plwocina
Plwocina to wydzielina wytwarzana w płucach i drogach oddechowych, którą pacjent odkrztusza i wypluwają. Składa się głównie ze śluzu, komórek nabłonka, leukocytów oraz różnych mikroorganizmów. W praktyce klinicznej ocena plwociny stanowi ważne narzędzie diagnostyczne w chorobach układu oddechowego.
Badanie plwociny obejmuje ocenę makroskopową (barwa, konsystencja, zapach), mikroskopową oraz analizę mikrobiologiczną. Szczególne znaczenie ma w diagnostyce infekcji dróg oddechowych, gruźlicy, chorób nowotworowych oraz przewlekłych schorzeń płuc. Charakterystyczny wygląd plwociny może sugerować określone jednostki chorobowe – np. rdzawa w zapaleniu płuc pneumokokowym, ropna w ropniach płuc czy podbarwiona krwią w nowotworach.
Indukcja plwociny za pomocą inhalacji hipertonicznego roztworu soli jest metodą stosowaną w przypadku trudności z uzyskaniem materiału do badań, szczególnie u pacjentów z astmą czy przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Badanie cytologiczne plwociny indukowanej może wykazać eozynofilię jako marker stanu zapalnego w drogach oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzeli – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie oskrzeli to stan zapalny dolnych dróg oddechowych, obejmujący oskrzela, manifestujący się kaszlem, produkcją śluzu oraz dusznością. Wyróżnia się postać ostrą, najczęściej wirusową, trwającą do 3 tygodni, oraz przewlekłą, definiowaną jako kaszel z odkrztuszaniem plwociny przez minimum 3 miesiące w roku przez co najmniej 2 lata, często powiązaną z POChP. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz różnicowaniu z zapaleniem płuc (brak nacieków w RTG). Kluczowa jest ocena parametrów oddechowych, saturacji tlenem, charakteru wydzieliny oraz identyfikacja czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu i ekspozycja środowiskowa. Diagnozy pielęgniarskie obejmują m.in. nieefektywny kaszel, zaburzony wzorzec oddychania, ryzyko zaburzeń wymiany gazowej oraz deficyt wiedzy dotyczący choroby i leczenia.
badanie fizykalne, dolne drogi oddechowe, drenaż ułożeniowy, duszność wysiłkowa, fizjoterapia klatki piersiowej, infekcja wirusowa, lek mukolityczny, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, lek wykrztuśny, nawilżacz, nebulizator, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, odkrztuszanie plwociny, ostre zapalenie oskrzeli, plwocina, pozycja Fowlera, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, pulsoksymetr, rehabilitacja pulmonologiczna, rtg klatki piersiowej, saturacja tlenem, świszczący oddech, terapia tlenowa, upośledzenie wymiany gazowej, zaburzony wzorzec oddychania, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Legionelloza – Epidemiologia
Legionelloza, wywoływana przez bakterie Legionella, najczęściej manifestuje się jako choroba legionistów – ciężkie zapalenie płuc z 10% wskaźnikiem śmiertelności, oraz łagodniejsza gorączka Pontiac. Zachorowalność w krajach rozwiniętych wynosi około 10-15 przypadków na milion mieszkańców rocznie, z wyższą częstością u osób powyżej 50. roku życia, palaczy, pacjentów z chorobami przewlekłymi i immunosupresją. W UE wskaźnik zgłaszalności wzrósł do 2,4/100 000 w 2021 r., z najwyższymi wartościami we Włoszech (5,19/100 000 w 2022 r.). Legionelloza wykazuje sezonowość – szczyt zachorowań przypada na lato i wczesną jesień, co koreluje z wyższą temperaturą wody sprzyjającą namnażaniu bakterii. Źródłem zakażeń są instalacje wodne budynków, wanny z hydromasażem, klimatyzacja i wieże chłodnicze, a transmisja następuje głównie przez inhalację aerozolu. W placówkach opieki zdrowotnej legionelloza ma szczególnie wysoki wskaźnik śmiertelności (~25%), co podkreśla konieczność monitorowania i kontroli systemów wodnych.
badanie epidemiologiczne, choroba legionistów, choroba nowotworowa, gorączka Pontiac, inhalacja aerozolu, klimatyzacja, legionella, Legionella pneumophila, lek immunosupresyjny, nadzór epidemiologiczny, nawilżacz powietrza, niewydolność nerek, PCR, plwocina, POChP, pozaszpitalne zapalenie płuc, próbka z dróg oddechowych, przewlekła choroba płuc, rozedma, sekwencjonowanie genomu, sezonowość choroby, system wodny budynku, wieża chłodnicza, wskaźnik śmiertelności, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Interakcje
Ambroksol, wykorzystywany jako mukolityk i sekretolityk w terapii schorzeń dróg oddechowych z zaburzeniami wydzielania śluzu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest jednoczesne stosowanie ambroksolu z antybiotykami takimi jak amoksycylina, cefuroksym, erytromycyna, doksycyklina oraz ampicylina, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w miąższu płucnym, wydzielinie oskrzelowo-płucnej oraz plwocinie, co może poprawić skuteczność leczenia infekcji dróg oddechowych. Z kolei łączenie ambroksolu z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeiną) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko osłabienia odruchu kaszlowego i zalegania śluzu, co może pogorszyć przebieg choroby. Ponadto, współstosowanie ambroksolu z teofiliną może nasilać efekt terapeutyczny obu leków, co wymaga monitorowania pacjenta.
ambroksol chlorowodorek, amoksycylina, ampicylina, antybiotykoterapia, cefuroksym, dekstrometorfan, doksycyklina, drzewo oskrzelowe, działanie mukolityczne, działanie niepożądane leku, erytromycyna, hamowanie wydzielania śluzu, infekcja dróg oddechowych, kodeina, lek antycholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, miąższ płucny, odkrztuszanie śluzu, ośrodkowy układ nerwowy, plwocina, schorzenia dróg oddechowych, teofilina, wydzielina oskrzelowo-płucna - Leksykon substancji czynnych
Olejek cedrowy – Właściwości farmakodynamiczne
Olejek cedrowy (Cedri oleum) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Rub-Arom (0,75 g/100 g) i Vicks VapoRub (ilość nieokreślona), stosowanych miejscowo w leczeniu objawów przeziębienia i kaszlu. W preparatach tych olejek cedrowy współdziała z kamforą racemiczną (5,00 g/100 g), lewomentolem (2,75 g/100 g), olejkiem eukaliptusowym (1,50 g/100 g), olejkiem terpentynowym (5,00 g/100 g) oraz tymolem (0,25 g/100 g w Rub-Arom). Kompozycja ta wykazuje synergistyczne działanie przeciwkaszlowe i łagodzące objawy infekcji górnych dróg oddechowych, potwierdzone w badaniach klinicznych trwających ponad 40 lat. Preparaty te nie posiadają przydzielonego kodu ATC ze względu na ich naturalny, złożony charakter.
drożność dróg oddechowych, drożność nosa, działanie przeciwkaszlowe, działanie synergistyczne, kamfora, klasyfikacja ATC, lewomentol, maść, objętość wdechowa, objętość wydechowa, obrzęk błony śluzowej nosa, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, odkrztuszanie, olejek cedrowy, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, opór oskrzelowy, ostre zapalenie górnych dróg oddechowych, plwocina, przepływ powietrza, przewlekły kaszel, przeziębienie, rozszerzenie naczyń, rynomanometria, rynoskopia, tymol, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksol, klasyfikowany jako lek mukolityczny (kod ATC R05CB06), wykazuje wielokierunkowe działanie na drogi oddechowe, zwiększając wydzielanie śluzu oraz stymulując produkcję surfaktantu płucnego. Poprawia funkcjonowanie rzęsek nabłonka układu oddechowego, co skutkuje usprawnieniem klirensu śluzowo-rzęskowego i ułatwia odkrztuszanie oraz łagodzi kaszel. Dodatkowo ambroksol wykazuje miejscowe działanie znieczulające poprzez odwracalne blokowanie kanałów sodowych w neuronach, co potwierdzono w badaniach in vitro i na modelu oka królika. W badaniach klinicznych u pacjentów z POChP stosowanie ambroksolu w dawce 75 mg przez 6 miesięcy znacząco zmniejszyło liczbę zaostrzeń choroby oraz poprawiło objawy takie jak trudności z odkrztuszaniem, kaszel, duszność i wyniki badania osłuchowego.
ambroksol, amoksycylina, antybiotykoterapia, badanie osłuchowe, blokowanie kanałów sodowych, cefuroksym, chlorowodorek ambroksolu, duszność, erytromycyna, infekcja dróg oddechowych, kaszel, klirens śluzowo-rzęskowy, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, odkrztuszanie wydzieliny, plwocina, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rzęski nabłonka, surfaktant płucny, wydzielina oskrzelowo-płucna, zaostrzenie choroby - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie klatki piersiowej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zakażenia klatki piersiowej obejmują infekcje dużych dróg oddechowych (oskrzeli) oraz pęcherzyków płucnych (zapalenie płuc), najczęściej o etiologii wirusowej (zapalenie oskrzeli) lub bakteryjnej (zapalenie płuc). Diagnostyka pielęgniarska powinna uwzględniać szczegółowy wywiad, ocenę funkcji oddechowej (częstość, głębokość oddechów, szmery osłuchowe), saturację tlenem (pulsoksymetria), stan nawodnienia, obecność sinicy oraz charakter plwociny. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to m.in. nieefektywne oczyszczanie dróg oddechowych, zaburzenia wymiany gazowej, ryzyko niedoboru płynów (z uwzględnieniem utraty płynów przez gorączkę, pocenie, hiperwentylację), a także ostry ból i ryzyko rozprzestrzeniania się infekcji. Interwencje obejmują techniki usprawniające drenaż oskrzeli (pozycjonowanie z uniesieniem wezgłowia do 30-40°), nawilżanie powietrza, tlenoterapię monitorowaną saturacją, odpowiednie nawodnienie (minimum 2 litry/dobę), wsparcie żywieniowe, kontrolę bólu oraz edukację pacjenta w zakresie samoopieki i przestrzegania zaleceń terapeutycznych.
bakteria, błona pęcherzykowo-włośniczkowa, drenaż oskrzelowy, duszność, fizjoterapia klatki piersiowej, funkcja oddechowa, gazometria, grypa, hipoksja, infekcja górnych dróg oddechowych, leki mukolityczne, leki przeciwkaszlowe, oczyszczanie dróg oddechowych, plwocina, pozaszpitalne zapalenie płuc, przeziębienie, pulsoksymetria, saturacja tlenu, sinica, spirometria zachęcająca, świsty oddechowe, szczepienie przeciwko pneumokokom, szmery oddechowe, tlenoterapia, trzeszczenia, wirus, wymiana gazowa, zakażenie klatki piersiowej, zapalenie miąższu płucnego, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Mucosolvan, zawierający ambroksolu chlorowodorek (kod ATC R05CB06), wykazuje wielokierunkowe działanie mukolityczne i przeciwzapalne w obrębie układu oddechowego. Ambroksol zwiększa wydzielanie śluzu oraz produkcję surfaktantu płucnego, co poprawia funkcję ochronną dróg oddechowych i klirens śluzowo-rzęskowy, ułatwiając odkrztuszanie. Ponadto, lek wykazuje miejscowe działanie znieczulające poprzez odwracalne blokowanie kanałów sodowych w neuronach, co potwierdzono w badaniach in vitro i na modelu oka królika. Ambroksol redukuje również uwalnianie cytokin prozapalnych z komórek jednojądrzastych i wielojądrzastych, co przyczynia się do łagodzenia stanu zapalnego w drogach oddechowych. Badania kliniczne potwierdziły skuteczność leku w redukcji bólu i zaczerwienienia gardła oraz dyskomfortu w obrębie ucha, nosa i tchawicy po inhalacji. Dodatkowo, ambroksolu chlorowodorek zwiększa stężenie antybiotyków takich jak amoksycylina, cefuroksym i erytromycyna w wydzielinie oskrzelowo-płucnej oraz plwocinie, co może wzmacniać efektywność antybiotykoterapii w infekcjach dróg oddechowych. Mechanizmy działania obejmują poprawę transportu śluzu, działanie przeciwzapalne oraz miejscowe znieczulenie, co przekłada się na szybkie złagodzenie objawów i poprawę komfortu pacjentów. Wskazania do stosowania Mucosolvanu obejmują stany zapalne i infekcje górnych oraz dolnych dróg oddechowych, gdzie ułatwienie odkrztuszania i zmniejszenie bólu są kluczowe dla terapii.
ambroksolu chlorowodorek, amoksycylina, antybiotykoterapia, blokowanie kanałów sodowych, cefuroksym, cytokiny, działanie przeciwzapalne, działanie znieczulające miejscowe, erytromycyna, górne drogi oddechowe, infekcja dróg oddechowych, klirens śluzowo-rzęskowy, komórki jednojądrzaste, komórki wielojądrzaste, lek mukolityczny, nabłonek układu oddechowego, plwocina, surfaktant płucny, wydzielina oskrzelowo-płucna, zapalenie gardła - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroxol Aflofarm 15 mg/5 ml
Ambroksol Aflofarm w dawce 15 mg/5 ml (syrop) jest lekiem mukolitycznym z grupy R05CB06, zawierającym ambroksolu chlorowodorek, stosowanym w terapii schorzeń dróg oddechowych z nadmiernym wytwarzaniem gęstej wydzieliny. Mechanizm działania opiera się na depolimeryzacji kwaśnych mukopolisacharydów, co prowadzi do zmniejszenia gęstości i lepkości śluzu oraz ułatwia jego transport i odkrztuszanie. Ambroksol stymuluje również pneumocyty typu II do produkcji surfaktantu płucnego, który redukuje napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych, zapobiegając ich zapadaniu się i poprawiając wymianę gazową. W początkowej fazie terapii obserwuje się przejściowe zwiększenie objętości wydzieliny, co jest efektem terapeutycznym i świadczy o skuteczności leku.
ambroksolu chlorowodorek, antybiotykoterapia, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, działanie przeciwzapalne, działanie wykrztuśne, efekt terapeutyczny, miejscowe działanie znieczulające, mokry kaszel, nadmierne wytwarzanie wydzieliny, napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych, oczyszczanie dróg oddechowych, pęcherzyki płucne, plwocina, pneumocyty typu II, schorzenie dróg oddechowych, śluz oskrzelowy, surfaktant płucny, terapia antybiotykowa, transport śluzowo-rzęskowy, wydzielina oskrzelowa, wydzielina oskrzelowo-płucna, zakażenie układu oddechowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroxol Rivopharm 30 mg/5ml
Ambroksol Rivopharm, zawierający chlorowodorek ambroksolu w stężeniu 6 mg/ml (30 mg/5 ml), jest lekiem mukolitycznym o działaniu sekretolitycznym i sekretomotorycznym, rozpoczynającym efekt terapeutyczny około 30 minut po podaniu doustnym, utrzymującym się przez 6-12 godzin w zależności od dawki. Ambroksol redukuje lepkość śluzu, ułatwiając jego odkrztuszanie, oraz aktywuje rzęski nabłonka dróg oddechowych, co poprawia mechanizm oczyszczania dróg oddechowych. Ponadto lek stymuluje produkcję surfaktantu płucnego poprzez wpływ na pneumocyty typu 2 i komórki Clary, co wspiera prawidłową czynność płuc zarówno u dorosłych, jak i u płodów. Właściwości te zostały potwierdzone w badaniach in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt.
amoksycylina, bromheksyna, cefuroksym, chlorowodorek ambroksolu, droga oddechowa, działanie sekretolityczne, erytromycyna, komórka Clary, lek mukolityczny, lepkość śluzu, pęcherzyk płucny, plwocina, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rzęski nabłonka oddechowego, surfaktant płucny, transport rzęskowy, wydzielina oskrzelowa - Leksykon chorób i schorzeń
Pneumonitis – Objawy
Pneumonitis to zapalenie miąższu płucnego o podłożu immunologicznym, różniące się od infekcyjnego zapalenia płuc (pneumonia). Etiologia obejmuje reakcje na alergeny, substancje drażniące, leki oraz czynniki środowiskowe, prowadząc do zapalenia pęcherzyków płucnych i zaburzeń wymiany gazowej. Klinicznie wyróżnia się formy ostre, podostre i przewlekłe, z objawami takimi jak duszność, suchy kaszel, gorączka, zmęczenie, utrata masy ciała oraz bóle mięśniowo-stawowe. Ostre pneumonitis rozwija się zwykle w ciągu 4-6 godzin po ekspozycji i ustępuje w ciągu 12 godzin do kilku dni po eliminacji czynnika wywołującego. Przewlekłe postaci, występujące u około 5% pacjentów, charakteryzują się utrzymującym się kaszlem, dusznością wysiłkową, sinicą i palcami pałeczkowatymi, a ich przebieg może prowadzić do nieodwracalnego włóknienia płuc, nadciśnienia płucnego i niewydolności serca.
ciśnienie krwi, dezorientacja, duszność, gorączka, kortykosteroidy, miąższ płuc, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność prawokomorowa serca, oddychanie, palce pałeczkowate, pęcherzyki płucne, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, plwocina, pneumonitis, pneumonitis popromienne, pulsoksymetr, radioterapia, sinica, suchy kaszel, terapia tlenowa, układ oddechowy, utrata apetytu, włóknienie płuc, zapalenie płuc, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Envil kaszel 30 mg/5 ml
Envil kaszel, zawierający 30 mg/5 ml ambroksolu chlorowodorku w formie syropu, jest wskazany jako lek wspomagający w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych z utrudnionym odkrztuszaniem lepkiej wydzieliny oskrzelowej. Wskazania obejmują rozedmę płuc, astmę oskrzelową, rozstrzenie oskrzeli, mukowiscydozę, zapalenie oskrzeli oraz zapalenie krtani. Ambroksol działa poprzez zwiększenie wydzielania śluzu i stymulację produkcji surfaktantu przez pneumocyty typu II, co prowadzi do rozrzedzenia gęstej wydzieliny i ułatwia jej usuwanie. Preparat jest szczególnie przydatny u pacjentów z zaleganiem lepkiej plwociny, co jest istotnym elementem patofizjologii wymienionych schorzeń i nasilenia objawów klinicznych.
ambroksol chlorowodorek, astma oskrzelowa, choroba dróg oddechowych, etanol, glikol propylenowy, infekcja dróg oddechowych, kaszel produktywny, kwas benzoesowy, mukowiscydoza, odkrztuszanie wydzieliny oskrzelowej, plwocina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, sorbitol, surfaktant, trudność w połykaniu, wydzielanie śluzu, zaleganie wydzieliny, zaostrzenie astmy, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tobramycin Via pharma 300 mg/5 ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk bakteriobójczy produkowany przez Streptomyces tenebrarius, działa poprzez zaburzenie syntezy białek bakteryjnych, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej i śmierci komórki. W leczeniu mukowiscydozy, szczególnie zakażeń Pseudomonas aeruginosa, tobramycyna podawana wziewnie wymaga osiągnięcia stężeń w plwocinie 10- do 25-krotnie wyższych niż minimalne stężenie hamujące (MIC), ze względu na hamujące działanie plwociny na aktywność antybiotyku. Badania kliniczne potwierdziły, że u 97% pacjentów stężenia leku w plwocinie były co najmniej 10-krotnie wyższe od MIC, a u 95% nawet 25-krotnie wyższe, co korelowało z poprawą kliniczną, nawet w przypadku szczepów o MIC przekraczającym standardowe progi wrażliwości stosowane dla podania pozajelitowego.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, Aspergillus, Burkholderia cepacia, czynność płuc, jednostki tworzące kolonie, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nebulizator, oporność na aminoglikozydy, plwocina, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophila, Streptomyces tenebrarius, synteza białka, tobramycyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Unituss Junior, zawierający 60 mg lewodropropizyny w 10 ml syropu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (4 g/10 ml), parahydroksybenzoesan metylu (13 mg/10 ml), parahydroksybenzoesan propylu (2 mg/10 ml), glikol propylenowy (7,5 mg/10 ml) oraz śladowe ilości etanolu (<0,0009 mg/10 ml). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z kaszlem produktywnym, mukowiscydozą, zespołem Kartagenera, pierwotną dyskinezą rzęsek oraz innymi zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny i zwiększonego ryzyka infekcji dróg oddechowych. Ponadto, Unituss Junior jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
dyskineza rzęsek, glikol propylenowy, infekcja dolnych dróg oddechowych, kaszel produktywny, lek przeciwkaszlowy, lewodropropizyna, mukowiscydoza, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, odwrócenie trzewi, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pierwotna dyskineza rzęsek, plwocina, reakcja alergiczna, rozstrzenie oskrzeli, sacharaza-izomaltaza, situs inversus, wydzielina oskrzelowa, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pectolvan 7 mg/ml
Syrop Pectolvan o stężeniu 7 mg/ml, zawierający suchy wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) jako substancję czynną, jest roślinnym produktem leczniczym stosowanym jako środek wykrztuśny w leczeniu kaszlu produktywnego. Preparat jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2. roku życia, natomiast nie zaleca się jego stosowania u dzieci poniżej 2 lat. Mechanizm działania opiera się na właściwościach mukolitycznych i wykrztuśnych wyciągu, co prowadzi do rozrzedzenia śluzu i ułatwienia odkrztuszania wydzieliny z dróg oddechowych, a także łagodzenia objawów kaszlu mokrego. Syrop ma jasnobrązową barwę i wiśniowy, słodki smak owocowy, a jego skład obejmuje także sorbitol w ilości 0,385 g/ml, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją fruktozy lub zaburzeniami metabolizmu sorbitolu.
drogi oddechowe, Drug Extract Ratio, działanie mukolityczne, działanie wykrztuśne, etanol, Hedera helix, kaszel produktywny, kaszel wydzielniczy, nietolerancja fruktozy, odkrztuszanie wydzieliny, plwocina, rozrzedzenie śluzu, sorbitol, środek wykrztuśny, syrop leczniczy, wyciąg z liści bluszczu, wydzielina dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Niewydolność serca – Objawy
Niewydolność serca (NS) to stan, w którym serce nie jest w stanie efektywnie pompować krwi, co prowadzi do objawów takich jak duszność, zmęczenie, obrzęki obwodowe oraz kaszel z odkrztuszaniem plwociny, czasem z domieszką krwi. Objawy różnią się w zależności od zajętej strony serca: lewokomorowa NS manifestuje się dusznością, zmęczeniem i sinicą, natomiast prawokomorowa NS objawia się obrzękami, bólem brzucha i przyrostem masy ciała. Klasyfikacja choroby obejmuje cztery stadia (A-D) oraz klasyfikację NYHA (I-IV), które pomagają ocenić zaawansowanie i nasilenie objawów, od braku symptomów w stadium A do objawów w spoczynku w stadium D. Warto zwrócić uwagę na nagły przyrost masy ciała ≥2,3 kg w ciągu kilku dni, nasilającą się duszność, ból w klatce piersiowej czy omdlenia jako wskazania do pilnej konsultacji lekarskiej.
anoreksja, biomarkery sercowe, ból w klatce piersiowej, digoksyna, diuretyk, duszność, dyspnea, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, niewydolność lewokomorowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk brzuszny, ortopnea, palpitacje, plwocina, przeszczep serca, retencja płynów, sinica, stan przedomdleniowy, strukturalna choroba serca, świszczący oddech, tolerancja wysiłku, uporczywy kaszel, zaburzenia poznawcze, zawał serca, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Porost islandzki – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Porost islandzki (Cetraria islandica) jest stosowany głównie w terapii wspomagającej układ oddechowy oraz odpornościowy, jednak wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Wskazane jest monitorowanie objawów infekcji takich jak gorączka, duszności czy ropna plwocina, które mogą wskazywać na konieczność konsultacji lekarskiej. U pacjentów z niewydolnością krążenia należy zwrócić uwagę na symptomy zaostrzenia choroby podstawowej, w tym zapalenie skóry kończyn dolnych, zakrzepowe zapalenie żył, stwardnienie podskórne, silny ból, owrzodzenia, obrzęk nóg oraz objawy niewydolności serca i nerek. Terapia powinna być oceniana po 4 tygodniach; brak poprawy lub nasilenie objawów wymaga rewizji leczenia. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba wątroby, cukrzyca, drogi oddechowe, duszność, etanol, gorączka, infekcja, jednostka chlebowa, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, owrzodzenie, padaczka, Padma 28, Pectosol, plwocina, porost islandzki, stwardnienie podskórne, układ odpornościowy, uzależnienie od alkoholu, węglowodany przyswajalne, zakrzepowe zapalenie żył, zaostrzenie choroby, zapalenie skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml
Ambroksol Dr. Max w syropie o stężeniu 15 mg/5 ml wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z antybiotykami takimi jak amoksycylina, erytromycyna oraz cefuroksym, gdzie obserwuje się zwiększenie ich stężenia w śluzie oskrzelowym i plwocinie, co może korzystnie wpływać na skuteczność terapii przeciwbakteryjnej. Z kolei jednoczesne stosowanie ambroksolu z opioidowymi lekami przeciwkaszlowymi, np. kodeiną, jest przeciwwskazane ze względu na hamowanie odruchu kaszlowego i utrudnienie odkrztuszania, co jest sprzeczne z mechanizmem działania ambroksolu. W pozostałych grupach leków nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji, a ryzyko nadmiernego upłynnienia wydzieliny przy łączeniu z innymi mukolitykami (acetylocysteiną, karbocysteiną) jest niskie i zwykle unika się takiego skojarzenia.
acetylocysteina, ambroksol, amoksycylina, benzoesan sodu, cefuroksym, chlorowodorek ambroksolu, drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, działanie sedatywne, erytromycyna, interakcje lekowe, karbocysteina, kodeina, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, odkrztuszanie, odwodnienie organizmu, plwocina, śluz oskrzelowy, sorbitol, terapia przeciwbakteryjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambrosan 30 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambrosan (kod ATC R05CB06), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne w leczeniu schorzeń układu oddechowego. Jego podstawowy mechanizm polega na stymulacji wydzielania śluzu oraz zwiększeniu produkcji surfaktantu płucnego, co poprawia funkcję pęcherzyków płucnych i ułatwia odkrztuszanie poprzez poprawę klirensu śluzowo-rzęskowego. Ponadto ambroksol wykazuje miejscowe działanie znieczulające poprzez odwracalne blokowanie kanałów sodowych w neuronach, co przekłada się na zmniejszenie bólu gardła. Dodatkowo substancja ta wykazuje działanie przeciwzapalne, redukując uwalnianie cytokin z komórek jedno- i wielojądrzastych, co jest istotne w terapii stanów zapalnych dróg oddechowych. Ambroksol zwiększa także penetrację antybiotyków (amoksycylina, cefuroksym, erytromycyna) do wydzieliny oskrzelowo-płucnej, potencjalnie zwiększając skuteczność antybiotykoterapii.
ambroksol, antybiotykoterapia, ból gardła, cytokina, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwzapalne, działanie sekretolityczne, górne drogi oddechowe, kanał sodowy, kaszel, klirens śluzowo-rzęskowy, lek mukolityczny, pęcherzyk płucny, plwocina, rzęski nabłonka oddechowego, schorzenie dróg oddechowych, surfaktant płucny, transport wydzieliny, wydzielina oskrzelowo-płucna - Leksykon substancji czynnych
Tymol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tymol (2-izopropylo-5-metylofenol) jest składnikiem aktywnym stosowanym miejscowo i doustnie, m.in. w maściach (Vicks VapoRub, Rub-Arom) oraz syropach (Bronchosol, Syrop tymiankowy złożony). Wskazane jest unikanie aplikacji na uszkodzoną skórę, błony śluzowe oraz otwarte rany. Preparaty miejscowe należy stosować na ograniczone powierzchnie, unikając okolic głowy i szyi, zwłaszcza oczu i ust. W przypadku nadwrażliwości objawiającej się zaczerwienieniem skóry lub rumieniem, konieczne jest przerwanie terapii. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z padaczką oraz u dzieci poniżej określonych granic wiekowych (np. Vicks VapoRub nie dla dzieci <5 lat, Bronchosol <4 lat, Syrop tymiankowy złożony <6 lat). Preparaty doustne mogą drażnić nerki i powodować białkomocz, a także są przeciwwskazane u pacjentów z uszkodzeniem mózgu i chorobami psychicznymi. Syropy zawierają etanol (do 8% m/v w Syropie tymiankowym złożonym, co odpowiada do 1200 mg alkoholu na 15 ml dawki) oraz sacharozę (np. Bronchosol 4,2 g sacharozy na 5 ml), co wymaga uwagi u osób z chorobą alkoholową, cukrzycą oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
białkomocz, błona śluzowa, choroba psychiczna, choroba wątroby, cukrzyca, drgawka, duszność, epilepsja, etanol, glikol propylenowy, kwas salicylowy, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, ostre zatrucie, padaczka, plwocina, podrażnienie nerek, podrażnienie skóry, podrażnienie żołądka, ropna wydzielina, ruch robaczkowy, rumień, sacharoza, tymol, uszkodzenie mózgu, wrzód żołądka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bramitob 300 mg/4 ml
Bramitob to roztwór do nebulizacji zawierający 300 mg tobramycyny w 4 ml, należący do aminoglikozydów przeciwbakteryjnych (ATC: J01GB01). Tobramycyna działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białka bakteryjnego, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej i śmierci bakterii. W leczeniu mukowiscydozy stosuje się ją wziewnie, co wymaga stężeń w plwocinie 10-25 razy wyższych niż minimalne stężenie hamujące (MIC) dla Pseudomonas aeruginosa, ze względu na hamujący wpływ plwociny na aktywność leku. Badania kliniczne wykazały, że u 90% pacjentów stężenia tobramycyny w plwocinie przekraczały 10-krotne, a u 84% – 25-krotne wartości MIC dla P. aeruginosa, co korelowało z poprawą czynności płuc, zwłaszcza przy MIC poniżej 128 µg/ml. Wrażliwe na tobramycynę są P. aeruginosa, Haemophilus influenzae i Staphylococcus aureus, natomiast Burkholderia cepacia, Stenotrophomonas maltophilia i Alcaligens xylosoxidans wykazują oporność.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, Aspergillus, Burkholderia cepacia, czynność płuc, działanie bakteriobójcze, Haemophilus influenzae, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, nebulizacja, nieprzepuszczalność błony komórkowej, oporność na antybiotyki, plwocina, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophilia, Streptomyces tenebrarius, tobramycyna, zakażenie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroxoli hydrochloridum Fontane 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, pochodna benzylaminy i metabolit bromoheksyny, jest lekiem mukolitycznym z grupy R05CB06, stosowanym w terapii kaszlu i przeziębienia. Jego mechanizm działania obejmuje zarówno efekt sekretolityczny, zwiększający wydzielanie surowiczej wydzieliny oskrzelowej, jak i sekretomotoryczny, ułatwiający transport śluzu poprzez pobudzenie nabłonka migawkowego. Ambroksol stymuluje również układ surfaktantu płucnego, działając na pneumocyty typu II oraz komórki Clara, co poprawia funkcję pęcherzyków płucnych i zapobiega ich zapadaniu. Po podaniu doustnym efekt terapeutyczny pojawia się średnio po 30 minutach i utrzymuje się od 6 do 12 godzin, zależnie od dawki.
ambroksol, ambroksolu chlorowodorek, amoksycylina, antybiotyk, bromoheksyna, cefuroksym, doksycyklina, działanie sekretolityczne, działanie sekretomotoryczne, działanie terapeutyczne, erytromycyna, komórka Clara, kwas benzoesowy, lek mukolityczny, mechanizm działania, nabłonek migawkowy, pęcherzyk płucny, plwocina, pneumocyt typu II, sorbitol, surfaktant płucny, wydzielina oskrzelowo-płucna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bronchosol Solid
Produkt leczniczy Bronchosol Solid, zawierający 75 mg wyciągu z ziela tymianku oraz 37,5 mg wyciągu z korzenia pierwiosnka w jednej tabletce powlekanej, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Należy monitorować objawy sugerujące infekcję bakteryjną, takie jak duszność, gorączka powyżej 38°C oraz ropna plwocina, które mogą wskazywać na zaostrzenie choroby podstawowej lub rozwój powikłań. U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zwłaszcza z zapaleniem żołądka lub chorobą wrzodową, stosowanie preparatu może nasilać podrażnienie błony śluzowej, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji terapii. W przypadku nasilenia objawów chorobowych należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
choroba przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka, dieta niskosodowa, duszność, gorączka, infekcja bakteryjna, nasilenie objawów, plwocina, ropna plwocina, tabletka powlekana, wrzód żołądka, wyciąg z korzenia pierwiosnka, wyciąg z ziela tymianku, zapalenie żołądka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml
Ambroksol, będący metabolitem bromoheksyny i mukolitykiem z grupy R05CB06, działa poprzez depolimeryzację kwaśnych mukopolisacharydów w plwocinie, co prowadzi do zmniejszenia gęstości i lepkości wydzieliny dróg oddechowych oraz poprawy jej transportu. Lek normalizuje transport śluzowo-rzęskowy, przyspiesza regenerację nabłonka dróg oddechowych oraz stymuluje pneumocyty typu II do produkcji surfaktantu, kluczowego dla utrzymania napięcia powierzchniowego pęcherzyków płucnych. Ambroksol zwiększa wydzielanie śluzu, ułatwiając odkrztuszanie, łagodzi mokry kaszel i zmniejsza przyczepność śluzu do ścian oskrzeli, co może powodować początkowe, przejściowe zwiększenie objętości wydzieliny zależnej od dawki. Ponadto, lek zwiększa stężenie antybiotyków, takich jak amoksycylina, w wydzielinie oskrzelowo-płucnej, co jest istotne przy terapii skojarzonej.
ambroksol, bromoheksyna, chlorowodorek ambroksolu, drożność dróg oddechowych, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, działanie przeciwzapalne, lek mukolityczny, miejscowe działanie znieczulające, mokry kaszel, napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych, odkrztuszanie, oskrzeliki końcowe, plwocina, pneumocyty typu II, schorzenia dróg oddechowych, stres oksydacyjny, surfaktant, transport śluzowo-rzęskowy, wydzielina oskrzelowa, wydzielina oskrzelowo-płucna, wymiana gazowa, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pelafen MED
Pelafen MED to preparat zawierający 20 mg suchego wyciągu z korzenia Pelargonium sidoides i/lub Pelargonium reniforme, stosowany w terapii infekcji dróg oddechowych. W trakcie leczenia należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów takich jak duszność, gorączka, odkrztuszanie krwistej lub ropnej wydzieliny oraz brak poprawy po 7 dniach terapii, co może wskazywać na powikłania wymagające interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sugerujące hepatotoksyczność, w tym żółtaczkę, bóle w prawym podżebrzu, ciemne zabarwienie moczu, odbarwienie stolca, zmęczenie, nudności i wymioty, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
antybiotykoterapia, diagnostyka wątroby, duszność, hepatotoksyczność, infekcja, krwista wydzielina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, plwocina, przewlekłe objawy, ropna wydzielina, wyciąg z korzenia pelargonii, zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – MUCOATAC 600 mg
MUCOATAC, zawierający 600 mg acetylocysteiny w tabletce musującej, jest lekiem mukolitycznym z grupy R05C B01, stosowanym w leczeniu ostrych i przewlekłych schorzeń układu oddechowego z gęstą, lepką wydzieliną śluzowo-ropną. Acetylocysteina działa poprzez depolimeryzację kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, co upłynnia śluz i poprawia klirens śluzowo-rzęskowy. Ponadto wykazuje silne działanie antyoksydacyjne dzięki wolnej grupie tiolowej (-SH), chroniąc α1-antytrypsynę przed inaktywacją przez kwas podchlorawy (HClO), powstający w wyniku aktywności mieloperoksydazy fagocytów. Wewnątrzkomórkowo acetylocysteina jest dezacetylowana do L-cysteiny, kluczowego substratu do syntezy glutationu (GSH), który pełni rolę głównego mechanizmu obronnego komórek przed wolnymi rodnikami i cytotoksycznym działaniem paracetamolu.
acetylocysteina, alfa1-antytrypsyna, depolimeryzacja kompleksów mukoproteinowych, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, elastaza, glutation, klirens śluzowo-rzęskowy, L-cysteina, lek mukolityczny, mukowiscydoza, natężona pojemność życiowa, plwocina, pojemność wdechowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pułapka powietrzna, samoistne włóknienie płuc, zdolność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orilukast 4 mg
Montelukast, będący składnikiem Orilukastu, jest antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, stosowanym w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych. Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), które wywołują skurcz oskrzeli, zwiększone wydzielanie śluzu, wzrost przepuszczalności naczyń oraz napływ eozynofilów. Montelukast wykazuje szybkie działanie rozszerzające oskrzela, obserwowane już po 2 godzinach od podania doustnego, a dawka 10 mg/dobę u dorosłych znacząco poprawia parametry spirometryczne: FEV1 wzrasta o 10,4% (vs 2,7% placebo), poranny PEFR o 24,5 L/min (vs 3,3 L/min placebo), a zużycie β-agonistów zmniejsza się o 26,1% (vs 4,6% placebo). Ponadto, montelukast redukuje liczbę eozynofilów we krwi obwodowej i drogach oddechowych, co koreluje z poprawą kontroli astmy zarówno u dorosłych, jak i u dzieci (2-14 lat). W terapii skojarzonej z wziewnym beklometazonem montelukast zwiększa FEV1 o 5,43% (vs 1,04% monoterapia) i zmniejsza zużycie β-agonistów o 8,7% (vs wzrost 2,64% monoterapia), umożliwiając szybszą reakcję na leczenie.
antagonista receptora leukotrienowego, astma łagodna, astma sporadyczna, beta-agonista, choroba obturacyjna dróg oddechowych, eozynofil, komórka tuczna, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, kromoglikan sodowy, leczenie kortykosteroidami, leukotryen cysteinylowy, montelukast sodowy, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napływ eozynofilów, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, parametr spirometryczny, plwocina, powysiłkowy skurcz oskrzeli, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT1, receptor leukotrienu cysteinylowego, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzeli – Objawy
Zapalenie oskrzeli to zapalny proces obejmujący duże i średnie drogi oddechowe, prowadzący do obrzęku i zwężenia oskrzeli, co skutkuje utrudnionym przepływem powietrza. Ostre zapalenie oskrzeli charakteryzuje się nagłym początkiem, uporczywym kaszlem trwającym od 10 do 20 dni, który może się przedłużać do 6-8 tygodni, oraz objawami towarzyszącymi, takimi jak duszność, świszczący oddech, niewysoka gorączka (<38°C), ból gardła i zmęczenie. Przebieg ostrego zapalenia dzieli się na fazę początkową (1-3 dni), kaszlową (3-10 dni) i ustępowania (1-3 tygodnie). Przewlekłe zapalenie oskrzeli definiuje się jako produktywny kaszel utrzymujący się co najmniej 3 miesiące w roku przez minimum 2 lata, często będące elementem POChP. Objawy przewlekłego zapalenia obejmują przewlekły kaszel z odkrztuszaniem, duszność, świszczący oddech, a w zaawansowanych stadiach – sinicę, palce pałeczkowate i obrzęki obwodowe.
astma, badania czynnościowe płuc, dolne drogi oddechowe, duszność, krwioplucie, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, obturacja dróg oddechowych, oskrzela, ostre zapalenie oskrzeli, palce pałeczkowate, plwocina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstrzenie oskrzeli, sinica, spirometria, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, uporczywy kaszel, zaostrzenie choroby, zapalenie płuc, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka bcg przeciwko gruźlicy – Diagnostyka i diagnoza
Szczepionka BCG, będąca żywą atenuowaną szczepionką na bazie Mycobacterium bovis, stosowana jest od ponad 100 lat jako jedyna dostępna profilaktyka przeciwko gruźlicy. Jej podanie może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu skórnego tuberkulinowego (TST), co stanowi istotne wyzwanie diagnostyczne. W związku z tym u osób szczepionych BCG preferowane są testy IGRA (Interferon-Gamma Release Assays), które wykorzystują swoiste antygeny M. tuberculosis (ESAT-6, CFP-10) i charakteryzują się wyższą swoistością (~97% vs. 59% dla TST u szczepionych). Testy IGRA nie są zaburzone przez wcześniejsze szczepienie BCG i wymagają tylko jednej wizyty pacjenta. W przypadku dodatnich wyników IGRA lub TST konieczne jest dalsze badanie w kierunku aktywnej gruźlicy, w tym badanie plwociny i zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej. Szczepionka BCG może powodować powikłania, takie jak limfadenopatia BCG (węzły chłonne o średnicy około 1 cm) oraz BCGitis, szczególnie u pacjentów z niedoborami odporności, które wymagają diagnostyki molekularnej i hodowli w celu potwierdzenia obecności M. bovis BCG.
aktywna gruźlica, biopsja cienkoigłowa, ciężki złożony niedobór odporności, dysfagia, fałszywie dodatni wynik, gruźlica OUN, kompleks Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium bovis, niedobór odporności, oporność na antybiotyki, plwocina, próba Mantoux, rtg klatki piersiowej, skórny test tuberkulinowy, szczepionka BCG, test IGRA, test tuberkulinowy, utajona gruźlica, zakażenie gruźlicą, zapalenie węzłów chłonnych - Leksykon chorób i schorzeń
Rozstrzenie oskrzeli – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rozstrzenia oskrzeli to przewlekła, nieodwracalna choroba płuc charakteryzująca się trwałym rozszerzeniem oskrzeli i oskrzelików, prowadzącym do upośledzenia oczyszczania dróg oddechowych i zalegania ropnej wydzieliny. Główne objawy to przewlekły kaszel z odkrztuszaniem dużej ilości plwociny, duszność, nawracające infekcje, krwioplucie oraz palce pałeczkowate. Diagnostyka i opieka obejmują ocenę statusu palenia, ekspozycji na toksyny, wzorca oddechowego, ilości i charakteru wydzieliny oraz parametrów życiowych. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie dotyczą zaburzeń wymiany gazowej, nieskutecznego oczyszczania dróg oddechowych, nieefektywnego wzorca oddychania, nietolerancji aktywności oraz deficytu samoopieki i radzenia sobie z chorobą.
ból w klatce piersiowej, ćwiczenia oddechowe, dodatnie ciśnienie wydechowe, drenaż ułożeniowy, drogi oddechowe, duszność, hipoksemia, infekcja górnych dróg oddechowych, kortykosteroidy wziewne, krwioplucie, leki mukolityczne, leki wykrztuśne, nawracająca infekcja dróg oddechowych, oklepywanie klatki piersiowej, palce pałeczkowate, plwocina, przewlekły kaszel, rehabilitacja oddechowa, rehabilitacja pulmonologiczna, rozstrzenia oskrzeli, sinica, stosunek wentylacji do perfuzji, zaburzenia wymiany gazowej, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie rozstrzeń oskrzeli