upośledzenie sprawności

Upośledzenie sprawności (disability) to stan ograniczenia funkcjonalnego osoby, wynikający z choroby, urazu lub wady wrodzonej, który wpływa na zdolność wykonywania czynności uważanych za typowe dla człowieka. W terminologii medycznej rozróżnia się upośledzenie (impairment) jako utratę lub nieprawidłowość struktury lub funkcji, niesprawność (disability) jako ograniczenie aktywności oraz upośledzenie społeczne (handicap) oznaczające ograniczenie uczestnictwa w życiu społecznym.

Diagnostyka upośledzenia sprawności obejmuje ocenę kliniczną, badania funkcjonalne oraz ocenę skalami takimi jak ICF (International Classification of Functioning, Disability and Health), skala Barthel czy FIM (Functional Independence Measure). Określenie stopnia upośledzenia sprawności jest kluczowe dla zaplanowania odpowiedniej rehabilitacji, doboru sprzętu pomocniczego oraz określenia potrzeb socjalnych pacjenta.

Postępowanie terapeutyczne w przypadku upośledzenia sprawności wymaga podejścia interdyscyplinarnego z udziałem lekarzy różnych specjalności, fizjoterapeutów, ergoterapeutów, psychologów i pracowników socjalnych. Celem terapii jest maksymalizacja funkcjonalności pacjenta, zapobieganie powikłaniom oraz poprawa jakości życia poprzez adaptację środowiska i zastosowanie odpowiednich technologii wspierających.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl