oskrzeliki końcowe
Oskrzeliki końcowe to drobne rozgałęzienia drzewa oskrzelowego, stanowiące końcowy odcinek oskrzelików oddechowych. Mają średnicę około 0,5 mm i są ostatnim odcinkiem dróg oddechowych pozbawionym pęcherzyków płucnych. Ściany oskrzelików końcowych zbudowane są z nabłonka jednowarstwowego sześciennego, pozbawionego komórek kubkowych i gruczołów śluzowych.
Oskrzeliki końcowe przechodzą w oskrzeliki oddechowe, które już zawierają pojedyncze pęcherzyki płucne. Stanowią one granicę między strefą przewodzącą a strefą oddechową układu oddechowego. Z racji braku chrząstek i gruczołów śluzowych, oskrzeliki końcowe są szczególnie podatne na zmiany patologiczne w przebiegu chorób obturacyjnych płuc.
W patofizjologii chorób układu oddechowego, oskrzeliki końcowe odgrywają kluczową rolę. Ich dysfunkcja lub uszkodzenie występuje m.in. w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP), astmie oskrzelowej czy zapaleniu oskrzelików. Uszkodzenie tych struktur może prowadzić do zaburzeń wymiany gazowej i ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml
Ambroksol, będący metabolitem bromoheksyny i mukolitykiem z grupy R05CB06, działa poprzez depolimeryzację kwaśnych mukopolisacharydów w plwocinie, co prowadzi do zmniejszenia gęstości i lepkości wydzieliny dróg oddechowych oraz poprawy jej transportu. Lek normalizuje transport śluzowo-rzęskowy, przyspiesza regenerację nabłonka dróg oddechowych oraz stymuluje pneumocyty typu II do produkcji surfaktantu, kluczowego dla utrzymania napięcia powierzchniowego pęcherzyków płucnych. Ambroksol zwiększa wydzielanie śluzu, ułatwiając odkrztuszanie, łagodzi mokry kaszel i zmniejsza przyczepność śluzu do ścian oskrzeli, co może powodować początkowe, przejściowe zwiększenie objętości wydzieliny zależnej od dawki. Ponadto, lek zwiększa stężenie antybiotyków, takich jak amoksycylina, w wydzielinie oskrzelowo-płucnej, co jest istotne przy terapii skojarzonej.
ambroksol, bromoheksyna, chlorowodorek ambroksolu, drożność dróg oddechowych, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, działanie przeciwzapalne, lek mukolityczny, miejscowe działanie znieczulające, mokry kaszel, napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych, odkrztuszanie, oskrzeliki końcowe, plwocina, pneumocyty typu II, schorzenia dróg oddechowych, stres oksydacyjny, surfaktant, transport śluzowo-rzęskowy, wydzielina oskrzelowa, wydzielina oskrzelowo-płucna, wymiana gazowa, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Envil kaszel 30 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Envil kaszel, występuje w dawce 30 mg na tabletkę i należy do grupy mukolityków (kod ATC: R05CB06). Ambroksol, będący metabolitem bromoheksyny, wykazuje podwójne działanie: mukolityczne oraz wykrztuśne, poprzez stymulację pneumocytów typu II do produkcji surfaktantu. Surfaktant, złożony z fosfolipidów i białek, zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych, co ułatwia wymianę gazową i zapobiega zapadaniu się pęcherzyków oraz oskrzelików podczas wydechu.
ambroksolu chlorowodorek, bromoheksyna, dawka terapeutyczna, dawkowanie, działanie mukolityczne, działanie wykrztuśne, lek mukolityczny, lepkość wydzieliny, napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych, odkrztuszanie, oskrzeliki końcowe, pneumocyty typu II, surfaktant, surfaktant płucny, wydzielina dróg oddechowych, wydzielina oskrzelowa, wymiana gazowa