lek ulegający dializie
Lek ulegający dializie to substancja farmakologiczna, której cząsteczki mogą być usuwane z organizmu poprzez zabieg dializy. Zdolność leku do przechodzenia przez błonę dializacyjną zależy głównie od jego właściwości fizykochemicznych, takich jak masa cząsteczkowa, stopień wiązania z białkami osocza, objętość dystrybucji oraz rozpuszczalność w wodzie.
Leki o niskiej masie cząsteczkowej (poniżej 500 Da), niskim stopniu wiązania z białkami (poniżej 80%) oraz wysokiej rozpuszczalności w wodzie są szczególnie podatne na usuwanie podczas dializy. Znajomość stopnia usuwalności leku podczas dializy jest kluczowa w farmakoterapii pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż może wymagać dostosowania dawki lub podania dodatkowej dawki leku po zabiegu dializy.
W praktyce klinicznej, dla wielu leków stosowanych u pacjentów dializowanych, opracowano specjalne schematy dawkowania uwzględniające czas trwania dializy oraz jej wpływ na stężenie leku w organizmie. Przykładami leków znacząco usuwanych podczas dializy są niektóre antybiotyki (np. aminoglikozydy), leki przeciwpadaczkowe (np. gabapentyna), leki przeciwgrzybicze oraz niektóre leki sercowo-naczyniowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Physioneal 40 Clear-Flex –
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40 CLEAR-FLEX, stosowany w dializie otrzewnowej, nie był przedmiotem specyficznych badań interakcji lekowych, jednak ze względu na mechanizm działania dializy istnieje ryzyko zmniejszenia stężenia leków dializowalnych we krwi pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia glikozydów nasercowych (np. digoksyny) oraz potasu w osoczu, aby zapobiec zatruciu naparstnicą. Roztwór zawiera elektrolity (Na, Ca, Mg, Cl) oraz bufory (wodorowęglan, mleczan), które mogą wpływać na metabolizm i działanie leków, zwłaszcza tych oddziałujących na gospodarkę wodno-elektrolitową. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów biochemicznych i dostosowanie dawkowania leków, zwłaszcza antyarytmicznych, hipotensyjnych, steroidów, leków wpływających na wapń oraz witaminy D i preparatów wapnia, aby uniknąć zaburzeń homeostazy elektrolitowej i ryzyka hiperkalcemii.
choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, działanie moczopędne, elektrolit, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, homeostaza potasu, indeks terapeutyczny, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek ulegający dializie, niewydolność nerek, parametr biochemiczny krwi, retencja sodu i wody, roztwór do dializy otrzewnowej, stężenie potasu w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zatrucie naparstnicą