centralny żylny cewnik naczyniowy

Centralny żylny cewnik naczyniowy (CVC – Central Venous Catheter) to specjalistyczne urządzenie medyczne wprowadzane do dużych żył centralnych, najczęściej do żyły szyjnej wewnętrznej, żyły podobojczykowej lub żyły udowej. Końcówka cewnika umieszczana jest w żyle głównej górnej lub dolnej, bądź w prawym przedsionku serca, co umożliwia bezpośredni dostęp do układu krążenia.

Centralny dostęp żylny stosowany jest w różnorodnych sytuacjach klinicznych, m.in. podczas intensywnej terapii, długotrwałego leczenia dożylnego, terapii przeciwnowotworowej, żywienia pozajelitowego, hemodializy oraz w przypadkach, gdy obwodowy dostęp żylny jest niemożliwy lub niewystarczający. CVC umożliwia podawanie leków drażniących, o wysokiej osmolarności, monitorowanie ciśnienia żylnego oraz pobieranie próbek krwi.

Implantacja CVC wymaga ścisłego przestrzegania zasad aseptyki i techniki sterylnej, najczęściej wykorzystuje się metodę Seldingera. Procedura ta może być wykonywana pod kontrolą USG, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo zabiegu i zmniejsza ryzyko powikłań. Do głównych powikłań związanych z CVC należą: zakażenia odcewnikowe, zakrzepica, odmę opłucnową, krwawienie, zator powietrzny oraz nieprawidłowe umiejscowienie cewnika.

Opieka nad pacjentem z założonym centralnym cewnikiem żylnym wymaga regularnej oceny miejsca wkłucia, płukania cewnika, zmiany opatrunków oraz odpowiedniego postępowania z zestawami infuzyjnymi. Właściwe prowadzenie pacjenta z CVC ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom i zapewnienia skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl