zespół Wallenberga

Zespół Wallenberga, znany również jako zespół tylnoboczny opuszki lub zespół boczny rdzenia przedłużonego, jest rzadkim schorzeniem neurologicznym wynikającym z niedokrwienia bocznej części rdzenia przedłużonego. Najczęstszą przyczyną jest zamknięcie tętnicy kręgowej lub dolnej tętnicy móżdżkowej tylnej, co prowadzi do zawału w obszarze zaopatrywanym przez te naczynia.

W obrazie klinicznym zespołu Wallenberga dominują charakterystyczne objawy uszkodzenia nerwów czaszkowych oraz dróg nerwowych przebiegających w obrębie rdzenia przedłużonego. Pacjenci prezentują zespół objawów obejmujący: zaburzenia połykania (dysfagia), chrypkę (dysfonia), oczopląs, zespół Hornera po stronie uszkodzenia (opadnięcie powieki, zwężenie źrenicy, zapadnięcie gałki ocznej), zaburzenia czucia na twarzy po stronie uszkodzenia oraz utratę czucia bólu i temperatury po przeciwnej stronie ciała (niedoczulica krzyżowa).

Diagnostyka zespołu Wallenberga opiera się głównie na badaniach neuroobrazowych – MRI mózgu z opcją dyfuzji oraz angiografii naczyń mózgowych. Leczenie w ostrej fazie polega na zapewnieniu drożności dróg oddechowych, podawaniu leków przeciwzakrzepowych i wdrożeniu rehabilitacji neurologicznej. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć pełny powrót do zdrowia może trwać miesiące, a niektóre objawy, szczególnie zaburzenia połykania, mogą utrzymywać się dłużej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl