuje w formie wyciągu suchego. Jego główne działanie polega na właściwościach napotnych, co umożliwia wspomaganie fizjologicznych mechanizmów obniżania gorączki poprzez zwiększenie potliwości. Preparaty zawierające ten wyciąg, takie jak Lipomal (zawierający 97,089 mg wyciągu w 5 ml syropu), są stosowane w monoterapii łagodnych stanów gorączkowych oraz jako uzupełnienie terapii infekcji górnych dróg oddechowych. Działanie napotne jest szczególnie istotne w kontekście wspomagania naturalnej termoregulacji organizmu podczas infekcji.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Zirid 50 mg
Przedawkowanie chlorowodorku itoprydu, substancji czynnej leku Zirid (50 mg tabletki powlekane), wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi. Przyjęcie dawki przekraczającej zalecenia terapeutyczne może prowadzić do objawów cholinergicznych (np. nadmierne ślinienie, bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego), pozapiramidowych (drżenia, sztywność mięśniowa), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, bóle brzucha), sercowo-naczyniowych (hipotensja, zaburzenia rytmu serca) oraz neurologicznych (bóle głowy, zawroty głowy, senność lub pobudzenie). Objawy te wynikają z farmakologicznego profilu itoprydu jako antagonisty receptorów dopaminowych D2 oraz inhibitora acetylocholinesterazy. Każda tabletka zawiera 50 mg chlorowodorku itoprydu oraz 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista receptorów dopaminowych D2, antagonista receptorów muskarynowych, antidotum, atropina, badania laboratoryjne, bradykardia, chlorowodorek itoprydu, hipotensja, inhibitor acetylocholinesterazy, leczenie objawowe, leki przeciwparkinsonowskie, nadmierne ślinienie, niepokój ruchowy, nietolerancja laktozy, objawy cholinergiczne, objawy niepożądane, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, sztywność mięśniowa, układ przywspółczulny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwężenie źrenic, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin SR 600 600 mg
Stosowanie pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Agapurin SR 600) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji ze strony układu pokarmowego, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Istotne są poważne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), które mogą pojawić się w ciągu kilku minut od podania leku i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia przeciwalergicznego. Ponadto, istnieje ryzyko powikłań krwotocznych, w tym krwawień do skóry, błon śluzowych, żołądka, jelit oraz siatkówki – w przypadku krwawienia do siatkówki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko niedokrwistości aplastycznej i trombocytopenii.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, dusznica bolesna, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, leczenie przeciwalergiczne, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niepokój, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, omam, palpitacja, pentoksyfilina, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lafactin 150 mg
Lek Lafactin zawierający wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Kluczowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze. Ponadto, bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz przerwanie wenlafaksyny na minimum 7 dni przed rozpoczęciem leczenia IMAO.
biegunka, drżenie mięśniowe, dysfagia, hipertermia, inhibitory MAO, inhibitory monoaminooksydazy, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, leczenie objawowe, mioklonie, nadwrażliwość na substancję czynną, nudności, objawy autonomiczne, objawy neurologiczne, objawy psychiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, pobudzenie psychoruchowe, sztywność mięśni, tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, wenlafaksyna, wymioty, wzmożone odruchy, zespół serotoninowy, zwiększona potliwość