choroba naczyniowo-nerkowa

Choroba naczyniowo-nerkowa (inaczej zwana nefropatią naczyniową) to schorzenie będące konsekwencją niedokrwienia miąższu nerek spowodowanego zwężeniem lub niedrożnością tętnic nerkowych lub ich odgałęzień. Najczęstszą przyczyną jest miażdżyca (ponad 90% przypadków), rzadziej dysplazja włóknisto-mięśniowa.

Zwężenie tętnicy nerkowej prowadzi do aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron, co skutkuje nadciśnieniem tętniczym (nadciśnienie naczyniowo-nerkowe), które może być oporne na leczenie farmakologiczne. Ponadto, długotrwałe niedokrwienie nerek prowadzi do ich stopniowego włóknienia i pogorszenia funkcji, co klinicznie manifestuje się jako przewlekła choroba nerek.

Diagnostyka choroby naczyniowo-nerkowej obejmuje badania obrazowe, takie jak ultrasonografia dopplerowska, angiografia TK lub MR oraz klasyczna angiografia. Podstawą leczenia jest kontrola nadciśnienia tętniczego oraz leczenie zabiegowe: angioplastyka z implantacją stentu lub, rzadziej, chirurgiczne udrożnienie tętnicy nerkowej. Wczesne rozpoznanie i leczenie mają kluczowe znaczenie dla zapobiegania nieodwracalnemu uszkodzeniu nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl