niedobór endogennego progesteronu

Niedobór endogennego progesteronu to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszoną produkcją progesteronu przez organizm, głównie przez ciałko żółte jajnika po owulacji oraz przez łożysko w czasie ciąży. Progesteron jest kluczowym hormonem steroidowym, odgrywającym istotną rolę w regulacji cyklu miesiączkowego, przygotowaniu endometrium do implantacji zarodka oraz utrzymaniu ciąży.

Przyczyny niedoboru endogennego progesteronu mogą być różnorodne i obejmują zaburzenia owulacji, niewydolność ciałka żółtego, przedwczesną niewydolność jajników, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia endokrynologiczne (np. niedoczynność tarczycy, hiperprolaktynemia), a także stres, intensywny wysiłek fizyczny czy niewłaściwą dietę. W okresie okołomenopauzalnym spadek produkcji progesteronu jest zjawiskiem fizjologicznym.

Kliniczne objawy niedoboru progesteronu mogą obejmować nieregularne cykle miesiączkowe, przedłużające się lub obfite krwawienia, zespół napięcia przedmiesiączkowego, trudności z zajściem w ciążę, poronienia nawykowe oraz zwiększone ryzyko porodów przedwczesnych. U kobiet niebędących w ciąży mogą wystąpić również objawy takie jak bezsenność, zmiany nastroju, migreny czy bolesność piersi.

Diagnostyka niedoboru progesteronu obejmuje oznaczenie stężenia progesteronu w surowicy krwi (najlepiej w fazie lutealnej cyklu), testy funkcji tarczycy, oznaczenie prolaktyny oraz inne badania hormonalne. W leczeniu stosuje się suplementację progesteronem (dopochwowo, doustnie lub domięśniowo), szczególnie w przypadku niepłodności, nawracających poronień czy zagrożenia porodem przedwczesnym.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl