pęcherzyca rzekoma

Pęcherzyca rzekoma (pemphigoid) to autoimmunologiczna choroba skóry, która charakteryzuje się powstawaniem napiętych pęcherzy na skórze i błonach śluzowych. W przeciwieństwie do pęcherzycy właściwej, w pęcherzycy rzekomej autoprzeciwciała są skierowane przeciwko antygenom strefy błony podstawnej naskórka, głównie przeciwko kolagenowi XVII (BP180) i BP230.

Najczęstszą postacią jest pemphigoid bullosus, dotykający głównie osoby w podeszłym wieku. Objawy obejmują swędzące, napięte pęcherze, które pojawiają się najczęściej na kończynach, tułowiu oraz w zgięciach. Pęcherze są dobrze napięte i nie pękają łatwo, a po ich ustąpieniu nie pozostawiają blizn.

Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym, badaniach immunofluorescencyjnych bezpośrednich i pośrednich oraz testach ELISA wykrywających przeciwciała. Leczenie obejmuje stosowanie kortykosteroidów miejscowych i ogólnoustrojowych, leków immunosupresyjnych oraz tetracyklin z niacynamidem. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie rytuksymabu lub immunoglobulin dożylnych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl