przetrwałe wrażenie wzrokowe
Przetrwałe wrażenie wzrokowe (ang. persistent visual impression) to zjawisko polegające na utrzymywaniu się obrazu w świadomości obserwatora przez pewien czas po zniknięciu bodźca wizualnego. Jest to fizjologiczny proces związany z funkcjonowaniem siatkówki i układu wzrokowego.
W warunkach klinicznych przetrwałe wrażenia wzrokowe mogą pojawić się jako objaw niektórych chorób neurologicznych, okulistycznych lub jako działanie niepożądane leków. Szczególnie istotne jest ich występowanie w migrenie z aurą, padaczce fotogennej czy zespołach halucynacji wzrokowych. Przedłużone utrzymywanie się wrażeń wzrokowych może wskazywać na zaburzenia w obrębie drogi wzrokowej, kory wzrokowej lub połączeń międzypółkulowych.
Diagnostyka różnicowa przetrwałych wrażeń wzrokowych obejmuje ocenę funkcji siatkówki, badania obrazowe mózgu oraz testy neuropsychologiczne. W przypadku patologicznego wydłużenia czasu trwania wrażeń wzrokowych wskazane jest kompleksowe badanie okulistyczne i neurologiczne, aby wykluczyć poważniejsze schorzenia układu nerwowego, takie jak guzy mózgu, udary czy zwyrodnienia siatkówki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje charakterystyczne działania niepożądane związane z jej mechanizmem działania, przede wszystkim bradykardię i zaburzenia widzenia. Zaburzenia widzenia, zgłaszane u 14,5% pacjentów, manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, efekt stroboskopowy, kalejdoskopowy lub zwielokrotnione obrazy, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia i ustępujące w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%. Ponadto, badanie SIGNIFY wykazało zwiększone ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, dodatkowe skurcze serca, wahania ciśnienia tętniczego, nudności, zaparcia, wysypki skórne oraz podwyższone stężenie kwasu moczowego i kreatyniny.
astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, dodatkowy skurcz komorowy, dodatkowy skurcz nadkomorowy, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, efekt stroboskopowy, eozynofilia, iwabradyna, kołatanie serca, kreatynina we krwi, kurcz mięśni, kwas moczowy we krwi, mechanizm farmakologiczny, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, odstęp PQ, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przetrwałe wrażenie wzrokowe, repolaryzacja komór serca, rumień, właściwość chronotropowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivares 5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivares (dostępnego w dawkach 5 mg i 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami w postaci zaburzeń widzenia (14,5%) oraz bradykardii (3,3%). Zaburzenia widzenia obejmują przemijające wrażenia silnego światła, takie jak aureole, dekompozycję obrazu, kolorowe jasne światła oraz zwielokrotnione obrazy, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy terapii i ustępujące w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu. Bradykardia, będąca bezpośrednim efektem farmakologicznym iwabradyny na węzeł zatokowo-przedsionkowy, występuje głównie w pierwszych 2-3 miesiącach leczenia, z ciężką postacią (≤40 uderzeń/min) u 0,5% pacjentów, co może wiązać się z zawrotami głowy.
aureola wzrokowa, bezpieczeństwo farmakoterapii, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, działania niepożądane leku, efekt stroboskopowy, eozynofilia, fotopsja, granulocyt kwasochłonny, Ivares, iwabradyna, kwas moczowy, mechanizm farmakologiczny, odstęp PQ, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przetrwałe wrażenie wzrokowe, tabletka powlekana, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zwielokrotniony obraz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych ściśle powiązanych z jej mechanizmem farmakologicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (fotyzm) występujące u 14,5% pacjentów oraz bradykardia u 3,3%, z ciężką bradykardią (HR ≤ 40/min) u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia świetlne, takie jak aureole, efekt stroboskopowy czy zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z ustępowaniem u 77,5% pacjentów bez konieczności przerwania leczenia. Bradykardia pojawia się głównie w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy terapii. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków (AF), które w badaniu SIGNIFY występowało u 5,3% pacjentów na iwabradynie vs 3,8% w grupie placebo, z HR 1,26 (95% CI 1,15-1,39). Ponadto, w badaniu SHIFT odnotowano przemijające epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego u 7,1% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 6,1% w grupie placebo.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, duszność, efekt stroboskopowy, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, fotyzm, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipotensja, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii kardiologicznej, wykazuje dobrze poznany profil działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% leczonych, manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, a także zwielokrotnione obrazy. Objawy te pojawiają się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter, ustępując u 77,5% pacjentów podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%, szczególnie w początkowym okresie terapii. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI: 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, bloki przedsionkowo-komorowe, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne, z częstością od niezbyt często do rzadko.
astenia, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, monitoring elektrokardiograficzny, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, skurcz nadkomorowy, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Raenom 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Raenom, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikających z jej mechanizmu farmakologicznego. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% pacjentów, oraz bradykardia u 3,3% pacjentów. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy, kalejdoskopowy, kolorowe jasne światła oraz zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z łagodnym do umiarkowanego nasileniem i ustępowaniem u 77,5% pacjentów. Bradykardia, pojawiająca się głównie w początkowym okresie leczenia, u 0,5% pacjentów osiąga ciężką postać z częstością pracy serca ≤ 40 uderzeń/min. Ponadto, badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs 4,08% w grupie kontrolnej, HR 1,26, 95% CI [1,15-1,39]) oraz epizody podwyższonego ciśnienia tętniczego (7,1% vs 6,1% placebo), które miały charakter przejściowy i nie wpływały na skuteczność terapii.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, ciężka bradykardia, dodatkowe skurcze komorowe, dodatkowe skurcze nadkomorowe, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabione widzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego